Բանակից հետո ես այլ կերպ եմ նայում ուսում ստանալուն. ապրիլյան պատերազմի հերոս

Հանրային Հեռուստաընկերության «Օրակարգից դուրս» հաղորդման ժամանակ 2016 թվականի ապրիլյան պատերազմի հերոս, «Մարտական խաչ» 2-րդ աստիճանի շքանշանակիր Հարություն Բադալյանը, խոսելով հայրենասիրության, բանակում ծառայել-չծառայելու մասին, նշել է, որ բանակի մասին կարծիք կազմելու համար նախ պետք է ծառայել:

«Բանակից խոսելը մի քիչ դժվար է: Եթե դու չգտնվեցիր բանակում եւ չապրեցիր զինվորի կյանքով, չտիրապետեցիր նրա հոգեբանությունը, չես կարող խոսել բանկից, կարող ես միայն փիլիսոփայել: Ես մինչ բանակ մեկնելս մեկ տարի սովորել եմ Ագրարային համալսարանի առկա համակարգում: Երկու տարի ծառայելուց հետո իմ նախասիրությունները փոքր-ինչ փոխվեցին: Այսինքն ես ինձ տեսնում էի տնտեսագիտական համալսարանում, ոչ թե՝ ագրարային: Ես 17 տարեկանում եմ ընդունվել եւ ցանկանում եմ ասել, որ մարդ մինչեւ 20 տարեկան դառնալը չի հասկանում, թե ինչ է ցանկանում, լսում է ծնողներին»,- ասում է նա:

Հարություն Բադալյանն անդրադառնալով տարկետում պահանջող երիտասարդներին, նշում է, որ համամիտ չէ, թե զինվորական ծառայությունից հետո հնարավոր չէ ուսում շարունակել: Նա իր ընկերների օրինակներով է հիմնավորում իր խոսքերը:

«Բանակից հետո ես այլ կերպ եմ նայում ուսում ստանալուն: Շատերը խոսում են, թե բանակից գալիս ես, չես ցանակում սովորել, բայց ես կարող եմ իմ ընկերների անունից էլ ասել, որ դա այդպես չէ: Իմ ընկերը տարեկետման հնարավորություն է ստացել, բայց եղբոր հետ գնացել է բանակ, հետո սովորել է բակալավրում, մասգիստրատուրայում եւ հիմա ասպիրանտուրայում է սովորում: Նա սովորում է բանակում ծառայելուց հետո, ինչ-որ բան փոխվե՞ց իր մոտ, թե՞՝ ոչ, իհարկե՝ ոչ»,- ասում է Հարություն Բադալյանը:

Բադալյանն իր խոսքում նշում է, որ ծառայության տարիները հնարավորություն են ստեղծում ինքնուրույն դառնալ:

«Իրենք մտածում են, որ գիտնականին պետք է միայն իր մասնագիտությունը, բայց եթե բանակը քեզ տալիս է տարբեր ոլորտներում զարգանալու, ինքնուրունություն ձեռք բերոլու հնարավորություն... կյանքում լինում է, չէ՞, որ պետք է խիզախության հաշվին առաջ գնալ, ոչ թե գիտելիքի եւ բանակը քեզ օգնում է, որ դա ձեռք բերես: Իմ ընկերներն ասում են՝ ոչ, դա այդպես չէ, քեզ պետք է միայն մասնագիտություն, իսկ բանակ գնալ-գալուց հետո դա փոխվելու է, չես ուզենալու գիտնական դառնաս: Նրանք հիմա պայքարում են, որ տարկետում լինի, մինչեւ վերջ առաջ են գնում, ես զարմանում եմ, թե նրանք ոնց են փոխվելու բանակից հետո, եթե հստակ են իրենց որոշումներում: Խոսում են այնպիսի մարդիկ, ովքեր չեն ծառայել եւ ասում են, որ մեզ գիտություն է պետք»,- ասում է հերոսը:

Հաղորդավարուհու դիտարկմանը, թե դասադուլ անողները եւ տարկետում պահանջողներն ասում են, թե բանակից հետո մոռանում ենք մեր մասնագիտական գիտելիքները, փորձը եւ հետագայում չենք կարողանում առաջ գնալ, Հարություն Բադալյանը պատասխանում է.

«Եթե բանակում չես եղել, ինչպե՞ս կարող ես կարծիք կազմել բանակի մասին: Ես, որ դիրքապահ էի ու ինձ մոտ զինվորներ էին գալիս, ես նրանց ասում էի՝ մոռացեք այն, ինչ լսել եք դիրքերի մասին: Նրանց ցույց էի տալիս դիրքերը եւ նրանք էլ էին զարմանում, թե ինչ են լսել: Բանակը ինչպե՞ս կարող է մոռացնել տալ սպորտը, երբ բանակում ամբողջությամբ սպորտով ես զբաղվում:  Եթե այնպես ես անելու, որ այդ երկու տարին քո կյանքից ուղղակի անցնի, որ ետ գաս, ապա ամեն ինչ կմոռանաս, այդ թվում անունդ: Իմ ընկերներից Գեւորգ Մանուկյանը, ով ապրիլյան պատերազմի ժամանակ ինքնաթիռ է խփել, բանակում ավելի շատ գիրք է կարդացել, քան քաղաքացիական կյանքում: Հայ տղայի համար ամոթալի բան է, որ բանակից, դիրքերից վախենա: Դիրքերում գուցե լինեն մարդիկ, որ վախենան, բայց այդ վախը պետք է կարողանաս քո մեջ պահես ու հաղթահարես»:

Հարցին, թե բանակում սպառազինության խնդիր կա՞, ապրիլյան քառօրյա պատերազմի մասնակիցը բացասական պատասխան է տալիս:

«Այդպիսի բան չկա, որ բանակում զենքերի խնդիր ունենք: Անհնարին բան է, որ դիրքում զինվորը զենք չունենա»,-ասում է նա: