«Գուցե նման «միամիտ» քայլերով փորձում են մեզ ստուգել». Հովհաննիսյանը՝ ՀՀ ներթափանցած ադրբեջանցի զինծառայողների մասին

«Իրավիճակն այնքանով է արտառոց, որ հնարավոր է՝ նրանք այսպիսի «միամիտ», իբր պատահական գործողություններով փորձում են մեզ ստուգել»:

Այս մասին «Հայկական ժամանակ»-ի հետ զրույցում ասում է ռազմական փորձագետ Արծրուն Հովհաննիսյանը՝ անդրադառնալով օրերս ՀՀ տարածքում հայտնաբերված Ադրբեջանի ԶՈՒ զինծառայողին:

«Սահմանը հատած զինվորը հաստատ հետախուզադիվերսիոն զորքի հատուկ նշանակության զինվոր չէ՝ հաշվի առնելով նաև նրա հագուկապը և ֆիզիկական վիճակը: Սրա հետևում հնարավոր է՝ լինեն որոշակի մեսիջներ: Ամեն ինչ կարող է լինել, նաև այն, որ պատահական են մոլորվել, որը կրկին շփման գծի որոշակի սպեցիֆիկայից է գալիս»,- նշում է նա:

Խոսելով ադրբեջանական բանակի մյուս զինծառայողի մասին, որի հայտնաբերման ուղղությամբ աշխատանքներ են տարվում՝ ասում է՝ դժվար թե այդ մեկ հոգին մեզ համար որևէ վտանգ ներկայացնի:

Ռազմական փորձագետի խոսքով՝ մենք մեր պետական սահմանի վերահսկողությունը պետք է բարձրացնենք. «Տեսադիտարկման համակարգերի, շարժման դաչիկների, ռոբոտացված համակարգերի վերահսկողության այնպիսի մեխանիզմներով, որի պարագայում իսպառ բացառենք թշնամու փոքր ուժերով նման անակնկալ հայտնվելու հնարավորությունը»:

Անդրադառնալով ռազմական լայնածավալ հնարավոր գործողությունների վերսկսմանը՝ զրուցակիցն ասում է.

«Եթե ուզում ես քո անսահման ախորժակ ունեցող հարևանին զսպել, բնականաբար, պիտի ուժեղանաս ցանկացած պարագայում: Շատ նվազագույն մարտավարական բնույթի քայլեր կան զինված ուժերում, որոնք իրենց հերթին բարձրացնում են մեր մարտունակությունն ու դիմադրողականությունը»,- ասում է նա՝ հավելելով, որ, այնուամենայնիվ, ուժային համակարգի հատկապես միջին օղակի պրոֆեսիոնալիզմի խնդիր կա. «Դրանք և՛ երկարաժամկետ, և՛ կարճաժամկետ լուծումներ են պահանջում: Հիմնարար լուծումը սերնդափոխությունն է, կրթական համակարգի բարեփոխումը: Պետք է ռազմակրթական նոր, խորքային հայեցակարգ լինի, որպեսզի կարողանաք ստանալ այլ մակարդակի որոշում կայացնողներ»:

Խոսելով մեր զինվորականների մարտունակության մասին՝ Հովհաննիսյանը նկատում է, որ 44-օրյա պատերազմից հետո եղած ընկճվածությունը 2022 թվականի սեպտեմբերից նվազել է:

«Մարտավարական ներքևի օղակի սպաների, զինվորների ոգին տեղն է, նրանց «աչքը կտրում է»: Այսինքն՝ այդ վախը, որ կար 44-օրյա պատերազմի վերջին օրերին, վերացել է: Եթե անգամ հակառակորդն ինչ-որ տեղերում տեխնիկական, կրակային որոշ առավելություններ ունի, զորքը դրան սովորել ու ընտելացել է: 44-օրյա պատերազմից ներըմբռնողական դասեր ունենք քաղած»,- կարծում է նա:

Ռազմական փորձագետը 2021 թվականի նոյեմբերից և 2022 թվականի սեպտեմբերից հետո տեսնում է լուրջ համակարգային դրական քայլերի հաջորդականություն մեր անվտանգությունը բարձրացնելու ուղղությամբ:

«Միշտ ասում եմ, որ դա պետք է ինստիտուցիոնալիզացնել, սիստեմատիկ անվտանգային ալգորիթմերի մեջ դնել: Բայց արդյոք ճակատագիրը մեզ կտա՞ այդ շանսը, արդյոք համաշխարհային պրոցեսները կտա՞ն մեզ այդ հնարավորությունը, կամ մեր դիվանագետները կկարողանա՞ն մեզ օգնել այդ հարցում, որ մենք ժամանակ ունենանք այդ ամենը սիստեմատավորել: Դա բարդ հարց է, որի պատասխանն անգամ ես չունեմ ու չեմ կարծում, որ ինչ-որ մեկը գիտի, քանի որ դրանց մեծ մասը Հայաստանից կախված պրոցեսներ չեն»,- ասում է նա:

Խոսելով նաև Տեղ գյուղում վերջին միջադեպերից ու սահմանային լարվածությունից՝ ռազմական փորձագետն ասում է՝ գաղտնիքներ չի կարող բացել, բայց պետք է շատ ինտենսիվ աշխատել ուժային կառույցների, զինված ուժերի և այդ համայնքների արագ արձագանքման խմբերի հետ:

«Թե ինչպես պիտի սահմանամերձ բնակավայրերում ունենանք արագ արձագանքման ուժեր, որոնք կհամագործակցեն զորամասի հետ, ճկուն մարմին պիտի ձևավորենք, որը համապարփակ անվտանգային համակարգի դետալներից է: Հուրախություն մեզ՝ բավականին լայն թափով աշխատանքներ են տարվում այս ուղղությամբ, ինչը մեկ օրվա բան չէ»,- նշում է Հովհաննիսյանը:

Հերմինե Կարապետյան