Նախագահին զգույշ ողջունեք

«Առագաստ» սրճարանում տեղի ունեցած դեպքերի արդյունքում հարուցած շոկը հանրության շրջանում չի անցնում. մարդիկ փորձում են հասկանալ, թե ինչպես կարող էր նման բան տեղի ունենալ: Գնալով շատանում են այն ականատեսները, որոնք ցանկանում են իրենց տեսածը փոխանցել մամուլի միջոցով: Ինտերնետային ցանցով տարածվել է հերթական ականատեսի նամակը, որը թարգմանաբար (անգլերենից) ներկայացնում ենք ընթերցողի ուշադրությանը: Մանավանդ որ, կարծում ենք, որ հարցն ամենեւին չի կորցրել հրատապությունը:

Դա տեղի ունեցավ սեպտեմբերի լույս 25-ի ահավոր գիշերը՝ Պապլավոկում: Այդ երեկոյան շատ դժվար էր ազատ սեղան գտնել, քանի որ սրճարանը լիքն էր հայտնի մարդկանցով. այնտեղ կային նախարարներ, դերասաններ, արտասահմանցիներ: Սրճարանում էին նաեւ ՀՀ նախագահն ու Շառլ Ազնավուրը:  Մեզ համար հաճելի անակնկալ էին  Ջիվան Գասպարյանի, Նունե Եսայանի կատարումները: Հաճելի էր լսել Առնո Բաբաջանյանի ստեղծագործությունները՝ Կոնստանդին Օրբելյանի կատարմամբ: Մենք շատ  հաճելի ժամանակ էինք անցկացնում. այդ երեկոյան մթնոլորտը Պապլավոկում հատկապես լավ էր, եւ անհանգստանալու ոչ մի առիթ ներկաները չունեին, եթե հաշվի չառնենք նախագահի թիկնազորի շուրջ տասը ներկայացուցիչների լուրջ դեմքերը: Նրանք տեղաբաշխված էին սրճարանի տարբեր հատվածներում եւ իրենց հայացքով հսկում էին ներկաներին:

Մոտակա սեղաններից մեկի շուրջ իր ընկերների հետ նստած մի մարդ զվարճանում էր մյուսների պես: Երաժշտությունը ներկաների վրա մոգական ազդեցություն էր թողնում, եւ այդ սեղանի շուրջ նստածները գինովցած էին: Մենք  բոլորս ուզում էինք, որ Ազնավուրը մեզ համար ինչ-որ բան կատարի: Մի քանի րոպե անց ինչ-որ աշխուժություն սկսվեց. հատուկ հյուրերը հեռանում էին: Շառլ Ազնավուրը մեր սեղանի կողքով առաջինն անցավ. անմիջապես նրա ետեւից գալիս էր նախագահը: «Ողջո՛ւյն, Շառլ» ընկերաբար ասաց կողքի սեղանին նստած մարդը: Հանրաճանաչ արտիստը ժպտաց եւ նույնպես ողջունեց: «Ողջույն, Ռոբ» կանչեց  նույն մարդը նախագահի ետեւից: Նախագահի ռեակցիան իմպուլսիվ էր. նա մի պահ կանգնեց, հետո առանց արձագանքելու շարունակեց քայլել: Նախարարները Քոչարյանի ետեւում էին, թիկնազորի տղաները քայլում էին նախարարների ետեւից: Նրանք սկսեցին ծեծել այդ մարդուն հենց սրահում: Մենք այնքան ցնցված էինք այդ տեսարանից. նրանք ծեծում էին նախագահին ողջունող զվարճալի այդ մարդուն: Մեզ ավելի շատ սարսափեցնում էր այն գիտակցումը, որ նրանք նախագահի թիկնազորից էին: Ծեծվողի ընկերները նույնիսկ չփորձեցին խանգարել այդ խմբակային ծեծը, նրանք չգիտեին ինչ կարելի է անել նախագահի «աժդահաների» հետ: Մենք չէինք կարող հավատալ, որ այդ ծեծը «Ողջույն Ռոբի» պատասխանն է: Ինչ-որ մի պահի  այդ ամենը դադարեց, բայց, դժբախտաբար, ընդամենը մեկ ակնթարթ: Ինչ-որ մեկ այլ աժդահա միացավ թիկնազորի ընկերներին: Նա այդ խեղճ մարդուն տարավ զուգարան, որտեղ ոչ ոք չէր կարող ընդհատել նրանց «խոսակցությունը»:  Չնայած Պողոս Պողոսյանի մահվան պաշտոնական վարկածը սրտի կաթվածն է, մենք գիտենք, որ նա ծեծվեց սկզբում սրահում, ապա եւ զուգարան տանող միջանցքում: Նրա մարմինը հենց այստեղ էլ ընկած էր: 00.40-ին հայտնի դարձավ, որ Պողոսյանը մահացել է: Պարոն Պողոսը սպանվել է նախագահին եւ Շառլ Ազնավուրին ուղեկցող թիկնազորի տղաների կողմից:  «Դուք դեռ կասկածու՞մ եք, որ դա «Ողջույն, Ռոբի» պատճառով տեղի ունեցավ» հարցրեց պարոն Նյուտոնը, որը միակ մարդն էր, որ չվախեցավ հայտարարել, որ նրանք սպանեցին այդ մարդուն: «Այժմ վայելեք ձեր ջազը»,-ավելացրեց նա: Հաջորդ իսկ օրը պարոն Նյուտոնը լքեց Հայաստանը:

Հ.Գ. Մենք կարեւոր համարեցինք ձեզ տեղյակ պահել այս մասին, քանի որ համոզված ենք, որ ամեն ինչ արվում է այս ինֆորմացիան թաքցնելու համար: Բայց մենք թույլ չենք տա, որ այդ անսպասելի հանցագործությունը պարտակվի: Մենք այստեղ ապրում ենք սարսափով, որ մեզնից յուրաքանչյուրը կարող է նման իրավիճակի զոհ դառնալ: Մենք հուսով ենք, որ այս միջադեպի լուսաբանումն օբյեկտիվ կլինի, եւ հարցն օրինական լուծում կստանա: Հակառակ դեպքում, Աստված գիտի, թե ինչպիսին կդառնա Հայաստանը:

Ականատես

Տպագրվել է «Հայկական Ժամանակ» օրաթերթի՝ 2001 թվականի հոկտեմբերի 5-ի համարում