Արտակ Զեյնալյանի պարզաբանումը՝ փաստաբանին եւ ԽԱՊԿ-ին

«Armtimes.com» կայքում 2018 թվականի սեպտեմբերի 28-ին հրապարակվել է «ԶԼՄ-ների միջեւ խտրականություն դրած, փաստաբանի հարցումին 7 անգամ չպատասխանած նախարարն արժանացավ «Ոսկե բանալի» մրցանակի» վերտառությամբ հոդված, որտեղ ՀՀ արդարադատության նախարարի վերաբերյալ տրվել են որակումներ, որոնք, ինչպես նաեւ դրանց հիմքում դրված հանգամանքները չեն համապատասխանում իրականությանը:

Մասնավորապես՝ «փաստաբան Երվանդ Վարոսյանի տեղեկատվության գրավոր հարցմանը 7 անգամ չպատասխանելու» մասին կայքում որպես իրողություն ներկայացված պնդման կապակցությամբ հայտնում ենք, որ ՀՀ արդարադատության նախարարին ի պաշտոնե հարցումներ ուղարկելու եղանակները հայտնի են՝ ՀՀ արդարադատության նախարարության գտնվելու վայրի կամ էլ.փոստի հասցեներով գրավոր կամ էլեկտրոնային նամակ ուղարկել կամ առձեռն մուտքագրել, կամ առնվազն դիմել Նախարարություն՝ թեժ գծի միջոցով: Հայտնում ենք, որ ՀՀ արդարադատության նախարարությունը 2018 թվականի ընթացքում փաստաբան Երվանդ Վարոսյանից որեւէ գրավոր հարցում, առավել եւս հոդվածում շարադրված վերտառությամբ հարցում չի ստացել:

Նշվածից ակնհայտ է, որ հոդվածում ներկայացված թե՛ փաստաբանի պնդումներն առ այն, որ ՀՀ արդարադատության նախարար «Արտակ Զեյնալյանը 7 անգամ չի պատասխանել տեղեկատվության իր գրավոր հարցմանը», թե՛ դրանցից բխող հոդվածագրի կողմից ՀՀ արդարադատության նախարարին տրված որակումը անհիմն են եւ չեն համապատասխանում իրականությանը: Վերոգրյալից ելնելով՝ ՀՀ արդարադատության նախարարությունն անթույլատրելի է համարում լրատվամիջոցի կողմից չճշտված, սխալ տեղեկության փոխանցումն, ու «Զանգվածային լրատվության մասին» ՀՀ օրենքի 8-րդ հոդվածի 1-ին եւ 2-րդ կետերի համաձայն, պահանջում է «Armtimes.com»-ից կայքում հրապարակել վերը նշված հոդվածի հերքումը:

Անընդունելի ենք համարում նաեւ Խոսքի ազատության պաշտպանության կոմիտեի 2018 թվականի երկրորդ եռամսյակի զեկույցին հղում կատարելով եւ, միաժամանակ, նշված աղբյուրում կատարված եզրահանգումը խեղաթյուրելով Արդարադատության նախարարին «ԶԼՄ-ների միջեւ խտրականություն դրած» որակում տալը:

Այս կապակցությամբ ուշադրության է արժանի այն իրողությունը, որ մշտապես տարբերակման ենթակա են լրագրողի կողմից տեղեկատվություն ստանալու եւ կարծիք հայտնելու վերաբերյալ հարցերը: Իրավամբ, տեղեկատվություն հայցելու պարագայում ակնհայտ է, որ դրա տնօրինողը կրում է դրա տրամադրման պարտականությունը, բացառությամբ օրենքով սահմանված որոշակի արգելքներից:

Ինչ վերաբերվում է կարծիք արտահայտելուն՝ ակհնայտ է, որ հարցվողն ազատ է որոշելու դրա արտահայտման տեղը, պահը, ձեւաչափը եւ կոնտեքստը, որի շրջանակներում առավել հիմնավորված է քննարկվող թեմայով կարծիք արտահայտելը: Միաժամանակ տվյալ պահին միեւնույն հարցի կապակցությամբ կարծիք արտահայտելուց զերծ մնալը չի կարող կաշկանդել նույն հարցի կապակցությամբ հետագայում կարծիք արտահայտելու իրավունքը եւ որեւէ պարագայում չի կարող գնահատվել որպես խտրականության դրսեւորում՝ անկախ դրա պատճառներից:

Գտնում ենք, որ, նշվածը հաշվի առնելով, Խոսքի ազատության պաշտպանության կոմիտեն իր զեկույցում ՀՀ արդարադատության նախարարի կողմից լրագրողին կարծիք չհայտնելու կապակցությամբ նշել է, որ դա կարող է գնահատվել որպես խտրականության դրսեւորում:

Այս կապակցությամբ կարելի է եզրահանգել, որ տրված որակումները առնվազն հակասում են արդարության սկզբունքին, իսկ հոդվածն ամբողջությամբ՝ ելնելով փաստաբանի հայտնած եւ լրագրողի կողմից չճշտված եւ իրականությանը չհամապատասխանող տեղեկատվությունից, ինչպես նաեւ զեկույցի բովանդակության խեղաթյուրելու եւ այն ժամանակավրեպ օգտագործելու հանգամանքից, առնվազն թիրախավորելու նպատակ է հետապնդել եւ ինքնին հանդիսանում է խտրական մոտեցման դրսեւորում: