«Արմենիկում» ծրագրի ղեկավարը բիզնես է խլել

ՀՀ վարչապետ Կարեն Կարապետյանի՝ «Հայաստանում բիզնեսներ չեն խլվելու» հայտնի հայտարարությունից հետո մեկը մյուսի ետեւից հայտնի դարձան դրան հակառակ օրինակներ:

«ՀԺ»-ի խմբագրություն դիմած Արմավիրի մարզի Դալարիկ գյուղի  բնակիչ, 44-ամյա Հմայակ Մկրտչյանն ահազանգեց, որ «Արմենիկում» ծրագրի ղեկավար Լեւոն Գեւորգյանը խլել է իր բիզնեսը: Հմայակ Մկրտչյանն այժմ Մոսկվայում է բնակվում, ասաց, որ մինչեւ իր խնդիրը լուծում չստանա, չի վերադառնալու:

Իր սեփականությունը խլելու մասին Մկրտչյանը մասնավորապես պատմեց. «Իմ կնոջ՝ Ինա Աբրահամյանի անունով Դալարիկում սեփականություն է եղել 700 քառակուսի նկուղային տարածք մեկ հեկտար հողի վրա: Որոշել էի չրանոց սարքել, գյուղի համար օգտակար մի բան անել, որ գյուղացիները գային, աշխատեին, աշխատատեղ լիներ: 2011-2012-թթ. շինարարությունն արեցի, դրանից հետո՝ 2012-ին, «Արմենիկումի» Լյովային դիմեցի, նրա որդու հետ մոտ հարաբերությունների մեջ էի, ասեցի՝ սենց սեփականություն ունեմ, եկավ նայեց, ասեցի՝ գումար դնի 50/50 աշխատացնենք: Ինքը համաձայնեց: Պայմանավորվեցինք, որ նկուղային տարածքն իմն է, մնացածն էլ ինքը գումար ներդնի, սարքենք աշխատենք: Սարքեցինք, բայց գումարը քչություն արեց: Լյովան ասաց՝ երրորդ ընկեր վերցնենք, որը գումար կբերի, կդնի, կաշխատացնենք: Այդպիսով երրորդ բաժնեմասը ինքը գրեց իր հարսի անունով: Բաժնեմասը սարքեց երեք տեղ: 4 տարի շինարարություն արեցի, երբ արդեն վերջացնում էի՝ ասեց, որ քո բաժնեմասը 10-20 հազարով պետք է վաճառես ինձ, ես չհամաձայնեցի: Ասեց՝ բա չէ, ծախելու եմ, վիճակ չունեմ, պարտքերի մեջ եմ: Ես նորից ասեցի, որ չեմ վաճառելու, նա էլ սպառնաց՝ եթե չէ, ուրեմն ես դա քո ձեռքից կխլեմ»:

Լեւոն Գեւորգյանը, ինչպես պնդում է Հմայակ Մկրտչյանը, այդպես էլ արել է: Հայց է ներկայացրել Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարան՝ Մկրտչյանին ընկերությունից հեռացնելու պահանջի մասին: Դատարանն էլ առանց պատասխանողի եւ նրա ներկայացուցչի, օրեր առաջ հօգուտ Գեւորգյանի վճիռ է կայացրել: Դատական տեղեկատվական համակարգից տեղեկանում ենք, որ հայցը ներկայացրել է Լեւոն Գեւորգյանի կինը՝  Մարիետա Մուրադյանը, եւ նրա հարսը՝ Ասյան, որն ընկերության երրորդ փայատերն է: Հայցը ներկայացրել են Հմայակ Մկրտչյանի կնոջ՝ Ինա Աբրահամյանի դեմ: Հայցադիմումում մասնավորապես նշել են, որ  պատասխանողի հետ հիմնել են «Չիր սառնարանային տնտեսություն» սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերությունը: Ըստ այդմ՝ ընկերության հիմնադիրների ընդհանուր ժողովի միաձայն որոշմամբ ընկերության տնօրեն է ընտրվել սույն գործով ինքնուրույն պահանջ չներկայացնող երրորդ անձ՝ Սմբատ Մխեյանը (վերջինս գրանցված տնօրեն է, որը ամսական աշխատավարձ պետք է ստանար,-հեղ.):

«Պատասխանողը, ինչպես եւ հայցվորները, ըստ կանոնադրության, հանդիսանում են ընկերության կանոնադրական կապիտալի 33,3 տոկոսի բաժնետեր: Ընկերությունն իրականացնում է կանոնադրությամբ վերապահված եւ հաստատված գործունեություն, եւ այդ գործում իր մասնակցությունը չունի պատասխանող Ինա Աբրահամյանը: Հարցի արտադատարանական կարգն ապահովելու նպատակով վերջինիս առաջարկվել է «Սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերությունների մասին» ՀՀ օրենքի 21-րդ հոդվածի կարգով դուրս գալ ընկերությունից, սակայն նա հրաժարվել է հոժարակամ դուրս գալ ընկերությունից: Հայցվորները, օգտվելով «Սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերությունների մասին» ՀՀ օրենքի 22-րդ հոդվածով սահմանված իրավունքից, եւ հաշվի առնելով այն, որ պատասխանողը խոչընդոտ է ստեղծում, ստիպված դիմել են դատական պաշտպանության»,-նշված է հայցում: Հայցում նաեւ նշել են, թե պատասխանողն ընդհանրապես չի մասնակցում ընկերության ժողովներին, ինչով եւ խոչընդոտում է նիստերի անցկացմանը եւ փաստաթղթերի ստորագրմանը:

Դատարանն էլ արձանագրել է, որ պատասխանող Ինա Աբրահամյանին պատշաճ ծանուցվել է դատական նիստի օրվա եւ ժամի մասին, սակայն չի ներկայացել, ինչի պատճառով էլ հայցը քննվել է նրա բացակայությամբ: Այնինչ, Հմայակ Մկրտչյանի պնդմամբ՝ իրենք դատարանից ծանուցում ստացել են կամ նիստի օրը, կամ նիստից մեկ օր հետո: Ավելին, նրա պնդմամբ՝ ընկերությունը 2015 թ. գրանցվել է որպես ՍՊԸ, սակայն գործունեություն չի ծավալել: Մկրտչյանը նաեւ ասաց, որ ժողով չի եղել, իսկ եթե եղել է, ապա համապատասխան ծանուցում չեն ստացել: «Ոնց է հնարավոր սեփականությունս ձեռքիցս վերցնեն ու ոչ մի բա՞ն, նման բան հնարավո՞ր է, ընկերություն եմ սարքել, գումարներ եմ ներդրել, որ ձեռքիցս հեշտությամբ առնե՞ն»,- հարցնում է Մկրտչյանը:

Վերջինս պատրաստվում է դիմել Կարեն Կարապետյանին, Սերժ Սարգսյանին: «Դիմելու եմ նախագահին, վարչապետին: Ինչպե՞ս է դատարանը որոշել մեկի ունեցվածքը ձեռքից խլի, տա մեկ ուրիշին, սա անհնար բան է»,-նկատեց մեզ դիմած քաղաքացին: Նա նաեւ ասաց, որ ներպետական ատյանները սպառելուց հետո դիմելու է Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարան: «Մինչեւ վերջ գնալու եմ»,- հավելեց նա: Հմայակ Մկրտչյանի շահերի ներկայացուցիչ Գարիկ Գալիկյանն էլ մեր հարցին ի պատասխան միայն ասաց, որ դատարանի վճիռը բողոքարկվելու է, բայց այլ հանգամանքներ ներկայացնել այս պահին չցանկացավ:

Երեկ ողջ օրվա ընթացքում փորձեցինք կապ հաստատել նաեւ «Արմենիկում» ծրագրի ղեկավար Լեւոն Գեւորգյանի հետ, սակայն ապարդյուն, հեռախոսազանգերին այդպես էլ պատասխան չեղավ: