Արմեն Դարբինյանը ինքնակոչ է. հարցազրույց Լյուդմիլա Հարությունյանի հետ

Տպագրվել է «Հայկական Ժամանակ» օրաթերթի՝ 2003 թվականի դեկտեմբերի 10-ի համարում

Խորհրդարանական ընտրություններից հետո ԺԴԿ-ի եւ «Արժանապատիվ ապագա» կուսակցության միավորումը չկայացավ, թեեւ հայտնի էր անգամ միավորիչ համագումարի օրը:

Այն ժամանակ կատարվածին տրվեցին ամենատարբեր բացատրություններ, սակայն միայն այժմ, երբ «Արժանապատիվ ապագա» կուսակցությունն ըստ էության պառակտված է, եւ ՀՀ նախկին վարչապետ Արմեն Դարբինյանը հռչակվել է կուսակցության նախագահ, «Արժանապատիվ ապագայի» հիմնադիր  Լյուդմիլա Հարությունյանը ներկայացնում է տեղի ունեցածի իրական պատկերը: Մեր զրույցի ընթացքում տիկին Հարությունյանն անդրադարձավ նաեւ «Արժանապատիվ ապագա» կուսակցության շուրջ վերջին շրջանում ծավալված իրադարձություններին:

- Նախկին վարչապետ Արմեն Դարբինյանի կողմնակիցներն «Արժանապատիվ ապագա» կուսակցությունում իրականացրած իշխանափոխության հիմնական պատճառը համարում են 2003 թվականի խորհրդարանական ընտրություններում կուսակցության պարտությունը, համարելով, որ դրա հիմնական պատասխանատուն դուք եք՝ որպես կուսակցության ղեկավար: Համաձա՞յն եք, արդյոք, այդ մեղադրանքին:

- Այո, ընտրությունների նախօրեին «Արժանապատիվ ապագա» կուսակցությունն ու ԺԴԿ-ն ձեւավորեցին «Արժանապատվություն, ժողովրդավարություն,  հայրենիք» դաշինքը, որի քաղաքական լիդերն Արմեն Դարբինյանն էր, որը եւ ղեկավարում էր դաշինքի նախընտրական շտաբը: Ես պատասխանատու էի գաղափարախոսության համար, իսկ ԺԴԿ նախագահ Գագիկ Ասլանյանը՝ կազմակերպչական խնդիրների: Այսինքն, ուզում եմ հստակ արձանագրել, որ եթե անգամ որեւէ մեկը պատասխանատու է մեր պարտության համար, ապա դա առաջին հերթին Արմեն Դարբինյանն է: Ավելին, նրա անզուսպ ամբիցիաների պատճառով չկայացավ ԺԴԿ-ի եւ «Արժանապատիվ ապագա» կուսակցության միավորումը:

Ընտրություններում մեր պարտությունից հետո հստակ էր, որ մեր կուսակցությունները միաձուլվելու են մեկ քաղաքական ուժի մեջ, որի նախագահը լինելու էր Արմեն Դարբինյանը: Սակայն նա բոլորիս համար անսպասելիորեն հայտարարեց, որ ինքը կլինի այդ ուժի նախագահը, բայց ԺԴԿ-ի եւ «Արժանապատիվ ապագա» կուսակցության լիդերները ասպարեզում չպետք է երեւան, այսինքն՝ նույնիսկ փոխնախագահ չպետք է լինեն: Գագիկ Ասլանյանն այդ հայտարարությանն արձագանքեց շատ տրամաբանական. հավաքելով իր կուսակցությանը՝ որոշում կայացրեց, որ միավորված կուսակցության լիդերը պետք է լինի ԺԴԿ-ից: Դրանից հետո, երբ «Արժանապատիվ ապագան» մնաց մենակ` Դարբինյանը հայտարարեց, որ չի ցանկանում գործ ունենալ կուսակցության հետ:

- Իսկ ե՞րբ զգացիք, որ նա ցանկանում է դառնալ կուսակցության նախագահ:

- Համագումարից մի քանի օր առաջ նա փորձ արեց միջամտել կուսակցության գործերին, սակայն ես կանխեցի նրան՝ ասելով, որ կուսակցության անդամություն չունեցողներն այդպիսի իրավունք չունեն: Համագումարի ժամանակ նա ներկայացրեց մի դիմում, որով իրեն հայտարարում էր կուսակցության անդամ: Համագումարից անմիջապես հետո սկսվեց կուսակցության բռնազավթման գործընթացը՝ ցույց տալու համար, որ մենք՝ ուժեղ տղաներս եւ «սուպերմեն» Արմեն Դարբինյանը, հաղթել ենք:

- Դուք չե՞ք տեսնում կուսակցությունն Արմեն Դարբինյանին հանձնելու իշխանությունների ցանկությունը:

- Ես չեմ ուզում խոսել վարկածներով կամ ենթադրություններով: Ես ուզում եմ խոսել օրենքից եւ ասել, որ ոչ մի օրենք թույլ չի տալիս կատարել այն, ինչ տեղի է ունենում մեր կուսակցության հետ: Բացի այդ, կարեւոր է հարցի բարոյական կողմը. այսինքն, այն մարդը, ով ուզում է կուսակցության ղեկավար դառնալ բռնազավթման ճանապարհով, կարո՞ղ է որեւէ դրական քայլ կատարել երկրի համար:

- Այնուամենայնիվ, առանց իշխանությունների ցանկության, դատարանը չէր կարող հօգուտ Արմեն Դարբինյանի վճիռ կայացնել եւ պարտավորեցնել ձեզ՝ կուսակցության կնիքն ու գույքը հանձնել Արմեն Դարբինյանին: Դուք պատրաստվո՞ւմ եք կատարել այդ վճիռը:

- Նախ, այդ դատարանի վճիռը կայացել է բացարձակ ապօրինություններով՝ առանց պատասխանող կողմին պատշաճ ծանուցելու դատավարության մասին, եւ ես բողոքարկելու եմ այդ վճիռը վերադաս ատյաններում: Բայց այդ ապօրինությունները մի կողմ, ես չգիտեմ, թե ինչպես կատարեմ դատարանի վճիռը, այսինքն՝ ում հանձնեմ կուսակցության կնիքը. չլինի՞ թե ինքնակոչ նախագահ Արմեն Դարբինյանին: Ինչու եմ ասում ինքնակոչ, որովհետեւ նա հին կանոնադրությամբ չէր կարող ընտրվել նախագահ, որովհետեւ հին կանոնադրությամբ միացյալ խորհրդի անդամներն ընտրվում են համագումարի կողմից, իսկ Արմեն Դարբինյանին միացյալ խորհրդի անդամ է ընտրել Գյումրիի տարածքային կազմակերպությունը, ինչը նախատեսված է նոր կանոնադրությամբ, որը սակայն չի հաստատվել արդարադատության նախարարության կողմից:

- Ի՞նչ եք անելու, եթե Արմեն Դարբինյանը դատարանի միջոցով ստանա «Արժանապատիվ ապագա» կուսակցությունը:

- Ինքը կստանա միայն կուսակցության պատյանը, իսկ միջուկը, գաղափարը, ոգին, սիրտը, մարդիկ՝ Արմեն Դարբինյանին չեն կարող անցնել: Խորհրդարանական ընտրություններից հետո ես որոշել էի, որ՝ վերջ, հերիք է, պետք է հեռանալ քաղաքականությունից: Սակայն Արմեն Դարբինյանի ցանկությունը՝ խոցել իմ արժանապատվությունը, անցնել կուսակցությունը ստեղծած նվիրյալների վրայով, փոխեցին իմ տրամադրությունը, եւ ես հասկացա, որ պետք է պայքարեմ: Եթե նույնիսկ նրան հաջողվի, օրենքն ու օրինականությունը ոտնահարելով, բռնազավթել իշխանությունը մեկ առանձին վերցրած կուսակցությունում, միեւնույն է՝ մենք ստեղծելու ենք նոր կուսակցություն եւ ապահովելու ենք մեր նախկին դերը քաղաքական դաշտում:

Ավետիս Բաբաջանյան