«Միայն քաղաքական ապուշը կարող է բացասական ընկալել». քաղաքագետը՝ Թուրքիա և Սիրիա մարդասիրական օգնություն ուղարկելու մասին

Քաղաքագետ Արեգ Քոչինյանը կարծում է, որ Սիրիային և Թուրքիային մարդասիրական օգնության տրամադրման քայլն առավելապես գնահատվում է երկրների իրար նկատմամբ տարիներ շարունակ ձևավորված և վերարտադրված կարծրատիպերի, պատկերացումների փոփոխման և բանակցությունների կարգավորման տեսանկյունից կարևոր քայլ:

Ըստ նրա՝ սա կարող է նաև դրական ֆոն ստեղծել հայ-թուրքական հարաբերությունների կարգավորման համար:

«Այս իրավիճակում գործում է մի քանի շերտ. առաջինը՝ բարոյական, որը ցանկացած պարագայում ճիշտ և կարևոր է: Երկրորդը՝ Հայաստանում ևս կարող են նման աղետներ լինել, որոնց հավանականությունը ցածր չէ, և այդ պարագայում մեր խոշոր բնակավայրերին ամենամոտ գտնվող երկիրը Թուրքիան է, որը կարող է ամենաարագը հասնել օգնության, եթե դրա կարիքը լինի: Կարծում եմ՝ արվող գործողությունները, միարժեքորեն, ճիշտ ուղղության վրա են և հնարավոր են դարձնում հետագայում մեզ աջակցելը»,- «Հայկական ժամանակ»-ի հետ զրույցում ասում է նա:

Հայ-թուրքական հարաբերությունների և շփումների վերաբերյալ ստեղծված պատկերացումների կարգավորումն ու փոփոխումը շատ կարևոր են, ընդգծում է նա: Քաղաքագետի նկատառմամբ՝ սա առաջին հերթին անհրաժեշտ է Հայաստանին, որովհետև մի կողմից 90 մլն բնակչությամբ Թուրքիան է, մյուս կողմից՝ 9 մլն բնակչությամբ Ադրբեջանը, հետևաբար հայկական կողմը պետք է շահագրգռված լինի, որ այդ երկրները իրեն թշնամի չդիտարկեն, եթե, իհարկե, ըստ նրա, ուզում ենք շարունակել ունենալ անկախ պետականություն:

«Արվող գործողություններն ամբողջությամբ տեղավորվում են հայ-թուրքական հարաբերությունների կարգավորման տրամաբանության մեջ: Շատ տարակուսելի, զարմանալի և սխալ կլիներ այն, եթե այս ամենը չարվեր: Հույս ունեմ, որ թե՛ Սիրիայի, թե՛ Թուրքիայի պարագայում աջակցությունը, որը հիմա կա, ավելի կլայնացավի և կմեծացվի»,- ասում է նա:

Քաղաքագետը, անդրադառնալով նաև Սիրիային ուղարկված օգնությանը, որը սննդի տեսքով է, ասում է՝ միանշանակ մարդասիրական տեսանկյունից պետք է դիտարկել:

«Անկախ նրանից, թե ինչ վարչակարգ է տիրում այսօր Սիրիայում, այնուամենայնիվ, նրանք մեզ բարեկամ ժողովուրդ են, և այս քայլը բավականին ողջունելի է: Սիրիան մեր պատմության ամենադժվար օրերին բազմիցս օգնություն ցուցաբերած երկրներից է, և մենք ունենք որոշակի պարտավորություն ինքներս մեր և այդ երկրի առջև»,- նկատում է նա:

Հարցին՝ ինչո՞վ է պայմանավորված և ո՞րն է Հայաստանի քաղաքական որոշակի շերտերի մանիպուլացնող հայտարարությունների նպատակը, որոնք փորձում են ուղիղ ազդեցություն ունենալ հայ հասարակության հուզականության վրա, մասնավորապես՝ Հայաստանից Թուրքիա մարդասիրական օգնություն ուղարկելու հետ կապված, Քոչինյանը նշում է՝ երբ ինչ-որ մարդիկ կամ առավել ևս քաղաքական գործիչները բացասաբար են ընկալում այս գործընթացը, դա խոսում է, բառի քաղաքական իմաստով, կատարյալ ապուշության մասին:

«Միայն քաղաքական ապուշը կարող է այս քայլը բացասական ընկալել: Բացի դա, այստեղ կարող են լինել հստակ միտում կամ ներքաղաքական շահարկում: Այսինքն՝ փորձել մեղադրել իշխանություններին թրքահպատակ կամ թրքահաճո լինելու համար՝ առանց հաշվի առնելու ՀՀ-ի պետական շահերը և թքած ունենալով դրա վրա՝ փորձելով ցանկացած իրավիճակից հնարավորինս շատ ներքաղաքական կոնյուկտուրայի տրամաբանության մեջ դիվիդենտներ հավաքել»,- շեշտում է նա:

Վերջինիս համոզմամբ՝ Հայաստանը, որպես պետություն, երկարաժամկետ առումով ունի հնարավորություն բարգավաճելու միայն մեկ պարագայում, եթե ունենա կարգավորված հարաբերություններ իր հարևանների հետ, այդ թվում՝ նաև Թուրքիայի և Ադրբեջանի:

«Ակնհայտ է՝ հայ-թուրքական կարգավորումը կարգավորում է նաև հայ-ադրբեջանականը, որն էլ խնդրահարույց է առաջին հերթին Ռուսաստանի համար, որովհետև մեր տարածաշրջանում ՌԴ-ի ազդեցության գործիքների մեջ ամենաէականներից մեկը հայ-թուրքական հարաբերությունների բացակայությունն է և հայ-ադրբեջանական կոնֆլիկտը. դա տարածաշրջանը կառավարելու ռուսական կարևոր գործիքն է: Հիմա, եթե մենք գնանք այդ ուղղությամբ, այն որոշ չափով կոտնահարի Ռուսաստանի շահերը և կտանի ռուսական հակազդեցության: Ակնհայտ է՝ սրա դեմ հիմնական պայքարողը հենց ինքը Ռուսաստանն է լինելու, որն էլ ունի պրոքսիններ Հայաստանում»,- կարծում է զրուցակիցը:

Նատալի Մկրտչյան