Ադրբեջանի հիմնը` Երեւանում

Օրերս հայտնի դարձավ, որ այս խոշոր մրցաշարին մասնակցելու հայտ է ներկայացրել նաեւ Ադրբեջանի ձյուդոյի երիտասարդական հավաքականը։ Ադրբեջանցիները պաշտոնապես հաստատել են, որ ցանկանում են ժամանել Երեւան, եւ այս փաստը օրեր առաջ տեղի ունեցած մամուլի ասուլիսի ժամանակ հաստատեցին նաեւ մրցաշարի կազմակերպիչները։ Անկախություն ձեռք բերելուց ի վեր` Հայաստանի եւ Ադրբեջանի պատմության մեջ սա աննախադեպ իրադարձություն է. եթե ադրբեջանցիները ժամանեն Հայաստան, ապա ԽՍՀՄ փլուզումից հետո դա կլինի առաջին դեպքը, երբ Հայաստանում անցկացվող մարզական միջոցառմանը մասնակցում են հարեւան հանրապետության` Ադրբեջանի ներկայացուցիչները։ Հիշենք, որ Հայաստանը 2007-ին մասնակցեց Բաքվում կայացած ըմբշամարտի աշխարհի առաջնությանը, ու Յուրի Պատրիկեեւի նվաճած բրոնզե մեդալի շնորհիվ Բաքվում բարձրացվեց Հայաստանի դրոշը։ Բայց հենց նույն 2007-ին մեծ հիասթափություն ապրեցին հայ ֆուտբոլասերները, քանի որ չկայացան Հայաստանի եւ Ադրբեջանի հավաքականների` երկար սպասված երկու ընտրական հանդիպումներ։ Ընդ որում, հանդիպումների ձախողման հիմնական մեղավորը ադրբեջանական կողմն էր, որը շատ հստակ բացատրեց ՈւԵՖԱ-ին, որ իրենք չեն ցանկանում հայ ֆուտբոլիստներին տեսնել Բաքվում։ Բաքվում եւ Երեւանում վերջին երկու տարիներին տեղի ունեցան մի շարք այլ խոշոր մարզական միջոցառումներ, սակայն կողմերը զերծ մնացին դրանց մասնակցելուց։ Մասնավորապես, Ադրբեջանի հավաքականը Երեւան չժամանեց շախմատի աշխարհի մինչեւ 20 տարեկանների երկու առաջնությունների ժամանակ, հրաժարվեց ելույթ ունենալ բռնցքամարտի աշխարհի պատանեկան առաջնությանը։ Հայաստանն էլ Ադրբեջան չմեկնեց մի շարք այլ մրցումների ժամանակ։ Եւ ահա, Երեւանում սեպտեմբերին կայանալիք Եվրոպայի առաջնությանը մասնակցող մոտ 40 երկրների ցանկում հայտնվել է Ադրբեջանը։ Իսկ թե ինչո՞ւ առաջին անգամ հենց ձյուդոյի մրցաշարի ժամանակ Հայաստան կժամանի Ադրբեջանի մարզական պատվիրակությունը, բացատրվում է մի պարզ ու հասարակ հիմնավորմամբ. Ադրբեջանը ունի բավականին ուժեղ երիտասարդական հավաքական, ու մարզիչները վստահ են, որ հաջող են հանդես գալու Եվրոպայի երիտասարդական առաջնությունում։ Ադրբեջանցի ձյուդոյիստները վերջին տարիներին մեծ թվով մեդալներ են նվաճում տարբեր խոշոր մրցաշարերում, իսկ 2008-ի օլիմպիական խաղերում նույնիսկ ոսկե մեդալի արժանացան։ Նախորդ տարիներին ադրբեջանցիները գրեթե միշտ կտրականապես հրաժարվել են մեկնել Հայաստան, քանի որ վստահ չեն եղել հաղթանակին, իսկ հիմա պատկերն այլ է։ Ադրբեջանցի ձյուդոյիստները բավականին ուժեղ են ու Երեւանում մի քանի քաշային կարգերում կարող են պայքարել ընդհուպ չեմպիոնության համար, ինչն այնքան էլ անհավանական չէ։ Իսկ պատկերացնո՞ւմ եք, եթե ադրբեջանցիները իրոք ժամանեն ու ոսկե մեդալի արժանանան. Հայաստանը, այս դեպքում, ստիպված է լինելու ոչ միայն Ադրբեջանի դրոշը բարձրացնել, այլ նաեւ հիմնը հնչեցնել, ընդ որում` Ծիծեռնակաբերդում (մրցաշարը տեղի է ունենալու Կարեն Դեմիրճյանի անվան մարզահամերգային համալիրում)։ Ահա թե ինչ է սպասվում մեզ, եթե ադրբեջանցիները գան։ Սա բացառելու մեկ ձեւ կա, որը շատ ու շատ անգամ արդեն իրագործել է Ադրբեջանը։ Պետք է ընդամենը խուսափել ադրբեջանցի մարզիկներին ընդունելուց, ընդ որում` շատ էլ հեշտ ու հասկանալի պատճառաբանությամբ` անվտանգության երաշխիքների բացակայություն։ Ադրբեջանը բազմաթիվ անգամներ հենց այսպիսի բացատրությամբ արգելել է հայաստանցի, նաեւ` հայ մարզիկների մուտքը Ադրբեջան այն դեպքերում, երբ փոքր-ինչ անգամ կասկած է ունեցել, թե հայերը կարող են հաղթել Բաքվում։ Այս անգամ նման իրավիճակում է Հայաստանը։ Բայց ձյուդոյի Եվրոպայի երիտասարդական առաջնության կազմկոմիտեի նախագահը Հայաստանի վարչապետի պաշտոնում աշխատող Տիգրան Սարգսյանն է, ու «անվտանգության երաշխիքների բացակայությամբ» պատճառաբանելը այս դեպքում ուղղակի չի կարող փրկել իրավիճակը։ Ու իրոք մնում է փաստել. Հայաստանի իշխանությունները հերթական անգամ անհեթեթ ու անօգնական իրավիճակում են հայտնվելու։