«Սա ողբերգություն է». «Բա որ Պուտինը հարցնի» հարցը հնչեցրած դասախոսին ժամանակին ՌԴ նախագահը պարգևատրել է

Երևանի Վալերի Բրյուսովի անվան պետական համալսարանում մի քանի շաբաթից ավելի է՝ դասապրոցեսը խաթարված է. ուսանողները, դասախոսական կազմը, երբեմն բուհում սովորողների որոշ ծնողներ բողոքի ակցիաներ են կազմակերպում համալսարանի բակում կամ Կառավարության շենքի դիմաց։

Մանկավարժական համալսարանին չմիանալու համար բուհի գիտական խորհուրդն արդեն երկու անգամ նիստ է հրավիրել։ Եթե առաջին նիստի ժամանակ ներկա էին գտնվել Կառավարության և ԿԳՄՍ գերատեսչության ներկայացուցիչները, և փոխնախարարի խոսքը այդ նիստին պարբերաբար ընդհատել էին թե՛ դասախոսները, թե՛ դահլիճում ներկա ուսանողները, որոնք կա՛մ ծիծաղել էին, կա՛մ էլ ինչ-որ դժգոհություններ արտահայտել, ապա երկրորդ նիստը տարբերվել էր նրանով, որ դասախոսներից մեկը Հայաստանում գործող ու ՀՀ պետական համալսարանին վերաբերող հարցի քննարկման ժամանակ հիշատակել էր ՌԴ նախագահ Վլադիմիր Պուտինին և ռուս ժողովրդին։

Տվյալ դասախոսը, որին, ի դեպ, նկատենք, ժամանակին ՌԴ նախագահը պարգևատրել է Պուշկինի մեդալով՝ «Ռուսաստանի և Հայաստանի միջև մշակութային-հումանիտար կապերի զարգացման գործում ունեցած մեծ ավանդի համար», ասել էր՝ «ռուս ժողովուրդը պետք է հարց ուղի ՀՀ ԿԳՄՍ նախարարին՝ ո՞վ է փակել Բրյուսովի անվան համալսարանը, և այս առումով նախարարը պետք է մտածի՝ իր որոշումն անհեթեթություն է»: «Բա որ Պուտինը հարցնի՝ Նիկոլ Վովաևիչ, ինչո՞ւ փակեցիք Բրյուսովը, ի՞նչ եք պատասխանելու»,- հնչեցրել էր դասախոսը։

Քաղաքագետ Ստյոպա Սաֆարյանի կարծիքով՝ տվյալ դասախոսը գուցե անճարությունից է արել այս հայտարարությունը, քանի որ այլ փաստարկ ձեռքի տակ չի ունեցել։ Վերջինս նկատում է՝ ՀՀ-ին վերաբերող բարեփոխումները հայ հասարակության շահն են հետապնդում, ոչ թե ՌԴ նախագահինը։

«Եթե դա մտածողություն է, ապա ամոթալի է․ ի՞նչ կապ ունի բուհի հետ Պուտինը, ինչո՞ւ նա պետք է հարց տա ՀՀ-ի բարեփոխումների մասին։ Ո՞վ է ասել, որ նորմալ է Հայաստանում ունենալ թարգմանչական փառահեղ ուսումնական հաստատություն օտարերկրյա բանասերի անունով։ Ցավալի է, որ այդպիսի դիրքորոշում ունեցող մարդիկ կան բուհերում, որոնք կարծում են, թե Հայաստանը դեռ Պուտինն է կառավարում, որոնք կարծում են, թե մեր կրթության ներքին բարեփոխումների որակի բարձրացման համար պետք է հաշվետվություն ու բացատրություն տալ ՌԴ նախագահին․ սա ողբերգություն է»,- «Հայկական ժամանակ»-ի հետ զրույցում ընդգծում է Սաֆարյանը։

Ըստ նրա՝ նորություն չէ, որ ընդդիմությունը բուհերում ունի իր ներկայացուցիչներին,  հատկապես այս բուհում (-խմբ. նկատի ունի՝ Բրյուսովը) կան դասախոսներ, որոնք մասնակցել են ընդդիմության հավաքներին։ Ցանկացած բուհում կա մի շղթա, որը փոփոխությունների արդյունքում անհանգստանում է դիրքը կորցնելու համար:

«Իրենց դիրքի համար են պայքարում, անհանգստություն ունեն զբաղեցրած պաշտոնները կորցնելու համար։ Բուհում երկար տարիներ է՝ աշխատում են, մի՞թե նոր են նկատում կրթությանը վերաբերող խնդիրները. այդ ահազանգը պետք է վաղուց հնչեցնեին, որ ուսանողների թիվը բուհերում քիչ է, կրթական որակը նահանջում է։ Եթե տարիներով խոսեին այս թեմայից, հիմա իրենց արածը գնահատված կլիներ։ Բայց մի օր ընդվզում են այն բանի դեմ, որ կարող է բուհի իրենց ճանաչած ռեկտորը փոխվել, իրենք այդ ամբիոնում այլևս չաշխատեն։ Այդտեղից էլ պարզ է դառնում՝ իրենց մտահոգողը կրթության ոլորտի խնդիրները չեն»,- կարծում է քաղաքագետը։

Սաֆարյանի խոսքով՝ որպեսզի ամեն անգամ որևէ ռեֆորմի մասին բարձրաձայնելուց Կառավարությունը չհանդիպի ընդվզման, և այդ ընդվզումը չքաղաքականցվի, պետք է նախ այդ ռեֆորմի շահառուներին և տուժողներին մանրամասն բացատրել տվյալ քայլին գնալու նպատակը, հակառակ դեպքում կլինի երկու խմբի ընդվզում․ «Մարդիկ, որոնք հակված են ընդվզման և այդ շարժումն ընդդիմությանը նվիրելուն, և մարդիկ, որոնք փոփոխություններից վախենում են և չունեն բավարար տեղեկատվություն։ Այդ մարդկանց հետ աշխատանքն այլ կերպ պետք է տարվի, ուսանողների հետ՝ այլ։ Ես, որքանով հետևել եմ հարցին, ապա այն վերաբերում է միայն տեխնիկական առումով քայլերի։ Եթե այս ամենը մանրամասն բացատրվի, ապա շարժմանը քաղաքական երանգներ հաղորդելը նույնպես կձախողվի»։  

Այս առումով իշխանությունը, ըստ քաղաքագետի, պետք է պրոֆեսիոնալ մակարդակի քննարկում կազմակերպի՝ ուսանողներին և բուհերի անձնակազմերին բացատրելու համար, թե այս ռեֆորմով ինչ դրական արդյունքներ են արձանագրվելու: