Ռուսաստանը հերթական անգամ մեզ «քցեց»․ ինչ պայմանավորվածություններ են եղել. քաղաքագետը՝ Տեղ գյուղում կատարվածի մասին

«Եթե Ադրբեջանն ուզենար մեծ պատերազմ հրահրել, երեկ չէր կանգնի, կշարունակեր այդ գործողությունները: Սա հերթական սադրանքն է՝ հիբրիդային պատերազմի տրամաբանության մեջ, որը Հայաստանի հանդեպ վարում է 2020 թվականից սկսած»:

Այս մասին «Հայկական ժամանակ»-ի հետ զրույցում ասում է քաղաքագետ Դավիթ Ստեփանյանը՝ անդրադառնալով Տեղ համայնքում տեղի ունեցած ադրբեջանական կողմի հերթական սադրանքին:

Ըստ քաղաքագետի՝ այս սադրանքի հետևում կա երկու ածանցյալ թիրախ:

«Շատ մեծ է հավանականությունը, որ սա ուղղված էր եվրոպական դիտորդական առաքելության դեմ: Պիտի ցույց տան, որ նրանք նվաստ են և որևէ դերակատարում չունեն, իսկ Ալիևն ամենակարող է: Իմ երկրորդ վարկածով՝ սրանով աշխատում են նաև Ռուսաստանի օգտին, որպեսզի ՀԱՊԿ չարաբաստիկ առաքելությունը հրավիրեն Հայաստան: Եթե եվրոպական դիտորդները չեն կարող իրենց դերակատարումն ունենալ, ուրեմն նոր խթաններ են ստեղծում, որպեսզի ՀԱՊԿ-ի «չդիտորդները» գան Հայաստան»,- ասում է քաղաքագետը:

Ստեփանյանի դիտարկմամբ՝ եվրոպական դիտորդները ոչ մի բան այս պարագայում չէին կարող անել, քանի որ նախ այդ հատվածում տեղակայված չեն եղել. «Մինչև մարտի 28-ը այնտեղ տեղակայված են եղել ռուս զինվորականները, մինչդեռ, ըստ պայմանավորվածության, այնտեղ պետք է մնային մինչև ապրիլի 1-ը: Մարտի 28-ին նրանք լքել են իրենց դիրքերը, որից հետո հաստատվել են ադրբեջանցի զինվորականները: Ռուսաստանը հերթական անգամ մեզ «քցել» է: Մեր ղեկավարությունը պետք է պատրաստ լիներ դրան և չսպասեր ապրիլի 1-ին, որովհետև մենք լավ գիտենք՝ Ադրբեջանն ինչի է ընդունակ»:

Քաղաքագետի խոսքով՝ մեծ է հավանականությունը, որ Ադրբեջանի և Ռուսաստանի միջև եղել են պայմանավորվածություններ. «Ռուսաստանից նորից հնչեցվում է ՀԱՊԿ առաքելության մասին առաջարկությունը, զսպվածության կոչերը՝ հավասարապես երկու կողմերին, մոդերացիայի ռուսական ուժեղացման փորձերը: Այս ամենը հաշվի առնելով, այո՛, կարծում եմ, շատ մեծ է հավանականությունը, որ այդ պայմանավորվածությունը եղել է»:

Անդրադառնալով ՌԴ ԱԳՆ ներկայացուցիչ Մարիա Զախարովայի հայտարարությանը, թե ՌԴ զինված ուժերի միջոցով են հասել լարվածության թուլացմանը՝ Ստեփանյանը նկատում է, որ ռուսական ուժերն այնտեղ չեն եղել, և որ այդ հայտարարությունները բացարձակ սուտ են:

«Չգիտեմ՝ Զախարովան ինչ է ասել, որտեղից է այդ ինֆորմացիան հայթայթել, բայց հարյուր տոկոսով վստահ եմ, որ այդ գոտում ո՛չ ռուսական զինվորականներ կան, ո՛չ որևէ դիտորդներ, ո՛չ էլ Եվրամիության դիտորդներ: Այդտեղ են եղել միայն Տեղ գյուղի աշխարհազորը և մեր բանակի սպաներն ու զինվորականները: Ստում են, հերթական անգամ փորձում են իրենց երեսը փրկել, որը վաղուց սև է, պարզ պատճառով՝ նրանք իրենց որևէ պարտականություն չեն իրականացնում»,- ասում է քաղաքագետը:

Նրա խոսքով՝ ռուսական ծրագիրը մեկն է՝ Լավրովի պլանը, որի առաջին փուլը Ռուսաստանն իրականացրել է 44-օրյա պատերազմը սանձահարելով՝ սանկցիա տալով Ալիևին և կիսելով Արցախը իր, Թուրքիայի և Ադրբեջանի միջև:

«Հիմա երկրորդ փուլն են իրականացնում, որն է՝ Հայաստանի տարածքով բացել էքստերիտորիալ միջանցք, որով Ադրբեջանը և Թուրքիան կունենան ուղիղ շփում՝ ռուսական ներքին ուժերի վերահսկողության ներքո, իսկ եթե ձեռքի հետ էլ մի քանի գյուղ են ուզում տալ, դա արդեն Ադրբեջանի ենթանպատակներն են. փորձում է այդ ամենից օգտվել և հնարավորինս շատ «պոկել» Հայաստանից, որից հետո ստորագրել խաղաղության պայմանագիրն այն պայմաններով, ինչպես դա պատկերացնում են Բաքվում: Այսինքն՝ գիծ են քաշում և գրում՝ կապիտուլյացիա: Այսքանը»,- մանրամասնում է Դավիթ Ստեփանյանը:

Վերջինիս գնահատմամբ՝ այս ամենը բացառելու համար մենք պետք է ՀԱՊԿ-ում հարց բարձրացնենք. «Պետք չէ դուրս գալ, ես նորից եմ կրկնում և իմ դիրքորոշումը չեմ փոխել, բայց պետք է հարց բարձրացնել, որ Հայաստանը, այո՛, պատրաստվում է ՀԱՊԿ-ից դուրս գալ, այն պարզ պատճառով, որ ադրբեջանական տեռորիստական գործողությունները ՀՀ սահմաններին, բնակիչների և զինվորականների հանդեպ չեն դադարում, ՀԱՊԿ-ը չի կատարում իր սեփական պարտավորվածությունները, իսկ անդամակցությունը մեռյալ կառույցում ՀՀ-ի համար որևէ հիմքեր և նախապատվություններ ունենալ չի կարող: Ես վստահեցնում եմ, որ դրանից հետո ադրբեջանական սադրանքները միանգամից կդադարեն»:

Այս ամենի ֆոնին անդրադառնալով ընդդիմության գործողություններին՝ քաղաքագետը նկատում է, որ վերջիններս, ինչպես ցանկացած ընդդիմություն աշխարհում, փորձում են օգտագործել պահը և իրենց «ձեռքերը տաքացնել», սակայն նրանք դա անում են պետության դեմ աշխատելով:

«Երեկ մեր հայտնի ընդդիմադիր ադրբեջանագետներից մեկը գրել և հրապարակել էր «Եռաբլուր»-ում նոր փորված շիրիմների մասին, որը ալիևյան պրոպագանդան՝ «Հաքինազ»-ը, տարածել էր ամբողջ աշխարհով: Դա աշխատանք է ի վնաս պետության, և մեր ընդդիմությունն աշխատում է այդ տրամաբանությամբ: «5-րդ շարասյան» դերակատարում են նրանք կատարում և «5-րդ շարասյան» պիտակն ամեն օր իրենց աշխատանքով և գործողություններով կպցնում սեփական ճակատին»,- նշում է Ստեփանյանը:

Հերմինե Կարապետյան