Իմ դեմ հարձակումը կազմակերպել է ռուսաստանահայ մեր հայրենակից Արամ Գաբրիելյանովը. Արման Բաբաջանյան

Իմ դեմ հարձակումը կազմակերպել է ռուսաստանահայ մեր հայրենակից Արամ Գաբրիելյանովը։ ՀԺ-ի հետ զրույցում այս մասին հայտարարեց ՀՀ ԱԺ անկախ պատգամավոր Արման Բաբաջանյանը:

Հիշեցնենք, որ Խորհրդարանական քառօրյայի ընթացքում ԲԴԽ նախագահ Ռուբեն Վարդազարյանի հետ սուր բանավեճից հետո էլ Բաբաջանյանը հայտարարեց, որ իր հետ կապվել են օրենքով գողեր և սպառնալիքներ հնչեցրել: Դրանից հետո եւս մի քանի անգամ պատգամավորը հայտարարեցին իրեն սպառնալու, իր հեռախոսահամարը եւ տան հասցեն հրապարակելու մասին:

Հնչած սպառնալիքների և իր վարքն ուսումնասիրելու համար էթիկայի հանձնաժողով ստեղծելու պահանջի մասին զրուցել ենք անկախ պատգամավոր Արման Բաբաջանյանի հետ:

 - Պարոն Բաբաջանյան, պատերազմում ռուսական զենքի պարտության մասին ԱԺ ամբիոնից խոսելուց հետո հայտարարեցիք, որ ռուսական տելեգրամյան ալիքներով շրջանառվում է ձեր հեռախոսահամարը: Ինչ եք կարծում՝ ովքե՞ր են պատվիրատուները, և արդյոք ռուսական կողմից արձագանք անձամբ Ձեզ այդ հայտարարության առնչությամբ եղե՞լ է:

- Ոչ մի գաղտնիք չկա, իմ դեմ հարձակումը կազմակերպել է ռուսաստանահայ մեր հայրենակից Արամ Գաբրիելյանովը։ Գաբրիելյանովին մարդկայնորեն կարելի է խղճալ, նրան թույլ են տվել կասկածելի սխեմաներով միլիարդներ աշխատել ոչ իր նախապատմական հայրենիքին ու ժողովրդին աջակցելու, այլ շատ կոնկրետ նպատակներով։ Պետք է նշել, որ Մոսկվան օգտագործում է ոչ միայն Արամ Գաբրիելյանովին, այլև Մարգարիտա Սիմոնյանին, Անդրանիկ Միհրանյանին, Սերգեյ Կուրղինյանին, այլոց, թեեւ հանուն արդարության պետք է նշել, որ վերջինս խոստովանել է, որ հետխորհրդային տարածքում միայն հայերն ունեն պետական բեքգրաունդ։ Պետք է նշել նաեւ, որ չկա հետխորհրդային որեւէ ժողովուրդ, որի ներկայացուցիչներին Մոսկվան օգտագործի նման կերպ։ Կա՛մ չի կարողանում գտնել նման մարդկանց, կա՛մ չի ցանկանում, բայց փաստը մնում է փաստ։

Եվ այսպես, որն է իշխանության քննադատության քողի տակ Արամ Գաբրիելյանովի քայլերի գլխավոր մոտիվը։ Առաջին, հայերն ընդունակ չեն պետություն ունենալ, եւ եթե չլինի Ռուսաստանի մեծահոգությունը, հայերը կործանված են։ Երկրորդ, ռուսահայ հոծ համայնքին Հայաստանի դեմ տրամադրելը, որը նույնպես Հայաստանի դեմ Մոսկվայի քաղաքականության հիմնարար ուղղությունն է։ Ահա սա է նրա գործունեության լեյտմոտիվը։

Ժամանակները փոխվել են, այդ թվում՝ փլուզվում են կարծրատիպերը, որոնք բնորոշ են պետականություն չունեցող ժողովուրդներին։ Հայկական սուբյեկտությունը ճանաչելու խնդիրը Մոսկվայի առջեւ հառնում է ավելի համառորեն, ինչպես ասում են՝ կյանքն է ստիպում։ Գաբրիելյանովն ու հայկական ազգանուններով մյուս էմիսարները դեռեւս պահանջարկ ունեն։

Բայց ես կուզեի կանգ առնել այս հարձակման բովանդակային մասի վրա։ Ռուսական սպառազինությունը, զենքը, անկասկած, լավագույններից են աշխարհում, այդ հանգամանքը վիճարկելը անիմաստ է: Ամբողջ հարցն այն է, որ աշխարհում վատագույններից մեկն է ռուսական աշխատանքային մշակույթը: Եթե մի երկրում արտադրվում է մեքենա, որի՝ անգամ նախագահի մակարդակով ցուցադրությանը, կամ բեռնախցիկը չի փակվում, կամ շարժիչը չի միանում, ապա նույն «մշակույթն» ու «պատասխանատվությունը» լինելու է արդյունաբերական այլ հատվածներում, այդ թվում՝ ռազմական: Այստեղ է խնդիրը:

Ինչ խոսք, սպառազինությունը ենթարկվում է նաեւ պրոպագանդիստական չափազանցության, ինչը հատկապես բնորոշ է ավտորիտար երկրներին, բայց ընդհանուր առմամբ ռուսական սպառազինության հատկանիշները չէ, որ խնդրահարույց են, այլ արտադրական ցիկլի որակը: Սա չի նշանակում, որ մենք պետք է հրաժարվենք ռուսական սպառազինությունից: Մի շարք օբյեկտիվ պատճառներով, նաեւ՝ որոշակի սուբյեկտիվ, դա մի կողմից բարդ, մյուս կողմից անպատեհ խնդիր է: Բայց մենք պետք է լրջորեն մտածենք սպառազինության՝ այլ աղբյուրների միջոցով աստիճանաբար դիվերսիֆիկացվելու ուղղությամբ, էապես դիվերսիֆիկացվելու: Ընդ որում, կարծում եմ՝ դա ոչ միայն ռազմա-տեխնիկական, այլեւ ռազմա-քաղաքական անհրաժեշտություն է: Չխոսեմ այն մասին, որ պետք է ձգտենք առավելագույնս ունենալ սեփական ռազմաարդյունաբերություն: Իհարկե, պետք է ձգտենք, բայց սա երկար տարիների աշխատանքի խնդիր է, որը համոզված եմ չի կարող լուծվել առանց այդ խնդրում էլ ռազմա-քաղաքական առաջատար գործընկերների:

- Դիմել եք ՄԻՊ-ին և ոստիկանությանը ձեր կյանքին և  ֆիզիկական անվտանգությանն ուղղված սպառնալիքներ ստանալուց հետո: Կոնկրետ ի՞նչ սպառնալիքների մասին է խոսքը, և արդյոք դա կապվա՞ծ է ԱԺ-ում ձեր այն հայտարարության հետ, որ ձեզ հետ կապվել էին մի շարք օրենքով գողեր ԱԺ-ում ԲԴԽ նախագահ Ռուբեն  Վարդազարյանի հետ 3-օրյա բուռն քննարկումներից հետո:

- Ես անձնապես չեմ կապվել ՄԻՊ Արման Թաթոյանին, տարբեր իրավապաշտպաններ են դիմել, որից հետո ինձ հետ կապվել է պաշտպանը և առաջարկել հանդես գալ հայտարարությամբ, որին ես դեմ չեմ եղել։ Անձնապես կապ եմ հաստատել ոստիկանապետ Վահե Ղազարյանի հետ, ով առանձնահատուկ ուշադրությամբ լուծել է անվտանգության հետ կապված հարցեր, որի համար անկեղծորեն շնորհակալ եմ, քանի որ այս օրերին հասկանում ենք նաև, թե ինչպիսի ծանրաբեռնվածությամբ է աշխատում ոստիկանական համակարգը։ Ինչ վերաբերում է Վարդազարյանի վերաբերյալ ԱԺ քննարկումներից հետո օրենքով գողերից մեկի հետ իմ շփումներին, ապա դա ոչ մի կապ չունի վերջին օրերի հարձակումների հետ։

- ՄԻՊ-ը հայտնեց, որ դիմել է ոստիկանություն, արդեն բացատրություն տվե՞լ եք, թե՞ ոչ:

- Բացատրություն տալու անհրաժեշտություն չկա, ՄԻՊ-ն ընդամենը խնդրել է, որ ոստիկանությունը ապահովի իմ անվտանգությունը, ինչից ես հրաժարվել եմ։

- Պարոն Բաբաջանյան, ԲԴԽ նախագահ Ռուբեն Վարդազարյանը դիմել է ԱԺ նախագահին՝ ձեր վարքն ուսումնասիրելու համար էթիկայի հանձնաժողով ստեղծելու պահանջով: Ինչպե՞ս կմեկնաբանեք Վարդազարյանի այս քայլը ու ստեղծվելիք հանձնաժողովի աշխատանքներից ի՞նչ ակնկալիք ունեք:

- Դեռ չեմ հասցրել ծանոթանալ Վարդազարյանի նամակին։ Առաջիկայում անպայման ԱԺ գործընկերներիս հետ կքննարկեմ հարցը և հանդես կգամ համապատասխան դիրքորոշման վերաբերյալ հայտարարությամբ։

Անյուտա Աթանեսյան