Լավրովը չի համակերպվում, որ ՀՀ ԱԳ նախարարն իր ենթական չէ, դրա համար էլ կիսագողական բառապաշարով է խոսում. Իոաննիսյան

«Իրազեկ քաղաքացիների միավորում» հասարակական կազմակերպության համակարգող Դանիել Իոաննիսյանի համոզմամբ՝ հարցը նրանում չէ, թե ՌԴ ԱԳ նախարար Սերգեյ Լավրովի նշած 7 շրջաններն ի՞նչ կարգավիճակ ունեին, պե՞տք է վերադարձնեին, թե՞ ոչ: Հարցն այն է, թե այդ մասին ինչպես է արտահայտվում նա, ինչ ոճով և ձևակերպումներով:

«Սրա պատճառն այն է, որ Լավրովը սովոր էր՝ Հայաստանում կար Ռուսաստանի ԱԳ նախարարության ֆիլյար, որը կոչվում էր Հայաստանի ԱԳՆ: Այս հանգամանքի փոփոխությունը որևիցե կերպ հանգիստ չի տալիս նրան: Նա չի համակերպվում, որ ՀՀ ԱԳ նախարարն իր ենթական չէ: Սրա համար էլ նա նման կիսագողական և կոշտ բառապաշարով է արտահայտվում և փորձում իր խոսքում ՀՀ ԱԳ նախարարին արձագանքել: Սակայն իր հերթին էլ՝ ստանում իրեն համապատասխան կոշտ արձագանքներ: Լավրովը սովոր չէ սրան և զարմացել է՝ իրեն ենթակա ՀՀ ԱԳՆ-ն ինչե՞ր է անում, քանի՞ գլխանի է: Սա է իրականությունը»,- «Հայկական ժամանակ»-ի հետ զրույցում ասում է նա:   

Անդրադառնալով ՌԴ ԱԳ նախարարի այն հայտարարությանը, որ եթե պաշտոնական Երևանը ցանկանա, ապա մեկ-երկու օրվա ընթացքում հնարավոր է ՀԱՊԿ խաղաղապահ զորախումբ տեղակայվել հայ-ադրբեջանական սահմանին, Իոաննիսյանը նկատում է՝ երբ Լավրովն ասում է հայ-ադրբեջանական սահման, ի՞նչը նկատի ունի՝ Ջերմուկի՞ տարածքը, Վերին Շորժայի՞, Ներքին Հանդի՞, որտեղո՞վ է անցնում նրա նշած սահմանը:

«Կարող է վաղն Ադրբեջանը մոտ 10 կիլոմետր առաջ գա, ասեն՝ իրականում սահմանը ևս 10 կիլոմետր այս կողմ է: Թող սկզբից նշեն, թե որտեղո՞վ է անցնում այդ սահմանը, որտե՞ղ, իրենց խոսքով, պատրաստ են խաղաղապահ առաքելություն ուղարկել, որից հետո նոր թող զորախումբը տեղակայեն: ԵՄ-ն հստակ ասել է, թե որտեղով է անցնում սահմանը և արձանագրել՝ Ադրբեջանը մտնել է Հայաստանի սուվերեն տարածք, ինչի մասին ռուսական կողմը լռում է»,- ընդգծում է նա:

Զրուցակցի կարծիքով՝ Սերգեյ Լավրովը շատ ծանր է տանում ԵՄ դիտորդների տեղակայումը Հայաստանում, որի ապացույցն է նրա կոպիտ բառապաշարով խոսելն ու նման հայտարարություններ անելը:

«Առհասարակ, ռուսական կողմը ծանր է տանում, որ Հայաստանն այլընտրանք է ստանում և իր անվտանգության ապահովման կոմպոնենտներում ոչ ռուսական քայլեր է ձեռնարկում: Հնչող հայտարարություններն էլ նրանց ծանր տանելու պարզ դրսևորումն են: Սրանով փորձում են ճնշում գործադրել, որովհետև նրանց միակ գործիքը դա է մնացել: Բացի դա, նրանք լավ կամ փափուկ առաջարկներ չեն անում Հայաստանի համար, այլ միայն ուժ են կիրառում»,- նշում է նա:

Վերջինիս դիտարկմամբ՝ Հայաստանի ներկայիս որդեգրած մոտեցումը ստեղծված իրավիճակում մեծ հաշվով բավականին խելամիտ է, հատկապես այն առումով, որ փորձ է արվում դիվերսիֆիկացնել մեր անվտանգության ապահովման մեխանիզմները դեպի Արևմուտք:

«Այս առումով ԵՄ դիտորդներին Հայաստան բերելը մեծ հաջողություն է և լրջագույնս կնպաստի ՀՀ անվտանգության ապահովմանը: ԱՄՆ-ի հետ հարաբերությունների բարելավումն ու Բլինքենի պարբերական զանգերը որպես դրա ածանցյալ առ Բաքու, ևս նպաստում են մեր անվտանգային մակարդակի բարձրացմանը: Ի վերջո, անվտանգությունը բազմակոմպոնենտ է, ու այս առումով դրանում մտնում են թե՛ մեր զինված ուժերը, թե՛ միջազգային կապերը, թե՛ ՀՀ այլ մարմիններ»,- ասում է նա՝ միաժամանակ հավելելով, որ, այնուամենայնիվ, միջազգային հանրությունը չի գալու և մեր փոխարեն Սյունիքը պաշտպանի:

«Սակայն սրան զուգահեռ միջազգային հանրության ներգրավվածությունը լրացուցիչ կերպով նպաստում է Հայաստանի պաշտպանության և անվտանգության ռիսկերի նվազեցմանը և ինչ-որ չափով դա անում նաև Արցախի պարագայում: Բացի դա, տեսնում ենք, որ այդ միջազգայինի մեջ Ռուսաստանը չկա, երբ հենց նա պետք է առաջինը լիներ այդտեղ, որովհետև ստանձնել է համապատասխան մանդատ, ու մենք էլ տարիներ շարունակ ազգովի նրան ինչ ասես՝ տվել ենք այդ անվտանգության դիմաց, սակայն շարունակում ենք փոխադարձ ստանալ ոչինչ»,- ընդգծում է նա:

Հարցին՝ իրերի նման դասավորության պայմաններում ի՞նչ քայլեր կարելի է սպասել Ադրբեջանից, Իոաննիսյանը դժվարանում է կանխատեսում անել:

Նատալի Մկրտչյան