Ինչ էլ լինի, ՀՀ-ն միջանցք չի տա, առավելագույնը, որ կարող է լինել, ադրբեջանցիները հայտնվեն Կաշենի հանքավայրում. քաղաքագետ

Քաղաքագետ Դավիթ Ստեփանյանի դիտարկմամբ՝ Ադրբեջանի գերնպատակը մեկն է՝ այսպես ասած՝ «Զանգեզուրի միջանցք»-ը: Վերջինս հիշեցնում է՝ դեռ ամիսներ առաջ էր ադրբեջանական կողմը հայտարարել՝ եթե Հայաստանը չտա «Զանգեզուրի միջանցք»-ը, ապա ինքը կփակի Լաչինի միջանցքը:

Ստեփանյանը նկատում է՝ այստեղ որևէ նոր բան չկա, իսկ բնապահպանները պարզապես քողարկման միջոց են:

«Սա նյարդերի պայքար է, որը գնում է Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև, և որի զոհն է դառնում արցախահայությունը: Ինչ էլ լինի, չեմ կարծում, որ Հայաստանը միջանցք տա: Առավելագույնը, որը կարող է լինել, այն է, որ ադրբեջանցիները հայտնվեն Կաշենի հանքավայրում, այսինքն՝ իրականանա նրանց բացահայտ պահանջներից մեկը, որից հետո էլ, ըստ երևույթին, կբացվի միջանցքը: Ադրբեջանն էլ այս կերպ կհասկանա, որ որևէ այլ զիջումների չի կարող հասնել»,- «Հայկական ժամանակ»-ի հետ զրույցում ասում է նա:

Անդրադառնալով «Անխորտակելի եղբայրություն-2023» խորագրով Հայաստանում ՀԱՊԿ խաղաղապահ զորավարժություններ անցկացնելուն՝ զրուցակիցն ասում է. «Այսօրվա իրողություններում ՀԱՊԿ-ի ամոթալի դերակատարումը որոշ իրավիճակներում խոսում է նրա մասին, որ նա չունի բարոյական իրավունք ՀՀ-ում զորավարժություն անցկացնելու»:

Ստեփանյանի կարծիքով՝ ճիշտ կլինի, որ ՀՀ իշխանությունը հենց այսօր հայտարարի՝ այդ զորավարժությունները Հայաստանում չպետք է լինեն, որովհետև մեր երկիրը չի գտնվում այն վիճակում, որ կարողանա դա ընդունել:

«Կարելի է սա կապել Լաչինի հետ ու ասել, որ մենք ռեսուրսներ չունենք նման զորավարժությունների անցկացման համար: Մեր երկրում առկա բոլոր ռեսուրսներն ուղղված են մեր հայրենակիցներին օգնելուն, որոնց ոչ ոք չի օգնում»,- նշում է նա:

Խոսելով նաև ՀՀ ԱԳՆ-ի տարածած վերջին հայտարարության մասին, որով Հայաստանի արտաքին հարցերով գերատեսչությունը դիմում էր միջազգային հանրությանը, ակնկալում օգնություն ու ներկայացնում ստեղծված իրավիճակը՝ ասում է՝ հայտարարություններ անել անհրաժեշտ է, սակայն այլ հարց է, որ դրանք որևէ արդյունք չեն տալու:

«Այստեղ մեծ է նաև լրագրողների դերը, բայց փաստացի Լաչինի միջանցքում հայ լրագրողներ չկան: Երբ համացանցով փնտրում ես Լաչինի միջանցք, ցույց է տալիս միայն ադրբեջանցի կեղծ էկոակտիվիստներին ու նրանց պահանջները: Սա անթույլատրելի և խայտառակ իրավիճակ է, որովհետև աշխարհը հիմա պետք է ողողված լիներ Արցախից պատրաստված ռեպորտաժներով, հոդվածներով, տեսանյութերով, որոնց շնորհիվ կցուցադրվեր ու կլուսաբանվեր տարածաշրջանում առկա իրավիճակն իր ողջ ճշտությամբ: Մենք պետք է ցույց տանք այն երեխաներին ու ընտանիքներին, որոնք, ցավոք սրտի, ցամաք հաց են ուտում: Հիվանդանոցներ, որոնք այլևս դեղորայք չունեն, ու կան մարդիկ, որոնք մահվան եզրին են: Այս ամենը պետք է ողջ աշխարհը տեսնի»,- ընդգծում  է Ստեփանյանը:

Նրա դիտարկմամբ՝ սրա թիվ մեկ մեղավորը հենց մենք ենք: Բանը հասել է անգամ նրան, որ Բայրամովը Ռուսաստանից հայտարարում է՝ իբր Լաչինի միջանցքը բաց է, իսկ մենք որևէ ապացույց չենք ներկայացնում, որ այն իրականում փակ է:

«Հայաստանն անվերապահորեն պետք է պահանջի միջանցքի բացումը, ոչ մի հումանիտար միջանցք չպետք է պահանջենք, քանի որ դա արդեն իսկ զիջում է: Ադրբեջանն այսօր գործում է 18-19-րդ դարի միջոցներով: Արցախը պաշարված բերդ չէ, որը թշնամիները պաշարել են և պատի պարիսպների հետևից կրակում են: ԼՂ-ն վայր է, որտեղ ապրում են խաղաղ բնակիչներ, ու մեր պահանջը պետք է լինի մեկը՝ առանց նախապայմանի բացել միջանցքը: Եթե ՌԴ-ն չի ցանկանում օգնել այդ հարցում և կատարել իր իսկ պարտավորությունները, որոնք սահմանված են եռակողմ հայտարարությամբ, ուրեմն մենք պետք է պահանջներ ներկայացնենք նրա նկատմամբ: Օրինակ՝ ուզո՞ւմ եք ՀՀ-ում զորավարժություն անցկացվի, բացեք միջանցքը»:

Հարցին՝ փաստահավաք առաքելության իրականացումն արդյոք հնարավո՞ր է, և ի՞նչ արդյունքներ դա կտա հայկական կողմին, Ստեփանյանը նկատում է՝ փաստահավաք առաքելություն չի լինելու Արցախում այնքան ժամանակ, քանի դեռ Ադրբեջանն իր համաձայնությունը չի տվել այդ մասով, և նա դա չի անելու: «Մենք պետք է նորից ճնշում գործադրենք ադրբեջանական կողմի վրա, որպեսզի հնարավոր լինի այս հարցն առհասարակ վերացնել, և այլևս կարիք չլինի նման առաքելության իրականացման համար: Կարծում եմ՝ այս պայմաններում դրան հասնելը թերևս անհնար է»,- նշում է նա:

Նատալի Մկրտչյան