Կոմանդոսն ու Ռոբերտ Մլքեյանը Գյումրու պատվավոր քաղաքացու կոչումներ ստացան. որոշումը միասնական էր, մթնոլորտը՝ հուզիչ

Գեներալ-մայոր, Արցախյան ազատամարտի մասնակից Արկադի Տեր-Թադևոսյանին և Հայաստանի պետական կամերային երգչախմբի գեղարվեստական ղեկավար և գլխավոր դիրիժոր, ՀՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ Ռոբերտ Մլքեյանին Գյումրու ավագանու որոշմամբ՝ այսօր շնորհվեցին Գյումրու պատվավոր քաղաքացու կոչումներ: Դահլիճից հնչած գնահատանքի խոսքերից հետո ամբիոնին մոտեցավ լեգենդը՝ Արկադի Տեր-Թադևոսյանը:

«Ծառայում եմ հայրենիքիս»,- հպարտ հուզմունքով ասաց Կոմանդոսը:   Փոքր դադարից հետո շարունակեց. «Սովետական միությունում ծառայել եմ 30 տարի, որից 6-ը՝ Գյումրիում: Այսինքն՝ 6 տարի ապրել եմ Գյումրիում: Դա՝ մեկ: Եվ երկրորդ՝ կինս է գյումրեցի: Որ ասեմ ես հայ եմ, այն չի լինի, ես Սովետական միության մարդ եմ, ուր ասես եղել եմ՝ Գերմանիա, Չեխոսլովակիա, եւ դարձել եմ սովետական մարդ: Երբ արտերկրում էի, չէի էլ ուզում վերադառնալ, բայց կինս, արդեն ասեցի՝ գյումրեցի էր, ասաց՝ պետք է գնանք Հայաստան: Եվ եկանք այստեղ: Երբ 88-ին շարժումն սկսվեց, ես գնացի Ղարաբաղ, որ մեր տղերքին օգնեմ: Բոլորի հետ շատ մտերմացանք, բայց Գյումրու ջոկատների հետ մի ուրիշ տեսակ կապ կար: Առաջին օրվանից մինչեւ վերջին օրը ես նրանց հետ մնացի: Շնորհակալ եմ բոլորիցդ, որ ինձ այսպես գնահատում եք, այս պարգեւն ավելի է պարտավորեցնում, ես ձեզ դեռ պարտք եմ: Կմտածեմ, թե ինչ անեմ, որ ձեզ ավելի պետքական լինեմ»,- ներկաներին ասաց նա:Գյումրու պատվավոր քաղաքացու երկրորդ կոչումը շնորհվեց ՀՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ Ռոբերտ Մլքեյանին: Կոմանդոսից պակաս հուզված չէր նաեւ Մլքեյանը: Ասաց՝ կանգնել Ազգային հերոսի կողքին եւ ստանալ նույն պարգեւը, արդեն մեծագույն պատիվ է:

«Գյումրեցի լինելու համար պարտադիր չէ, որ այստեղ ծնվես, որ լինես այս քաղաքից: Ցավոք, ես Գյումրիում չեմ ծնվել, բայց հոգով ու սրտով գյումրեցի եմ: Մի անգամ ինձ հարցրին, թե մաեստրո, որտե՞ղ կուզեիք կյանքում ապրել, ասացի՝ Գյումրիում: Զարմացան, թե ամբողջ աշխարհը պտտվել եք, ասում եք՝ Գյումրիու՞մ: Ասացի՝ եթե մի պահ պատկերացնենք, որ Գյումրին չկա, ուրեմն՝ աշխարհը պտտվելուց հետո՝ Հռոմում, բայց քանի որ կա Գյումրին, կուզեի հենց այնտեղ էլ ապրեի»,- հիշեց Մլքեյանը:  

«Դուք չեք պատկերացնում, թե ինչ է ինձ համար Գյումրին, կամ էլ, որ պատկերացնում եք, դրա համար շնորհակալություն: Ամենակարեւոր խոսքերը կյանքում մարդիկ ասում են շշուկով, բարձրագոչ չես կարող դա ասել: Իմ կյանքում ամենակարեւորն այն է, որ ես 30 տարեկանում եկա Գյումրի՝ այստեղ մինչեւ կյանքիս վերջը մնալու որոշմամբ: Ինչ խոստում տվել եմ, արել եմ: Այն, որ ես մեկնեցի Երեւան, ստեղծեցի նվագախումբ, երգչախումբ, դա չէր նշանակում, որ Գյումրին իմ կյանքից պետք է դուրս մնար: Հակառակը, էլ ավելի մեծ թափով ետ եկա, որովհետեւ այս անգամ արդեն երեխաներին էր պետք կրթել: Այսօր՝ երբ գյումրեցի երեխաները երգում են Հռոմի Սուրբ Պետրոսի տաճարում, եւ պատարագիչն է Հռոմի պապը, ու այնտեղ բարձրաձայն ասում են՝ Գյումրիի Տիրամայր Հայաստանի երգչախումբ, եւ Գյումրի բառն անընդհատ հնչում է աշխարհի բեմերում՝ պարզ ու մաքուր երեխաների բերանով, սա իմ կյանքի ամենամեծ ձեռքբերումն է»,- պատմեց Ռոբերտ Մլքեյանը:

Դահլիճում ներկա ավագանու անդամները նկատեցին, որ եզակի օր է այսօր, երբ Գյումրու պատվավոր քաղաքացու կոչումը շնորհելիս ոչ միայն միասնական են իրենց որոշման մեջ, այլ՝ հուզված: Այդ հուզմունքն առավել խտացրեց Ռոբերտ Մլքեյանը: Ասաց՝ երկրագնդի վրա միայն Գյումրիում է, որ իրեն դիմում են ոչ թե մաեստրո, այլ՝ մեր մաեստրո:

«Խոնարհվում եմ բոլորիդ եւ այս սուրբ քաղաքի առաջ: Կյանքիս ամենադժվար օրերն ապրել եմ այստեղ, ձեզ հետ միասին ամենաչապրվելու տարիներն եմ ապրել. 90-ականներն էին, եւ ես ապրել եմ այստեղ ամենաերջանիկ կյանքով, հենց այդ ծանրության մեջ: Երբ այդ պայմաններում ընկերներ ունես, նվիրվում ես, եւ դա փոխադարձ է, պարտավորվում ես մինչեւ կյանքիդ վերջ նրանց նվիրվել: Գերագույն պատիվ եմ համարում այսօր ինձ տրված Գյումրու պատվավոր քաղաքացու կոչումը»,- ասաց Մլքեյանը: