Մինասյանը ֆենոմենալ էր, Լալայանը, Գասպարյանն ու Ավագյանը՝ հրաշալի. ծանրամարտի Եվրոպայի առաջնության ամփոփումը

Ծանրամարտի Հայաստանի հավաքականը նորից իրեն գերազանց դրսևորեց Եվրոպայի առաջնությունում՝ Մոսկվայից վերադառնալով մեծ քանակությամբ մեծ ու փոքր մեդալներով։ Սակայն առաջնությունը հայ մարզասերների մոտ տպավորվեց նաև մեծ ձախողումով․ Սիմոն Մարտիրոսյանը, որից ակնկալիքը մեկն էր՝ երկամարտի ոսկե մեդալ, ձախողեց հրում վարժությունը և երկամարտում մնաց առանց արդյունքի։ 

Մարտիրոսյանի ելույթն առաջին հերթին հետաքրքիր էր օլիմպիական տեսանկյունից․ Սիմոնը Տոկիոյում Հայաստանի ոսկու ամենամեծ հույսերից է, եթե ոչ ամենամեծը։ Շատ կարելի էր խոսել հեռանկարներից, այս առաջնությունում թույլ տված սխալներից, վնասվածքից, բայց դրանք պետք է միառժամանակ հետաձգել, քանի որ այդ ամենն այժմ երկրորդ պլանում է՝ վերադարձից հետո տեղի ունեցած ողբերգության պատճառով։ 

Եվրոպայի առաջնության մասնակից մյուս 13 մարզիկների մեծ մասի ելույթը կարելի է դրական գնահատել։ Բայց բոլորի մասին՝ հերթով։

Կանայք

Իզաբելլա Յայլյան, 55կգ - Իզաբելլան հանդես եկավ օլիմպիական՝ 55կգ քաշային կարգում, դա նրան հնարավորություն կտա մասնակցել օլիմպիական խաղերին, եթե Հայաստանը կարողանա ստանալ այդ մեկ վարկանիշը։ Յայլյանը իր կարիերայ լավագույն արդյունքը ցույց չտվեց, բայց նախկինում նա հանդես էր գալիս ավելի բարձր՝ 59կգ քաշային կարգում, և դա հասկանալ կարելի է։ Ընդհանուր առմամբ, հանդես եկավ իր ուժերի սահմաններում, երկամարտում գրանցեց 195 կգ արդյունք, զբաղեցրեց 4-րդ տեղը, իսկ պոկում վարժությունում արժանացավ արծաթե մեդալի։ Դրանով նա գրեթե նույնությամբ կրկնեց երկու տարի առաջվա արդյունքը․ 2019թ․-ին Եվրոպայում Իզաբելլան զբաղեցրեց 5-րդ տեղը և փոքր արծաթ վերցրեց պոկումում։ Այս պահին, եղած թեկնածուներից, Յայլյանը, թերևս, ամենաարժանին է մեկնելու օլիմպիական խաղերի։

Լիանա Գյուրջյան, 81 կգ - Լիանան շատ լավ ելույթ ունեցավ՝ նվաճելով բրոնզե մեդալը։ Երկու տարի առաջ նա ևս երրորդն էր Եվրոպայում, բայց այն ժամանակ երկամարտում գրանցել էր 217 կգ արդյունք, իսկ այս անգամ նա գերազանցեց այդ ցուցանիշը 10 կգ-ով։ Լիանան անձնական ռեկորդ սահմանեց թե՛ պոկում, թե՛ հրում վարժություններում։ 81 կգ քաշային կարգն օլիմպիական չէ, բայց հեռանկարում Գյուրջյանը կարող է տեղափոխվել ավելի բարձր քաշային կարգ և պատրաստվել 2024թ․-ի օլիմպիական խաղերին։

Տաթև Հակոբյան, 87 կգ - Հակոբյանը  օլիմպիական խաղերի մեկնելու ֆավորիտն էր, սակայն Եվրոպայի առաջնությունում նա լավ հանդես չեկավ: Վերջին տարիներին նա որևիցե առաջնություն չէր ավարտել երկամարտի 226 կգ-ից ցածր արդյունքով, մինչև այս անգամ նա միայն 9-րդն էր՝ 221 կգ արդյունքով։ 

Արփինե Դալալյան, +87 կգ - Դալալյանը երկամարտում զբաղեցրեց 4-րդ տեղը, 4-րդն էր նաև պոլում վարժությունում։ Բայց, իհարկե, երկամարտի 221 կգ արդյունքը շատ ցածր է։ Արփինեն կարող էր պայքարել փոքր մեդալի համար հրում վարժությունում, բայց զգացվում էր, որ վնասվածք ունի, որն ակնհայտորեն խանգարում էր նրան։ Այդ պատճառով Դալալյանը հրում վարժությունում միայն մեկ մոտեցում կատարեց՝ բարձրացնելով 126 կգ-ոց ծանրաձողը, մինչդեռ նրա անձնական ռեկորդը 140 կգ է։ Իհարկե, այս քաշային կարգի առաջատարների դեմ պայքարելը դեռ ՛ատ դժվար է թվում, բայց Արփինեն կարող է ավելացնել, եթե վնասվածքները չխանգարեն։

Տղամարդիկ

Ռաֆիկ Հարությունյան, 81 կգ - Գյումրեցի 20-ամյա ծանրորդը հանդես եկավ B խմբում․ մարզիչներն իրատեսորեն էին գնահատել նրա հնարավորությունները՝ չհայտավորելով A խմբում և չդնելով մրցակցության մեջ ավելի փորձառուների հետ։ Եվ Հարությունյանը գերազանց կատարեց իր խնդիրը․ պոկում վարժությունում նա կրկնեց իր լավագույն  ցուցանիշը՝ 150 կգ, իսկ հրում վարժությունում ր անձնական ռեկորդը գերազանցեց 2 կգ-ով։ Դա թույլ տվեց Հարությունյանի հաղթել B խմբում, իսկ քանի որ A խմբում միանգամից երեք ծանրորդ ձախողվեց, Հարությունյանը փոքր բրոնզե մեդալի արժանացավ հրում վարժությունում, իսկ երկամարտում նա 4-րդն էր։ Լավ հիմք կարող է լինել հետագա հաջողությունների համար, բայց պոկում վարժությունում ավելացնելու շատ տեղ կա։

Կարեն Ավագյան, Անդրանիկ Կարապետյան - 89 կգ - Ավագյանը փայլուն նորամուտ ունեցավ մեծահասակների ասպարեզում: Նա պոկում վարժության իր անձնական ռեկորդը թարմացրեց 5, իսկ հրում վարժության անձնական ռեկորդը՝  6 կգ-ով, և հենց առաջին փորձից նվաճեց Եվրոպայի չեմպիոնի կոչումը: 21-ամյա մարզիկը հատկապես տպավորիչ ելույթ ունեցավ պոկում վարժությունում. 175 կգ-ը բավականին լուրջ արդյունք է, որը կարող է թույլ տալ Կարենին դառնալ այս քաշային կարգի լավագույններից մեկն աշխարհում: Բայց, քանի որ քաշային կարգն օլիմպիական չէ, հնարավոր է, հաջորդ տարիների ընթացքում Կարենին տեսնենք 96 կգ քաշային կարգում: Այդտեղ, իհարկե, ավելի դժվար կլինի, նաև այն պատճառով, որ հրում վարժությունում Ավագյանը մեծ աշխատանք ունի կատարելու: Ինչ վերաբերում է փորձառու Կարապետյանին, ապա 2016թ.-ի օլիմպիական խաղերում ստացած լրջագույն վնասվածքը դեռ ինչ-որ չափով հոգեբանորեն շարունակում է խանգարել տաղանդավոր մարզիկին. հրում վարժության ժամանակ զգուշավորություն է նկատվում: Կարապետյանն այժմ հանդես է գալիս ոչ օլիմպիական քաշային կարգում, թեև, վացառված չէ, որ նոր շրջափուլում կվերադառնա 81 կգ քաշային կարգ: Ամեն դեպքում, ուրախալի էր, որ երկար դադարից հետո Կարապետյանը կարողացավ մեդալ նվաճել Եվրոպայի առաջնությունում:

Հակոբ Մկրտչյան, Դավիթ Հովհաննիսյան, 96 կգ - Երկու տարի առաջ Մկրտչյանը Եվրոպայի չեմպիոն դարձավ, իսկ Հովհաննիսյանը՝ բրոնզե մեդալակիր՝ 89 կգ քաշային կարգում: Այս տարի երկուսն էլ տեղափոխվել են օլիմպիական քաշային կարգ: Մկրտչյանն ու Հովհաննիսյանը հասակակիցներ են: Հակոբն ուժեղ է հրում վարժությունում, իսկ Դավիթը ավելի բարձր ցուցանիշներ է գրանցում պոկում վարժությունում: Բայց այս անգամ Հովհաննիսյանը լավագույն ձևով պատրաստ չէր. զգացվում էր, որ ծանրորդին անհանգստացնում է վնասվածքը: Արդյունքում՝ Հովհաննիսյանը 0 ստացավ հրում վարժությունում: Նա միակ ծանրորդն էր տղամարդկանց հավաքականում, որը Մոսկվայում ոչ մի մեդալ չնվաճեց: Ինչ վերաբերում է Մկրտչյանին, ապա օլիմպիական քաշային կարգում հարմարվելու խնդիրներ դեռ կան: Պոկում վարժությունում 160 կգ արդյունքով լուրջ բաների դժվար է հավակնել: Իհարկե, Մկրտչյանը շատ ուժեղ է հրում վարժությունում, դրա շնորհիվ նա կարողացավ բրոնզե մեդալ նվաճել երկամարտում, կարող էր հավակնել նաև արծաթի, բայց առաջին տեղի հետ տարբերությունը շատ մեծ է: Ամեն դեպքում, Հակոբը հրում վարժությունում անձնական ռեկորդ սահմանեց՝ 212 կգ, և զգացվում էր, որ դեռ ավելացնելու տեղ կա: Եթե 2019թ.-ի աշխարհի չեմպիոնը կարողանա ավելացնել նաև պոկում վարժությունում, ապա օլիմպիական մյուս շրջափուլում կարող է լուրջ արդյունքներ գրանցել:

Սամվել Գասպարյան, Արսեն Մարտիրոսյան, 102 կգ - Այս քաշային կագում հայ ծանրորդները «գրավեցին» պատվո պատվանդանի առաջին երկու հորիզոնականները: Գասպարյանը կրկնեց իր լավագույն արդյունքը հրում վարժությունում (214 կգ) և երկամարտում (390 կգ): Ավելին էլ կարող էր, եթե երրորդ մոտեցմանը գար, սակայն, քանի որ արդեն ապահովել էր չեմպիոնությունը, հրաժարվեց դրանից: Մոտ էր նաև պոկում վարժությունում իր լավագույն արդյունքը ցույց տալուն (178 կգ), սակայն մի փոքր չհերիքեց: Ինչ վերաբերում է Արսենին, ապա Սիմոն Մարտիրոսյանի կրտսեր եղբայրն իրեն գերազանց դրսևորեց՝ անձնական ռեկորդներ սահմանելով թե՛ առանձին վարժություններում, թե՛ երկամարտում:, և արժանիորեն նվաճեց արծաթե մեդալը:

 - Գերծանր քաշային կարգում հայ ծանրորդների ելույթը նայելն իսկական հաճույք էր: 20-ամյա Վարազդատ Լալայանը մեծ շուքով ներխուժեց մեծահասակաների ասպարեզ՝ հենց առաջին փորձից դառնալով բրոնզե մեդալակիր: Երկամարտի 445 կգ արդյունքը Լալայանի նախորդ լավագույն արդյունքից ավել է 21 կգ-ով: Վարազդատը մեծ ներուժ ունի և կարող է երկար տարիներով դառնալ քաշային կարգի լավագույններից մեկն աշխարհում: Մինասյանը ֆենոմենալ արդյունք գրանցեց պոկում վարժությունում՝ 216 կգ: Պատմության մեջ ավելի բարձր կիլոգրամներ բարձրացրել է միայն վրացի Լաշա Տալախաձեն: 216 կգ ծանրաձողըը պոկում վարժությունում նախկինում ենթարկվել էր միայն Տալախաձեին, իրանցի Բեհդադ Սալիմիին և բուլղարացի Անտոնիո Կրաստևին: Հրում վարժությունում Գոռը կրկնեց իր լավագույն ցուցանիշը՝ 248 կգ: Մինասյանի ցուցանիշների մասին ավելի շատ կխոսվեր, եթե այս քաշային կարգում չլիներ Տալախաձեն, որին հաղթելն անհնար է թվում: Իհարկե, վրացի ծանրորդի ցուցանիշները ֆենոմենալ են, բայց պետք չէ մոռանալ, որ նա իր անձնական քաշով գրեթե 26 կգ-ով գերազանցում է Մինասյանին: Դա հաշվի առնելով՝ գյումրեցի ծանրորդի հաջողությունն էլ ավելի արժեքավոր է դառնում: Եվ շատ ցավալի է, որ 2007-2014թթ.-ին հայկական ծանրամարտում եղած դոպինգային սկանդալների հետևանքով Տոկիոյի օլիմպիական խաղերին կարող է մեկնել միայն մեկ հայ ծանրորդ: