Տղա ես բերում՝ հեղափոխությունը փչացնես, որ ի՞նչ անես. խմբագրական

Կարեն Կարապետյանի թիմը երեկ արեց իր ճակատագրական սխալը: Ինտենսիվ ու քրտնաջան աշխատանքից հետո այդ խումբը կարողացավ ՌԴ նախագահ Պուտինից պոկել մի փոքրիկ հաղորդագրություն, որը տեղադրված է ՌԴ նախագահի կայքում: Ըստ այդմ, հեռախոսազրույց է տեղի ունեցել Վլադիմիր Պուտինի ու Կարեն Կարապետյանի միջեւ: «Ընդգծվել է, որ Հայաստանում ճգնաժամային իրավիճակի կարգավորումը պետք է տեղի ունենա բացառապես իրավական դաշտում, գործող Սահմանադրության շրջանակներում եւ 2017թ. ապրիլին կայացած լեգիտիմ խորհրդարանական ընտրությունների արդյունքների հիման վրա: Այդ համատեքստում շեշտվել է ՀՀ ԱԺ-ի կողմից ս.թ. մայիսի 1-ին Հանրապետության վարչապետի ընտրության կարեւորությունը»,- ասված է հաղորդագրության մեջ:

Կրեմլից այսպիսի հաղորդագրություն պոկելու համար Մոսկվա էին մեկնել Էդվարդ Նալբանդյանը եւ Արմեն Գեւորգյանը: Այսինքն ակնհայտ է, որ ՀՀԿ-ն հանրությանը ուզում է վախեցնել ռուսական միջամտությամբ: Իրականում սա այն առավելագույնն է, որ կարելի էր պոկել ՌԴ-ից: Ռուսական կողմից որեւէ իրական միջամտության հավանականությունը չափազանց փոքր է, կարելի ասել՝ զրոյական: Այս հաղորդագրությունը ՀՀԿ-ն փորձելու է օգտագործել իր փլուզված շարքերը, կրիմինալը եւ օլիգարխիային  կոնսոլիդացնելու համար: Այլ կերպ ասած, սա զուտ ներքին օգտագործման համար է:

Որքանով դա կհաջողվի, պարզ կդառնա առաջիկայում: Եթե մի պահ տեսականորեն պատկերացնենք, որ կհաջողվի, ու հակահեղափոխությունը ժամանակավորապես կհաղթի, ապա հետեւանքները լինելու են սարսափելի: «Վերահառնած» ՀՀԿ-ն էլ ավելի է ինքնասիրահարվելու, օլիգարխիան էլ ավելի է լկտիանալու, վերջին օրերին իր անպատժելիությունը մասամբ կորցրած կրիմինալը կրկին թեւեր է առնելու ու անցնի վենդետաների, իսկ իրավապահները սկսելու են զանգվածային ռեպրեսիաներ: Սա կանխատեսում չէ, այլ իրենց պարզ հաշվարկը: ՀՀԿ-ի իշխանության հիմնասյուները հենց սրանք են եւ այդ, այսպես ասած, կուսակցությունը պետք է դրանք ամրապնդի՝ այլ տարբերակներ նա չունի: Ու սա հասկանում են բոլորը:

Բայց սրանք ուղղակի հետեւանքներն են: Կլինեն նաեւ անուղղակի հետեւանքներ: Շարժման հիմնական կորիզը ուսանողությունն ու երիտասարդությունն է: Իրենց ապագան երկրի հետ կապելու այն հույսը, որ արթնացավ այս օրերին, կմարի: Կհաստատվի համատարած ապատիայի մթնոլորտ, դրան կհետեւի արտագաղթի տեմպերի աճ, էլ ավելի կաճի արդեն իսկ անհավանական մակարդակի վրա գտնվող ատելությունը իշխանության նկատմամբ եւ այլն, եւ այսպես շարունակ: Մյուս անուղղակի հետեւանքը, իհարկե, հակառուսական տրամադրությունների, մեղմ ասած, էական խորացումն է լինելու: Բոլորի, նույնիսկ ամենաերիտասարդ ցուցարարի համար է ակնհայտ, որ եթե հակահեղափոխությունը հաղթի, ապա դա միայն ու միայն Ռուսաստանի՝ թեկուզեւ անուղղակի աջակցության հետեւանքով է լինելու: Ու սա նույնպես հասկանում են բոլորը: Կոնսոլիդացվելու ներքին բոլոր ռեսուրսները ՀՀԿ-ն այլեւս սպառել է:

Մի խոսքով, հակահեղափոխության հաղթանակը ոչ թե Հայաստանին կվերադարձնի այն տխուր վիճակին, որը կար մինչեւ թավշյա հեղափոխության մեկնարկը, այլ վիճակը էլ ավելի կբարդանա: Կբարդանա աննկարագրելի: Կբարդանա այնքան, որ «գաղջ» մթնոլորտին երանի կտանք:

Բայց սա դեպքերի զարգացման շատ տեսական ու քիչ հավանական սցենար է: ՀՀԿ-ի կողմից կազմակերպվող այս դավադրության հաղթանակը գուցեեւ իրագործելի կլիներ, եթե չլիներ մի գործոն՝ ժողովուրդը: ՀՀԿ-ականները հաշվարկներ անելիս, իրենց սովորության համաձայն, թերեւս հաշվի չեն առել հիմնական գործոնին: Այն ժողովրդին, որը իրականացրեց թավշյա հեղափոխությունը եւ օրեր շարունակ ըմբոշխնում է դրա բերկրանքը: Թերեւս ՀՀԿ-ում  սա հերթական անգամ հաշվի չեն առնում, որովհետեւ նրանց համար դեռ անհասկանալի է, թե դա ինչ գործոն է: ՀՀԿ-ում թերեւս չեն հաշվարկել, որ ոստիկանությունը այլեւս նախկինը չէ, ուժային տարբերակներով մարդկանց ցրելու տարբերակը, այսպես ասենք, այնքան էլ իրական չէ այլեւս:

Ի տարբերություն ՀՀԿ-ի, ռուսական կողմը գուցե շատ ավելի ինֆորմացված է Հայաստանի ներքին տրամադրությունների մասին: Միամտություն կլինի կարծելը, թե ռուսները տեղյակ չեն շարժման առաջնորդների աշխարհաքաղաքական ուղղվածությունների մասին: Առաջինը, ինչ նրանք արել են, ստուգել են, թե արդյոք այս շարժման մեջ Արեւմուտքի մատը խա՞ռն է: Ստուգել են մի 1000 անգամ: Համոզվելով, որ սա զուտ ներքին շարժում է, արտաքին որեւէ ուժ որեւէ մասնակցություն չի ունեցել դրան, հայտարարել են իրենց չեզոքության մասին: Սակայն Կարեն Կարապետյանի եւ ՀՀԿ-ի ամբողջ ռեսուրսներն ու կապերը օգտագործելով, մի քանի տասնյակ փորձերից հետո միայն, հնարավոր է եղել երեք նախադասություն կորզել Կրեմլից: Հավանական է, որ առաջիկա օրերին նույն Կրեմլից կհնչի վերը նշված տեղեկատվությունը «հարթող», իրավիճակը կրկին բալանսի բերող որեւէ հաղորդագրություն: Հակառակ դեպքում սա հղի է հանրային տրամադրությունների կտրուկ փոփոխություններով: Չի կարելի նույնիսկ բացառել, որ ՌԴ-ի թեկուզեւ անուղղակի աջակցությունը Կարեն Կարապետյանին, թողնի հակառակ ազդեցությունը, եւ շարժումը էլ ավելի մեծ թափ հավաքի:

Պետք է արձանագրել, որ Կարեն Կարապետյանը «վաբանկ» է խաղում: Արդեն արձանագրվեց, որ նա իր իշխանությունը պահպանելու համար պատրաստ է նույնիսկ «դրսից տղա բերել»: Եվ անկախ նրանից, «տղան» կգա թե ոչ, այդ խարանը այլեւս ընդմիշտ դաջվել է ՀՀԿ-ի եւ, մասնավորապես, Կարեն Կարապետյանի, Արմեն Գեւորգյանի, էդվարդ Նալբանդյանի վրա: Իսկ արտաքին ուժերի օգնությամբ իշխանություն պահելու նույնիսկ փորձ արած իշխանավորներին, ինչպես ցույց է տալիս պատմությունը, չեն ներել երբեք եւ ոչ մի տեղ: Սա բոլորովին այլ հարթություն է եւ բոլորովին այլ հետեւանքներ է ենթադրում, որը դուրս է քաղաքական կամ իրավական պատասխանատվության շրջանակներից: