Այս պահին քաղաքապետին աջակցել նշանակում է աջակցել անորոշ քաղաքական ուժի՝ չիմանալով ինչ շահեր է հետապնդում այն. Ավետիսյան

Երևանի ավագանու «Իմ քայլը» դաշինքի անդամ Էդուարդ Ավետիսյանը ծավալուն գրառում է կատարել ֆեյսբուքյան իր էջում՝ անդրադառնալով այն հանգամանքներին, որոնք հանգեցրել են «Իմ քայլը» դաշինքի կողմից Երևանի քաղաքապետին՝ Հայկ Մարությանին, անվստահություն հայտնելուն:

Ավետիսյանի գրառումը՝ ստորև.

«Հայկ Մարությանը լավ մարդ է ու լավ քաղաքապետ։ Ես իրեն հարգում եմ, սիրում ու ավագանու անդամությանս երեք տարիներին իր հետ ունեցել եմ և ունեմ լավ հարաբերություններ։ Բայց եկել է ժամանակը, որ նա թողնի այդ պաշտոնը։ Պատճառները ծավալուն ու խորքային են, այդտեղից էլ գրառումը երկար է ստացվել։

Մենք՝ ավագանու անդամներս, համաձայնեցինք թեկնածություն դնել այն ժամանակ, երբ դեռ պարզ չէր, թե ով է գլխավորելու ցուցակը։ Եվ եկեք անկեղծ լինենք, անկախ նրանից, թե ով կլիներ ցուցակի առաջին համարը, այդ ընտրությունները հաղթած էին։ Դա հեղափոխությունից հետո առաջին ընտրություններն էին, որտեղ, ըստ էության, ֆիքսվում էր, թե Երևանցիների քանի տոկոսն էր կողմ հեղափոխությանը։ Ամբողջ քաղաքական թիմը ու վարչապետը ամենօրյա ռեժիմով մասնակցեցին քարոզարշավին, ու արդյունքում Երևանի ավագանու ընտրություններին «Իմ քայլը» դաշինքը ստացավ 81% քվե։

Նորընտիր ավագանու կազմը սկսեց քաղաքապետի հետ ծանոթանալ միայն ընտրություններից հետո։ 30-40 կուսակցական, 15-20 անկուսակցական ու քաղաքապետի կողմից ցուցակ հրավիրված ևս մի քանի հոգով պետք է ստանձնեինք քաղաքային իշխանությունը ու գտնեինք դա իրար հետ անելու արդյունավետ ֆորմատ։ Պարբերական հանդիպումներ, քննարկումներ, մտքերի փոխանակություն՝ 1-2 շաբաթը մեկ։ Գուցե պրակտիկայում թվում է, թե քաղաքապետը միանձնյա է կառավարում քաղաքը, բայց դա բնավ այդպես չէ։ Ավագանին քաղաքապետի հենարանն է։ Այո, օրենքը ասում է, որ ընտրություններից հետո 50%+ քվե ստացած քաղաքական ուժի առաջին համարը ավտոմատ դառնում է քաղաքապետ, բայց քաղաքապետին վերահսկելու, նրա աշխատանքին գնահատական տալու և հարկ եղած դեպքում նրան անվստահություն հայտնելով՝ նոր քաղաքապետ ընտրելու լիազորությունը տրված է ավագանուն։ Եթե ավագանին չի սատարում քաղաքապետին ու չի գալիս նիստերի, առաջանում է ճգնաժամ։ Եթե ավագանին չի հաստատում տարեկան բյուջեն, առաջանում է քաղաքապետի անվստահության հարց։ Ավագանին է քաղաքում բարձրագույն իշխանությունը ու ընտրողների առաջնային մանդատ կրողը։ Առանց ավագանի՝ չկա քաղաքապետ։ Ինչպես որ առանց Ազգային ժողով՝ չկա վարչապետ։ Ուստի կենսական էր, որ քաղաքապետի ու ավագանու ջրերը նույն առվով հոսեն։

Ընտրություններից ընդամենը մի քանի ամիս անց՝ 2019 մայիսին, տեղի ունեցավ առաջին խնդրահարույց դեպքը, որը հանրության կողմից գուցե աննկատ անցավ, բայց շարունակական ճգնաժամի սկիզբն էր։ Քաղաքապետը հրատապ կերպով ավագանու օրակարգ բերեց աշխատավարձերի բարձրացման նախագիծ։ Մենք՝ ավագանու անդամներս, առհասարակ թեմայից տեղյակ չլինելով, հանկարծ ստանում ենք նամակ, որ պետք է 3 օրից ավագանու նիստին քվեարկենք 2000 հոգանոց հաստիքացուցակի 20-30-50-100-200% աշխատավարձերի բարձրացմանը։ Համաձայնեք, որ գործընկերային մոտեցում չէ քաղաքապետի կողմից առանց նախապես խմբակցության հետ քննարկելու և համաձայնության գալու հրատապ կերպով նման նախագիծ բերելը։ Ընդհանուր առմամբ կողմ լինելով աշխատավարձերի բարձրացման գաղափարին՝ խմբակցության անդամները, այնուամենայնիվ, վերապահումներ ունեին, փոփոխության առաջարկներ ունեին, ու մենք խնդրել էինք նախագծի համար քվեարկել ավելի ուշ՝ երբ գանք ընդհանուր հայտարարի: Քաղաքապետը դեմ էր։ Ասում էր՝ չէ, կմնա օրակարգում, իսկ դուք ուզում եք կողմ քվեարկեք, ուզում եք՝ դեմ։ Եթե չանցնի նախագիծը, հանրությանը ու քաղաքապետարանի աշխատակիցներին կասեմ, որ ավագանին չուզեց, որ նախագիծը ընդունվի։ Այդտեղ սկսվեց «մենք ու դուք» բաժանումը։ Մենք՝ ավագանու անդամներս, փաստի առաջ էինք կանգնել։ Կամ պետք է կուրորեն կողմ քվեարկեինք փոփոխությանը, որի առնչությամբ վերապահումներ ունեինք, կամ պետք է քաղաքականությանը ոչ վայել մի դրվագի ականատես լինեինք, որտեղ ավագանիում 87% (!) մեծամասնություն ունեցող քաղաքապետը նախագիծ է բերում, և այն մերժվում է ավագանու կողմից։ Դա ավտոմատ կերպով ի ցույց է դնում կոնֆլիկտ և խզվածություն ավագանու ու քաղաքապետի միջև։

Ի սկզբանե հրաժարվելով օրակարգից հարցը հանելու գաղափարից, այնուամենայնիվ, «վերևներից» հորդորներից հետո քաղաքապետը, բարեբախտաբար, հանում է հարցը ավագանու օրակարգից, ու այդպիսով խուսափում ենք քաղաքական ճգնաժամից։ Ի դեպ, այս տարի ավագանին ինքը նմանատիպ նախաձեռնությամբ հանդես եկավ և վերջապես բարձրացրեց աշխատավարձերը։

Այս դրվագը բայց հենց այնպես չի անցնում-գնում։ Սկսում են անկեղծ խոսակցություններ, թե «ինչի համար ենք մենք այստեղ հավաքվել» ու ով ինչպիսի մոտեցում ունի։ Քաղաքապետը պնդում է, որ քաղաքականությամբ չի զբաղվում ու եկել է քաղաքին 5 տարի ծառայելու։ Ավագանուն ասում է, որ մենք օրգանիկ կապի մեջ չենք, քանի որ մեզ հավաքել են իրար հետ անկախ մեր կամքից, ու քաղաքական վերնախավին ասում է, որ «ձեր բերած» ավագանին կողմ չի քվեարկում իմ նախագծերին։ Դրանից հետո ամեն շաբաթ տեղի ունեցող հանդիպումները գնալով պակասում են, դառնում են մի քանի ամիսը մեկ։ Իսկ ժամանակի հետ քաղաքապետը սկսում է գրեթե երբեք չներկայանալ խմբակցության նիստերին։ Իսկ երբ էլ ներկայանում էր, ավագանու խմբակցության՝ քաղաքապետին ուղղված հարցերը այնքան կուտակված էին լինում, որ հաճախ վերածվում էին բանավեճերի ու կոնֆլիկտների։ Ու այստեղից սկսեցին ավագանուն ուղղված ակնարկները, որ «սա իմ տարածքն է, մի խառնվեք իմ գործերի մեջ», «կադրային քաղաքականությունը միայն ես եմ որոշում», «ես իմ աշխատանքի մոտեցումները ունեմ»։

Ավագանու 87%-անոց խմբակցությունը 2-3 տարի շարունակ միաձայն պահանջում էր ակնհայտ կոռուպցիայով զբաղվող մի քանի վարչության պետերի պաշտոնանկությունը, բայց չէր կարողանում դրան հասնել։ Երբ հեղափոխական «Իմ քայլը» դաշինքը իր ոտքը դրեց քաղաքապետարան, տարիներ շարունակ հանրությանը ու քաղհասարակությանը իրենց բացասական համբավով հայտնի կարկառուն դեմքերը պետք է անմիջապես հեռացվեին։ Բայց նրանք շարունակում էին պաշտոնավարել, որովհետև ստատուս քվոն հարմար էր, ու այդ անձինք «անփոխարինելի» էին ներկայացվում։ Ավագանու «Իմ քայլը» խմբակցությունը պահանջում էր սա ՄԻԱՁԱՅՆ, բայց այդ ձայնը տեղ չէր հասնում։

Հենց այստեղ է գալիս քաղաքական լինելու կարևորությունը ու անխուսափելիությունը։ Չես կարող չհարգել քաղաքական ինստիտուտները ու իշխանության կառուցվածքը։ Ինչ է թե ՔՊ վարչությունը կողմ է քվեարկել ցուցակում առաջին համարը լինելուն, իսկ երևանցին քվե է տվել ԴԱՇԻՆՔԻ ցուցակին, չի նշանակում, որ դրա հիման վրա 5 տարի կարող ես անել այն, ինչ ուզես։ Մեծ քաղաքականության մեջ կարևոր է ոչ թե անձերի, այլ կուսակցությունների ու թիմերի մասնակցությունը հենց այն պատճառով, որ անձինք կարող են կամայական լինել, կարող են էմոցիոնալ լինել, կարող են տրվել գայթակղությանը, կարող են չհետևել իրենց ծրագրերին ու խոստումներին, կարող են չնկատել հանրության լայն զանգվածների շահերը։ Իսկ ինստիտուտները՝ ի դեմս քաղաքական թիմերի, ապահովում են կառավարման մասնակցային լինելը ու մատը պահում են զարկերակին։

Չնայած նրան, որ քաղաքապետը դառել էր կուսակցության անդամ ավագանու ընտրություններից մի քանի օր առաջ, նա երբեք կուսակցական գործունեություն չի ծավալել։ Չի մասնակցել ՔՊ նախաձեռնող նիստերին, չի մասնակցել քաղաքական քննարկումներին, հանրային տիրույթում քաղաքական խոսք չի արտաբերել։ Այս ապաքաղաքական դիրքավորումը քիչ-քիչ բերել է նրան, որ նրա հարաբերությունները վատացել են կենտրոնական կառավարող ուժի հետ։ Կոմունիկացիան նախարարների, պատգամավորների ու այլ պետական կառույցների հետ դժվարացել է և ինչ-որ պահի կանգ է առել։ Բայց հնարավոր չէ մեծ քաղաքականության մեջ լինել ապաքաղաքական։ Պետությունը ու համայնքը սերտորեն կապված են, ու համայնքի կառավարումը մենակ վերելակով ու ավտոբուսով չի սահմանափակվում։ Կա կադրային քաղաքականություն, տնտեսության ու շինարարության ռազմավարություն, միջգերատեսչական ծրագրեր, կան Ազգային ժողով ու օրենսդրություն, որը ազդում է համայնքի վրա, կան դիվանագիտություն ու միջազգային հարաբերություններ։ Պետությունն ու համայնքները, առավել ևս ամենամեծը՝ մայրաքաղաքը, պետք է սերտ համագործակցեն իրար հետ, ու դա ներառում է վերոնշյալ ու բազմաթիվ այլ քաղաքական հարթություններ։

Այն, որ Երևանի ավագանու ու կառավարող ուժի հետ այդ համագործակցությունը տեղի չի ունեցել հենց 2019-ից սկսած՝ համայնքի կառավարումը պահել է շարունակական ճգնաժամի մեջ։ Նաև այս դժվարությունների պատճառով է, որ քաղաքապետը այս տարիների ընթացքում բազմիցս դիտարկել է հրաժարական տալու տարբերակը, պնդել է, որ ինքը այս ամենից հոգնել է և հարմար հնարավորության դեպքում վաղաժամ կլքեր պաշտոնը։ Եղել է նաև դրվագ, որ հրաժարական տալու իր որոշումից հետ է պահել հենց քաղաքական թիմը՝ երկրում ավելորդ ցնցումներ չառաջացնելու համար։

Ճգնաժամի նոր փուլ սկսվեց անմիջապես պատերազմից հետո, երբ քաղաքապետը կուսակցությունից դուրս գալու որոշում կայացրեց։ Պետության ու քաղաքական թիմի համար դժվարագույն այդ պահին մեծ հարված էր նմանատիպ լուր լսելը։ Ճիշտ է, այդ լուրը չհանրայնացվեց և միայն ամիսներ անց բացահայտ խոսվեց դրա մասին, բայց հենց այդ պահին ստացվեց հետևյալը՝ եթե մինչ այդ քաղաքապետը, ֆորմալ առումով կուսակցական լինելով, պնդում էր, որ չի զբաղվում քաղաքականությամբ ու զբաղվում է միայն Երևանի հարցերով, ապա կուսակցությունից դուրս գալով ուղիղ ասվեց, որ նա չի ցանկանում քաղաքական պատասխանատվություն կիսել կամ որևէ առնչություն ունենալ քաղաքական թիմի հետ։

Քաղաքականության մեջ, երբ քաղաքական որևէ ուժի շնորհիվ որևէ անձ ստանձնում է պաշտոն, ապա այդ ուժի հետ կապերը խզելուն պես անմիջապես վայր է դնում նաև իր պաշտոնը։ Դա է հուշում քաղաքական տրամաբանությունը ու ազնվությունը։ Որոշ երկրներում կան նաև օրենքով ամրագրված երաշխիքներ՝ մանդատը հետ կանչելու կամ քաղաքականությունը լքած անձի պաշտոնավարումը տեխնիկապես անհնար դարձնելու համար։

Քաղաքական թիմը լքելուն պես քաղաքապետը պետք է հրաժարվեր իր պաշտոնից։ Իր՝ թիմը չլքելը ավելորդ բարդություններ առաջացրեց, և հիմա թիմը պետք է որոշեր, թե երբ ու ինչպես հեռացնել նրան։ Կար նաև մեկ այլ տարբերակ՝ այո, հանդուրժել քաղաքական թիմի հետ կապերը խզած ու իրեն ապաքաղաքական հայտարարած քաղաքապետի պաշտոնավարումը ևս երկու տարի՝ մինչև նոր ընտրություններ։ Այս երկընտրանքը կուսակցական ավագանու անդամների մոտ երկու «թև» առաջացրեց՝ մի թևը պնդում էր, որ պետք է օր առաջ անվստահություն հայտնել քաղաքապետին։ Երկրորդ թևը պնդում էր, որ պետք չէ շտապել ու պետք է հավելյալ քննարկումներ կատարել, ծանր ու թեթև անել ու հավասարակշռված, հստակ քայլերով առաջ գնալ։

Ինքս, լինելով կուսակցական ու գտնելով, որ քաղաքապետը պետք է հրաժարական տա, գտնում էի, որ համայնքին ու հանրությանը ավելի շահեկան կլինի, որ քաղաքապետը դեռևս շարունակի պաշտոնավարել։

Այդ թեժ ներքին քննարկումներից անմիջապես հետո եղավ փետրվարի նիստը, որը գրեթե տապալվեց։ Ինքս ակտիվ լոբբինգ եմ արել, որ նիստը կայանա ու կուսակից որոշ ընկերներիս կողմից անգամ պիտակվել եմ որպես կուսակցական գծին դեմ գնացող, թեև այդ հարցով կուսակցական գիծ չկար, պարզապես կարծիքները բաժանված էին։ Նիստին, ի վերջո, ներկա գտնվեցին խմբակցության ղեկավարը, քարտուղարը ու մի քանի կուսակիցներ ու խմբակցության այլ անդամներ։ Կուսակցության անդամներից ոմանք էլ բացակա էին։ Այդ նիստով հաստատվեց քաղաքի համար ձեռք բերվող 211 նոր ավտոբուսների ներկրումը։ Ինքս ներկա եմ եղել ու կողմ եմ քվեարկել նախագծին։ Ավելացնեմ նաև, որ անհեթեթ են այն պնդումները, թե «կուսակցականները բացակայել են, որ քաղաքապետը այդ փառքին չարժանանա», կամ «Երևանցիների շահը սաբոտաժ են անում»։ Եղել է պարզ զուգադիպություն, որ քաղաքապետի՝ կուսակցությունից դուրս գալուց հետո դա եղել է առաջին նիստը։ Ավելին՝ ներկրվող ավտոբուսների դասի (տեսակի) հետ կապված Կառավարությունից եղել են վերապահումներ, ու առաջարկվում էր այլ ավտոբուսներ ներկրել։

Այսպիսով՝ ավագանու խմբակցության անդամներից մի մասը եկավ նիստի և կողմ քվեարկեց, մի մասը երկրորդում էր ավտոբուսների հետ կապված վերապահումը, մի մասն էլ, այո, չէր կարող այլևս քաղաքական թիմի հետ խզած քաղաքապետի հրավիրած նիստերին ներկայանալ: Նաև այդ պատճառով է, որ վերջին մեկ տարին Երևանի ավագանին անդադար քվորումի խնդիր է ունենում՝ ինչպես քաղաքապետը չի ընդունում քաղաքական թիմին, նույն սկզբունքով քաղաքական թիմի որոշ անդամներ չեն ընդունում քաղաքապետին։ Ոչ թե կարգապահության, այլ քաղաքական խզվածության հետևանք է, որ 80% ներկայացվածություն ունեցող ավագանին հազիվ է ապահովում 50% ներկայությունը կամ ապահովում է ընդդիմության շնորհիվ։ Գուցե հնարավոր լիներ այսպես ժամանակ ձգել մինչև մյուս ընտրությունները և ձև տալ, թե չկա որևէ խնդիր։ Բայց մի 10 օր առաջ տեղի ունեցավ մի բան, որը հատեց կարմիր գիծը։

Քաղաքապետը հայտարարեց, որ իր համար չկա խմբացություն, ու ինքը գնալու է ընտրությունների իր սեփական թիմով։

Նախ սա մի շարք հարցեր է առաջանում։ Ներքին խոսակցություններում քաղաքապետը բազմիցս հայտարարել է, որ ինքը եկել է 5 տարի ծառայելու ու որևէ ցանկություն չունի նորից առաջադրվելու։ Առավել ևս, երբ ընթացքում դիտարկել է հրաժարական տալու ու այս ծանր բեռի տակից դուրս գալու հնարավորությունը։ Առաջին իսկ տարվանից ինչպես ավագանու, այնպես էլ, կարծում եմ, հենց իր՝ քաղաքապետի համար ակնհայտ դարձավ, որ քաղաքականությունը իրեն հարազատ բան չէ։ Սրա հիման վրա է, որ ինչպես ես, այնպես էլ շատ թիմակիցներ շարունակել ենք իրեն սատարել՝ մտածելով. «Դե մարդը մասնավոր ոլորտից հանկարծ հայտնվել է մեծ քաղաքականության մեջ։ Եկել է՝ մի քանի տարի աշխատի, գնա։ Օգնենք, գոնե պատվով գնա»։ Իսկ հիմա հանկարծ ցանկություն կա մեծ քաղաքականության մեջ շարունակելո՞ւ։ Ո՞ւմ քաղաքական շահերն են այստեղ սպասարկվում։ երեք տարբերակ եմ տեսնում՝

- Գուցե մամուլում շրջանառվող անձա՞նց

- Գուցե այլ ուժերի՞, որոնք, մաքուր անունով մարդկանց հավաքագրելով, փորձում են իշխանությանը հեղինակազրկել ու պետականության դեմ ուղղված կեղտոտ գործեր անել։ Չէ որ երբ քաղաքականությամբ չես զբաղվում, քաղաքականությունն է սկսում քեզանով զբաղվել։ Իսկ Երևանի կառավարման մեջ թաքնված են ահռելի ֆինանսական ու քաղաքական շահեր։

- Գուցե քաղաքապետը ինքն իրե՞ն է հռչակելու որպես նոր քաղաքական ուժի առանցք։ Սա նույնպես տարակուսելի է, որովհետև քաղաքապետը երբեք չի արտահայտվել ներքաղաքական հարցերով, տնտեսական մոտեցումներով, արտաքին քաղաքականության ուղղվածության, Արցախի հարցի կարգավորման ու քաղաքականությանը վերաբերող այլ ոլորտների վերաբերյալ։ Մեծ քաղաքականությունը չի լինում միայն «Ժողովուրդ ջան, ինձ ձայն տվեք, գամ Երևանը կառավարեմ» սկզբունքով։

Իհարկե շատ հետաքրքիր է, թե ինչ դրդապատճառներով ու ինչ ուղղությամբ է գնալու Հայկ Մարությանը, բայց ներկայիս գործընթացներում դա էական չէ։ Էական է այն, որ քաղաքապետը այժմ ոչ միայն խզվել է իշխող մեծամասնությունից, այլ նաև իրեն քաղաքական հակառակորդ է հայտարարել։ Մեկ այլ մեծ հարց է, թե որքանով ազնիվ ու արդար է, որ մարդը հեղափոխության տրամպլինով գալիս և բարձր պաշտոն է ստանձնում, իսկ թիմի հետ կապերը խզելուց հետո ոչ միայն չի լքում իր պաշտոնը, այլ նաև հակառակ կողմից է դիրքավորվում։

Այս պարագայում արդեն նոնսենս է, որ իշխող քաղաքական թիմը շարունակի հանդուրժել կամ սատարել գործչի, որն իր հակառակորդն է։ Եթե քաղաքապետը ցանկանում է զբաղվել քաղաքականությամբ, ապա հիմա լավագույն ժամանակն է՝ թող թողնի պաշտոնը, 1.5 տարի զբաղվի կուսակցաշինությամբ ու արդար մրցակցային պայմաններում մասնակցի հերթական ընտրություններին։ Իհարկե, հավերժ կմնա այն բիծը, որ իրեն մեծ քաղաքականություն բերած թիմին հակառակ հայտ է ներկայացնում, բայց որոշումը իրենն է։

Ինչ վերաբերում է պնդումներին, թե «kusakcapetutyun en sarqum, ov mer het chi, mer dem a»։ Թեև ընտրություններից մի քանի օր առաջ քաղաքապետը դարձել է կուսակցական, այս երեք տարիներին նա երբևէ կուսակցականի վայել մոտեցում չի ցուցաբերել։ Եթե հարցը սա լիներ, վաղուց այդ հիմքով որոշում կկայացվեր։ Եվ դեռ մեծ հարց է՝ արդյո՞ք կուսակցության կայացրած այդ որոշումը հնարավոր կլիներ ի կատար ածել։ Երկրորդը՝ Երևանի ավագանու ՔՊ կուսակցական անդամները շուրջ 40% են, և ՔՊ-ն չունի ավագանիում մեծամասնություն։

Քաղաքապետի փոփոխության հարցին հիմա սատարում են նաև բազմաթիվ անկուսակցականներ, ովքեր նույնպես հասկանում են, որ քաղաքապետի արածը թիմային մոտեցում չէ և քաղաքական աբսուրդ է։ Այս պահին քաղաքապետին աջակցելը նշանակում է աջակցել անորոշ քաղաքական ուժի՝ չիմանալով, թե ինչ շահեր և ինչ նպատակներ է այդ քաղաքական ուժը հետապնդում։

Ոմանք պնդում են, թե «վարչապետը որոշել է քաղաքապետ փոխել՝ ավագանու ձեռքերը կեղտելով»։ Գիտեմ, տասնամյակներ նման բարքերի մեջ ենք ապրել, դրա համար դա է կանխավարկածը։ Բայց ՔՊ-ում որոշումները վերևից ներքև չեն իջեցվում։ Եվ չեն էլ կարող իջեցվել, առավել ևս երբ ավագանին չունի վերադաս, ազատ է իր որոշումների մեջ ու բնավ վախեցած չէ, որ հաջորդ ընտրություններին իր 68,000 դրամ փոխհատուցումով պաշտոնի համար իրեն նորից չեն առաջադրի: Այս պրոցեսը սկսվել է ավագանու անդամների կողմից մի քանի օր առաջ, այն պահին, երբ քաղաքապետը շատ պատահական հայտարարել է, որ առանձին է մասնակցելու ընտրություններին։ Ինքս, լսելով իր քաղաքական նպատակների մասին, անմիջապես կարծիք եմ հայտնել, որ քաղաքապետը օր առաջ պետք է հեռանա։

Ինչ վերաբերում է «կուսակցական շահը վերադասում են հանրային շահին» պնդմանը։ Առաջադրված քաղաքապետի թեկնածու Հրաչյա Սարգսյանը անկուսակցական է։ Ու սա չի արվել որպես «կոմպրոմիս», որ քաղաքապետ փոխենք, հանրությունը ծանր չընդունի։ Չէ, սա արվել է այն պատճառով, որ Հրաչյա Սարգսյանը այս 3 տարին եղել է քաղաքապետի առաջին տեղակալը, քաղաքապետի բացակայության դեպքում՝ քաղաքապետի պաշտոնակատարը, ու նա է ամենալավը տիրապետում քաղաքի կառավարմանը։ Ի դեպ, հենց ինքն է առաջնորդել տրանսպորտային բարեփոխումները։ Հավատացնում եմ, վերելակները ու ավտոբուսները նույն տեմպով շարունակելու են փոխվել, իսկ նոր քաղաքապետի՝ ավագանու խմբակցության ու Կառավարության հետ առողջ հարաբերությունները բերելու են էլ ավելի տեսանելի արդյունքների։

Հիշեցնենք, որ Երևանի ավագանու «Իմ քայլը» խմբակցությունը նախաձեռնել է քաղաքապետ Հայկ Մարությանին անվստահություն հայտնելու գործընթաց:

Տպել
2065 դիտում

Ահաբեկչության մասին սուտ տեղեկություններ տարածելու հոդվածի հատկանիշներով նախաձեռնվել է քրեական վարույթ. Դատախազություն

«Սուրբ Աստվածամայր» ԲԿ տեղափոխված 14-ամյա աղջիկը դուրս է գրվել հիվանդանոցից

ՀՀ-ում ԱՄՆ դեսպանատունը ցավակցություն է հայտնել «Սուրմալու»-ում տեղի ունեցած պայթյունի կապակցությամբ

Հրշեջ-փրկարարներն ապացուցում են, որ ցանկացած պահի մեր քաղաքացիների կողքին են. ԱԻ նախարար

Թուրքիայի հատուկ ներկայացուցիչը ցավակցություն է հայտնել «Սուրմալու»-ում տեղի ունեցած պայթյունի կապակցությամբ

Այս տխուր պահերին մենք հոգով ու մտքով երևանցիների հետ ենք. Ստեփանակերտի քաղաքապետ

«Սուրմալու» առևտրի կենտրոնում պայթյունի հետևանքով զոհված 6 քաղաքացիների ինքնությունը հայտնի է

Կազմակերպած պայթյունի մասին բոլոր խոսակցությունները անիմաստ են. Դանիել Իոաննիսյան

ԱԱԾ-ն հորդորում է չտարածել ահաբեկչական սպառնալիքների վերաբերյալ չճշտված տեղեկություններ

1 զոհ, 4 վիրավոր. վթար Երևան-Երասխ ճանապարհին

Արցախի Հանրապետության ժողովրդի և անձամբ իմ անունից ցավակցություն եմ հայտնում զոհվածների հարազատներին. Հարությունյան

Կուրղինյան փողոցի բնակիչները 10 ժամ ջուր չեն ունենա

«Սուրմալու» կենտրոնում պայթյունի գործով ՔԿ ծանր հանցագործությունների քննության բաժնում նախաձեռնվել է քրեական վարույթ

Փլատակների տակից դուրս են բերվել 10 տուժած, 6 դի, 21 տրանսպորտային միջոց, որոնողական աշխատանքները շարունակվում են․ ԱԻՆ

Պայթուցիկների տեղադրման մասին ահազանգերը փոխանցվում են հիմնականում էլեկտրոնային փոստի նամակների միջոցով. ՀՄՏԿ

Առողջապահության նախարարությունը նոր տվյալներ է հայտնել «Սուրմալուի» պայթյունի հետևանքով զոհվածների և վիրավորների մասին

«Սուրմալու» առևտրի կենտրոնի տարածքում անհետ կորած համարվող քաղաքացիների թիվը 16 է. ԱԻՆ-ը անուններ է հրապարակել

Նիկոլ Փաշինյանը ժամանել է «Սուրմալու» առևտրի կենտրոն

ԱԻՆ-ն ահազանգեր է ստացել տարբեր օբյեկտներում ու կենտրոններում պայթուցիկ սարքերի տեղադրման մասին

«Սուրմալու»-ում տեղի ունեցած պայթյունի հետևանքով տարբեր հիվանդանոցներ են տեղափոխել 51 քաղաքացի

«Սուրմալու»-ի պայթյունի հետևանքով բժշկական կենտրոն է տեղափոխվել տասը անչափահաս․ ԱՆ-ն տվյալներ է հայտնում

ՀՀ տարածքում ավտոճանապարհներն անցանելի են

Պայթյունից տուժածներն այս պահի դրությամբ 34-ն են. ԱԻՆ-ը նոր տվյալներ է հաղորդել

«Սուրմալու» առևտրի կենտրոնում պայթյունի հետևանքով 5 տարեկան երեխա չի մահացել. ԱՆ

8 օրում Սյունիքի մարզում կշռվել է 1082 տրանսպորտային միջոց, 104 վարորդի նկատմամբ կազմվել է արձանագրություն

Պայթյունի հետևանքով «Սուրբ Աստվածամայր» ընդունված քաղաքացիներից մի քանիսը ստացել են առաջին բուժօգնություն և գնացել տուն

Պայթյունի հետևանքով 26 տուժած բուժօգնություն է ստանում տարբեր բժշկական կենտրոններում

Պայթյունի օջախ պահեստը վերջերս էր ՔՀՏԱ տեսչական մարմնի կողմից տուգանվել և պարտավորվել վերացնել խախտումները․ Հակոբյան

Ամառային դպրոց` Ազգային ժողովում, մասնակցելու համար ներկայացնել բարձր առաջադիմության թերթիկ․ Զարուհի Բաթոյան

Ըստ նախնական տվյալների՝ տեղի է ունեցել պայթյուն՝ հրդեհի բռնկմամբ․ կա մեկ զոհ և քսան տուժած

«Սուրմալու»-ում պայթյունը տեղի է ունեցել հրդեհի բռնկմամբ, կան տուժածներ. ԱԻՆ-ը մանրամասներ է հայտնում (լուսանկարներ)

Սուրմալու շուկայում պայթել է հրավառությունների նյութերի համար նախատեսված պահեստը

Կոչ եմ անում արագ ընթացք տալ հրավառությունները և ճայթուկների վաճառքը արգելելու նախաձեռնություններին. Արսեն Թորոսյան

«Սուրմալու» առևտրի կենտրոնում տեղի է ունեցել պայթյուն (լուսանկարներ)

Առաջիկա օրերի եղանակային կանխատեսումը

ՀՀ Երկրապահ կամավորականների միությունը ցավակցում է գեներալ-մայոր Սեդրակ Սարոյանի մահվան կապակցությամբ

Ձորաղբյուրի վերջնամասում մեքենան շրջվել է․ կա զոհ և վիրավոր

Ծանրորդ Սերյոժա Բարսեղյանը՝ Եվրոպայի Մ15 տարեկանների չեմպիոն, Ժորա Գրիգորյանը՝ պատանիների փոխչեմպիոն

Ջրասուզակները հայտնաբերել են մեկ շաբաթ առաջ ջրահեղձ եղած եռամսյա հավաքի 31-ամյա մասնակցի դին

Օգոստոսի 10-14-ը հրշեջ-փրկարարները մարել են ընդհանուր մոտ 30,8 հա տարածքում բռնկված հրդեհները