Աննախադեպ. ողջ թատրոնին ազատել են

Տպագրվել է «Հայկական Ժամանակ» օրաթերթի՝ 2006 թվականի դոկտեմբերի 9-ի համարում

Թվում էր, թե Փոսի պետական թատրոնի շենքի սկանդալային վաճառքից հետո այս թատրոնն այլեւս ոչ մի բանով չի զարմացնի հասարակությանը: Սակայն այն, ինչ տեղի է ունեցել Փոսի թատրոնում այժմ, աննախադեպ է: Թատրոնի տնօրենն արդեն մի քանի շաբաթ է` միանգամից աշխատանքից ազատել է գրեթե ողջ թատերախմբին, թատրոնի գեղարվեստական ղեկավարին եւ խաղացանկից հանել է բոլոր ներկայացումները: Արդեն ավելի քան կես տարի է` սույն թատրոնը մատնված է պարապուրդի եւ պետական բյուջեից փող է ստանում միայն բանսարկությունների, գզվռտոցների ու իրար դեմ բողոքի նամակներ գրելու համար: Իսկ պատճառն էլի թատրոնի գեղարվեստական ղեկավարի եւ տնօրենի միջեւ ծագած հակասություններն են: Մի գեղեցիկ օր նրանք հանկարծ սկսել են չսիրել իրար:

Թատրոնի այլեւս նախկին գեղարվեստական ղեկավար Սաթենիկ Մաթեւոսյանն արդեն մի քանի ամիս է` պնդում է, որ թատրոնի տնօրեն Էդիկ Հակոբյանը թատրոնում զբաղված է անօրինություններով, մեռած հոգիներ է պահում, ֆինանսական չարաշահումներ է անում եւ այլն: Այս մասին նա մի քանի անգամ բանավոր կարգով տեղյակ է պահել մշակույթի նախարարությանը: Տիկին Մաթեւոսյանին, սակայն, նախարարությունում պարզ բացատրել են, որ տնօրենը ՕԵԿ անդամ է, եւ նրան ոչինչ ասել չեն կարող: Գեղղեկավարը ստիպված է եղել գրավոր բողոք գրել նախարարություն, որպեսզի իր նշած չարաշահումների գործին ընթացք տրվի: Նախարարությունը, սակայն, թատրոնում իրականացրած ստուգումներից հետո այնտեղ որեւէ խախտում չի գտել: Ստուգումներից մի քանի օր անց տնօրենը վիճել է թատրոնի դերասանների հետ, որի արդյունքում վերջիններս հրաժարվել են ներկայացում խաղալ:

Դրանից հետո նախարարությանը բողոք է գրել տնօրենը: Նա էլ պնդում է, թե գեղարվեստական ղեկավարը, որը, ի դեպ, ժամանակին եղել է իր դասախոսը եւ, որպես գեղղեկավար, թատրոն է եկել հենց իր հրավերով, թույլ մասնագետ է, կես տարի աշխատանքի չի եկել, չի կատարել աշխատանքային պարտավորությունները եւ տապալել է ներկայացումները: Գործով սկսել է զբաղվել անձամբ մշակույթի նախարարը: Տիկին Պողոսյանը գեղղեկավարին դեռ ամռանը ժամանակ է տվել` վերականգնել թատրոնի խաղացանկային ներկայացումները: Այդ ընթացքում, սակայն, տնօրենն արձակել է գեղարվեստական ղեկավարին աշխատանքից ազատելու առաջին հրամանը: Երեկ Սաթենիկ Մաթեւոսյանն ասում էր, որ ինքն այդ հրամանի մասին սեպտեմբերին տեղյակ է պահել նախարարության համապատասխան աշխատակիցներին:

Դրա վրա, ըստ նրա, ոչ ոք ուշադրություն չի դարձրել, իսկ արդեն հոկտեմբերի վերջին, փաստորեն, վերադասը, այսինքն` մշակույթի նախարարությունը, բացատրություն է պահանջել` թե ուր են վերականգնված ներկայացումները: Ու քանի որ ներկայացումները չեն եղել, ավելի ուշ տնօրենն արձակել է գեղարվեստական ղեկավարին աշխատանքից ազատելու երկրորդ հրամանը: Երեկ, երբ մենք անհեթեթ այս պատմության համար մեկնաբանություն խնդրեցինք թատրոնի տնօրեն Էդիկ Հակոբյանից, նա ասաց, որ գեղղեկավարին ամենեւին էլ ինքը չի ազատել աշխատանքից (թեեւ նույնաբովանդակ երկու հրամանների տակ էլ դրված էր իր ստորագրությունը):

«Գեղարվեստական ղեկավարն ինքը չի համակերպվել, որովհետեւ ամբիցիաները շատ էին, ինքը թույլ մասնագետ էր եւ կարծում էր, թե երկնքից մանանա պետք է թափվի իր վրա: Նախարարը նրան ժամանակ էր տվել, որ ներկայացումները վերականգներ, նախարարը գար նայեր: Բայց նա հայտարարեց, որ սա նեխած, փտած կոլեկտիվ է, եւ չի աշխատի սրանց հետ»,- երեկ ասում էր թատրոնի տնօրենը: Նախարարության դիրքորոշումը սույն հարցում հետեւյալն է. գեղարվեստական ղեկավարը թատրոնը տարել է այլ ուղղությամբ, այնինչ այս թատրոնն էքսպերիմենտալ թատրոն է եւ պետք է նման ներկայացումներ բեմադրեր: Գեղղեկավարն ասում է, որ ինքը ներկայացումներ է բեմադրել առանց դրանց համար գումար ստանալու եւ առաջարկում է իրեն ցույց տալ այլ թատրոններում այս ընթացքում բեմադրված որեւէ ուշագրավ գործ:

Հասկանալի է, սակայն, որ Սաթենիկ Մաթեւոսյանին հեռացնելուց հետո էլ այս թատրոնում էքսպերիմենտալ լուրջ գործեր չեն բեմադրվելու, այնպես, ինչպես չէին բեմադրվում մինչ նրա թատրոն գալը: Սույն թատրոնը, որի գոյությունը, խոստովանենք, բացարձակ անիմաստ է, թերեւս պետք է լուծարվեր հենց այն ժամանակ, երբ հայտնի դերասան Ազատ Գասպարյանի եւ Գուրգեն Սեդրակյանի ղեկավարության ընթացքում իրականացվեց Թումանյան փողոցի վրա գտնվող թատրոնի շենքի վաճառքի մութ գործարքը, որն այդպես էլ առ այսօր բացահայտված չէ:

Հիշեցնենք, որ թատրոնի շենքը վերածվեց բիլիարդանոցի, մինչ այդ հրաժարական տվեց Ազատ Գասպարյանը, իսկ Գուրգեն Սեդրակյանն ազատվեց աշխատանքից: Թատրոնի շենքը վերադարձնելու եւ մեղավորներին պատասխանատվության կանչելու Թատերական գործիչների նորաստեղծ միության բազմաթիվ կոչերը, հայտարարություններն ու թատրոնին օգնելու պատրաստակամությունն անպատասխան մնացին թատրոնի տնօրինության կողմից: Փոսի թատրոնը ծվարեց Գրողների միությունում եւ արդեն մի քանի տարի է` անիմաստ փոշիացնում է պետական բյուջեից ստացված գումարները, քանի որ իսկապես էքսպերիմենտալ գործեր բեմադրելու փոխարեն (Փոսի թատրոնը ստեղծվել էր հենց այդ նպատակով) զբաղված է անհեթեթ կռիվներով եւ ռազբորկաներով: 

Լուսինե Բարսեղյան