«Արդար վաստակած» հանգիստ. Լեւոն Մկրտչյանի շրջագայությունները

Տպագրվել է «Հայկական Ժամանակ» օրաթերթի՝ 2006 թվականի նոյեմբերի 16-ի համարում

Տասը օրը մեկ՝ մի երկրում. այսպիսին է կրթության եւ գիտության նախարար Լեւոն Մկրտչյանի «աշխատանքային» գրաֆիկը բուհական ընդունելության քննություններից հետո: Իհարկե, հասկանալի է, որ ընդունելության քննություններ կազմակերպելն այնքան էլ հեշտ գործ չէ. հոգալ, որ այսինչ պաշտոնյայի երեխան ընդունվի իր ուզած տեղը, որ այնինչ «գողականի» երեխան դուրս չմնա, որ X գումար «մուծված» մարդու բալիկը հավաքի համապատասխան միավորներ, ընդունելության անցողիկ շեմը վերահսկել եւ այլն: Հասկանալի է, որ տաժանակիր սույն աշխատանքից հետո մարդուն հանգիստ է պետք: Եւ ուրեմն, քննությունների ավարտից ու հետքննական ամբողջ գործընթացը` թափուր տեղեր լրացնել եւ այլն, եւ այլն, բարեհաջող վերջացնելուց հետո արդեն սեպտեմբերի 19-ից ԿԳ նախարարը սկսել է իր արտասահմանյան շրջագայությունները:

Դրանք սկսվել են Վրաստանով: Բայց, քանի որ Վրաստանն այնքան էլ հետաքրքիր երկիր չէ, այստեղ նախարարը շատ քիչ է մնացել: Այս երկրում պարոն Մկրտչյանն ԱՊՀ երկրների ԿԳ նախարարների հետ  մասնակցում էր «Ընդունելություն եւ քննություններ» խորագրով Սեւծովյան առաջին համաժողովին: Ի՞նչ է տվել սույն այցը մեր երկրին, կամ ի՞նչ է տվել մեր երկիրը համաժողովի մասնակիցներին: Բնականաբար, պարոն Մկրտչյանը ԱՊՀ երկրների ԿԳ նախարարների հետ չէր կիսի հայրենի ընդունելության քննությունների փորձն ու չէր ներկայացնի դրանց անցկացման իրական ձեւը: Այսինքն, այս առումով մենք ուրիշներին որեւէ դրական բան չունենք տալու: Իսկ թե ինչ ենք մենք ստացել` գոնե առայժմ չի ասվել: Ինչեւէ, արդեն հոկեմբերի 3-ին Լեւոն Մկրտչյանը Սանկտ Պետերբուրգում էր:

Այստեղ նա մասնակցում էր «Կրթական որակ եւ համապատասխանություն» կոնֆերանսին: Նախարարը նույնիսկ հաշվետվություն է ներկայացրել, թե ինչպես է իրականացվում Համաշխարհային բանկի վարկային ծրագիրը: Թե իրականում ինչպես է իրականացվում սույն ծրագիրը, ինչպես են փոշիացվում գումարները, ինչպես է ապականվում համակարգը` մենք արդեն մանրակրկիտ ներկայացրել ենք: Բայց ենթադրվում է, որ պարոն Մկրտչյանը կոնֆերանսի մասնակիցներին չէր պատմի, թե ինչպես ՀԲ նույն ծրագրի շրջանակներում իրականացվեց ուսուցիչների խայտառակ ձեւի օպտիմիզացիան, ինչպես վերապատրաստեցին մնացած ուսուցիչներին, որի արդյունքում դպրոցներում որեւէ բան չփոխվեց, կամ ինչպես են այժմ փորձում իրականացնել գիտելիքների գնահատման, դպրոցական ավարտական եւ բուհական ընդունելության նոր ծրագիրը եւ այլն:

Ամեն դեպքում, հոկտեմբերի 7-ին Սանկտ Պետերբուրգից վերադառնալուց հետո ԿԳ նախարարն արդեն հոկտեմբերի 18-ին Չինաստանում էր: Այս երկրում նա մնաց մինչեւ հոկտեմբերի 29-ը: Պեկինում նա մասնակցում էր ասիական կրթական համաժողովին, որին, ի դեպ, մեր երկիրը մասնակցում էր առաջին անգամ: Լեւոն Մկրտչյանն այնտեղ հանդիպում է ունեցել նաեւ Չինաստանի կրթության նախարարի հետ: Վերջինիս հետ մեր նախարարը խոսել է կրթության ոլորտում փոխհամագործակցության ծրագրերի մասին: Նշենք, որ այդ համագործակցությունը մեզ համար խիստ կարեւոր է, քանի որ Չինաստանը հենց այն երկրներից մեկն է, ուր հայ երեխաներն ամենաշատն են ցանկանում մեկնել սովորելու, եւ ԿԳՆ-ում դրա համար հսկայական ստվերային գումարներ են շրջանառվում: Ու հիմա որքան այդ համագործակցությունն ընդլայնվի, այնքան ԿԳՆ-ն ու մեր երեխաները կշահեն: Այնպես որ, ՀՀ կրթության եւ գիտության նախարարի այցը Չինաստան այս առումով խիստ կարեւոր էր:

Այժմ ՀՀ կրթության եւ գիտության նախարար Լեւոն Մկրտչյանը գտնվում է Գերմանիայում: Այդ երկիր նա մեկնել է նոյեմբերի 12-ին` Գերմանիայի Սաքսոնիա-Անհալթ երկրամասի կրթության եւ գիտության նախարար Յ. Օլբերթի հրավերով: Մինչեւ նոյեմբերի 15-ը պարոն Մկրտչյանը գերմանական կողմին կծանոթացնի հայրենի դպրոցական եւ բուհական համակարգին, կծանոթանա նրանց համակարգի հետ: Երկու երկրների միջեւ նախատեսվում է սկսել համագործակցության ծրագրեր, դպրոցական եւ բուհական կապեր եւ այլն: Այնուհետեւ Լեւոն Մկրտչյանը կմիանա Գերմանիայում գտնվող Ռոբերտ Քոչարյանի պատվիրակությանը եւ նոյեմբերի 17-ի գիշերը կվերադառնա Հայաստան: Թե մի 10 օր անց որ երկրում կհանգրվանի ՀՀ ԿԳ նախարարը` մեզ դեռ հայտնի չէ:

Ահա սա է դառնում բուհական ընդունելության քննությունների արանքում կրթության եւ գիտության նախարարի հիմնական զբաղմունքը: Սույն շրջագայություններից հետո, իհարկե, մեր կրթական համակարգում գոնե դրական առումով որեւէ բան չի փոխվում: Համենայնդեպս, առ այսօր տեսանելի փոփոխության ականատես ոչ ոք, թերեւս, չի դարձել: Մի խոսքով, մինչ ԿԳ նախարարը զբաղված է իր շրջագայություններով, նախարարության աշխատակիցներն էլ ողջ աշխատանքային օրը զբաղված են անբանությամբ ու բամբասանքով, եւ կրթական համակարգն էլ իր հունով հանգիստ քանդվում է, եւ, փաստորեն, ոչ ոքի դա առանձնապես չի հուզում:  

Լուսինե Բարսեղյան