Քանի՞ մարդ կհավաքվի Քոչարյանի կամ Վանեցյանի շուրջ. Ենգիբարյանը վստահ է՝ ձեռքի մատներից մի քիչ շատ

Պաշտոնեական լիազորությունները առերեւույթ չարաշահելու գործով ԱԱԾ-ում նախապատրաստվող նյութերով բացատրության հրավիրված այդ կառույցի երբեմնի տնօրեն Արթուր Վանեցյանը երեկ ԱԱԾ-ից դուրս գալուց հետո հերթական անգամ «սպառնաց» «քաղաքական ակտիվ գործողություններով»:

Այդ համատեքստում նա չբացառեց հանդիպումները Ռոբերտ Քոչարյանի, Սերժ Սարգսյանի, ինչպես նաեւ ՀՀ առաջին նախագահ Լեւոն Տեր-Պետրոսյանի հետ:

Լրագրողի դիտարկմանը, թե խոսքը այն նույն Քոչարյանի ու Սարգսյանի մասի՞ն է, որոնց ինքը ԱԱԾ տնօրեն եղած ժամանակ մեղադրում էր կոռուպցիայի, երկիրը թալանելու մեջ, Վանեցյանը արձագանքեց, թե հարցը տեղին չէ. «Քաղաքական գործընթացները ենթադրում են հանդիպումներ բոլոր քաղաքական ուժերի եւ քաղաքականության մեջ գործունեություն ծավալող անձանց հետ»:

Ինչպես հայտնի է՝ քաղաքական գործընթացներով օրերս «սպառնացել» էր նաեւ Մարտի 1-ի գործով ամբաստանյալ, ընդամենը վերջերս 4 միլիոն դոլար գրավի դիմաց ազատ արձակված Ռոբերտ Քոչարյանը:

«5-րդ ալիք», «Հ2» եւ «Երկիր մեդիա» հեռուստաընկերություններին տված հարցազրույցում նա քննադատել էր Նիկոլ Փաշինյանի իշխանության վարած ներքին ու արտաքին քաղաքականությունը, խոսել իշխանափոխության անհրաժեշտության մասին՝ չբացառելով ճանապարհներ փակելու միջոցով զանգվածային ճնշումները:

Թե ինչ տենդենցի մասին է վկայում քրեական հետապնդման ենթարկվողների այս քաղաքական սպառնալիքները՝ այդ հարցին ՀԺ-ի հետ զրույցում պատասխանել է ԱԺ «Իմ քայլը» խմբակցության պատգամավոր Վիկտոր Ենգիբարյանը:

- Պարոն Ենգիբարյան, Արթուր Վանեցյանն այսօր հայտարարում էր, որ իր նկատմամբ քաղաքական հետապնդում է իրականացվում՝ նպատակ ունենալով դադարեցնել իր քաղաղաքական գործունեությունը: Թեեւ վերջին շրջանում քաղաքական որեւէ ակնհայտ գործունեություն չկա, բայց ամեն դեպքում ըստ ձեզ այդքան վտանգավո՞ր է Վանեցյանի գործունեությունը:

-Նախ, մեր երկրում քաղաքական հետապնդում որեւէ մեկի նկատմամբ չի կարող լինել: Ով- ով, բայց մեր քաղաքական ուժը շատ լավ հասկանում է քաղաքական ազատությունների կարեւորությունը: Հետեւաբար բացառում եմ, որ որեւէ քաղաքական հետապնդում կլինի: Երկրորդ, կարծես թե մեր երկրում հեղափոխությունից հետո արատավոր ավանդույթ է ձեւավորվել. այն մարդիկ, որոնք հասկանում են, որ իրենք պոտենցյալ քրեական հետապնդման շեմին են կանգնած, սկսում են բուռն քաղաքական գործունեությամբ զբաղվել, որպեսզի հետո կարողանան քաղաքական հետապնդման պատրվակով ինչ-ինչ ազատություն ներ ստանալ: Մեր երկրում դատարանները անկախ են, ինչի մասին բազմիցս համոզվել ենք, իշխող ուժի կողմից նրանց գործունեությունը չի ուղղորդվում, հետեւաբար քաղաքական հետապնդման մասին խոսելն անիմաստ  է:

- Վանեցյանը սպառնում է առաջիկայում շատ ակտիվ գործողություններով. այդ մասին նախօրեին խոսեց նաեւ Ռոբերտ Քոչարյանը: Ինչո՞վ եք պայմանավորում նրանց հայտարարությունների այս սինխրոն բնույթը:

-Չեմ բացառում, որ կապեր կարող են լինել, բայց այդպիսի տեղեկություն էլ չունեմ: Մենք բոլորի քաղաքական գործունեությունը ողջունում ենք եւ երաշխավորում ենք իրենց գործունեության ազատությունը: Բոլորն էլ իրավունք ունեն զբաղվել քաղաքականությամբ, միայն էդ իմ ասած արատավոր երեւույթը, որ թվացյալ քաղաքական գործունեությունը պիտի ազատի քրեական հետապնդումից՝ դա եւս բացառվում է:

- Դա նաեւ Ռոբերտ Քոչարյանի՞ն է վերաբերում:

- Նա դեռ 2 տարի առաջ քննչական ծառայությունների հրավերով ժամանեց Հայաստան եւ հենց առաջին հարցազրույցով տվեց ուղերձ, որ զբաղվելու է քաղաքականությամբ: Հարց է ծագում՝ եթե պարոն Քոչարյանը Հայաստանի ներքին քաղաքական գործընացներով այդքան հետաքրքրված էր, ինչո՞ւ 10 տարվա ընթացքում Հայաստանում չէր: Եթե մեր երկրում քաղաքական կարիերան շարունակելու ցանկություն ունենար, մինչ այդ էլ կգար Հայաստան կամ գոնե տարին մեկ մի հատ հարցազրույց կտար: Բայց հենց քրեական հետապնդումը սկսվեց, սկսվեցին իր քաղաքական հավակնությունները:  Շատ դժվար չի կռահել, որ դրանք ընդամենը պատրվակ են կամ շղարշ քրեական հետապնդումից խուսափելու համար:

- Երեւի տեղյակ եք, որ իշխանության հասցեին հնչում են մեղադրանքներ, որ Քոչարյանը բանտից ազատվեց գրավով  եւ հիմա ազատորեն ոչ միայն հարցազրույցներ է տալիս, այլեւ սպառնում ինչ-որ հեղափոխական գործողություններով: Տեսնո՞ւմ եք այդտեղ իշխանության մեղքը:

- Գիտեք, մեր քաղաքացիները շատ են նյարդայնանում դատական համակարգի գործունեությունից, բայց մեզ համար առաջին օրվանից սկզբունքային է եղել որեւէ ձեւով չմիջամտել դատական իշխանության գործունեությանը: Ես հասկանում եմ՝ դա հաճախ մեզ էլ կարող է նյարդայնացնել, բայց դա հենց առաջին ապացույցն է նրա, որ դատարանները ազատ են գոնե քաղաքական իշխանությունից: Այս քաղաքականությունը ապագային միտված է, այսինքն եթե էսօր ժողովրդահաճո քայլերի գնանք, սկսեն մեկ-երկու զանգ կատարել դատարաններ, մենք շատ արագ կվերածվենք նախկին իշխանության նման մի խմբի:

- Կան նման մեկնաբանություններ՝ մենք հեղափոխություն արեցինք, որ էսօր ամեն անկյունից լսենք Քոչարյանի հոխորտանքը եւ նյարդայնանա՞նք:

- Շատ լավ հասկանում եմ մարդկանց, բայց մեզ համար երկարաժամկետ առումով պետության հավասարակշռության եւ զսպումների մեխանիզմը ներդնելը շատ ավելի կարեւոր է: Ու մենք պետք է երաշխավորենք նաեւ մարդկանց խոսքի ազատությունը՝ լինի դա Քոչարյանը կամ որեւէ մեկ այլ պաշտոնյա: Բայց նորից կրկնեմ, որ քրեական հետապնդումները քաղաքական շղարշով ծածկելը անհնար է լինելու:

- Եթե փորձենք Քոչարյանի հայտարարությանը զուտ բովանդակային մակարդակով անդրադառնալ. նա ասում է՝ «բոլորը ընդունում են, որ իշխանությունը պետք է փոխվի, բոլորը հասկանում են, որ իրենք իրենց հոժար կամքով չեն փոխվելու եւ իշխանությունը փոխելու ճանապարհը հանրային, զանգվածային ճնշումների միջոցով  կարելի է գնալ»: Ըստ էության ակնարկում է նաեւ Մայդանի իրականացում կամ 2018-ի հեղափոխության կրկնություն: Որքանո՞վ եք ռեալ համարում նման գործողությունները Քոչարյանի կամ մյուսների կողմից:

- Դա բացարձակ անիրատեսական հայտարարություն է, որովհետեւ բոլոր հետազոտություններով մեր երկրում նման պահանջարկ չկա: Երեւի նման հայտարարություն անողը հույս ունի, որ հիմա երկրում արտակարգ դրության ընթացքում հնարավոր չի դա անել, մտածում է, որ մինչ արտակարգ դրության ավարտը կփակվի թեման, կմոռացվի,  բայց արտակարգ դրությունը կանցնի ու մենք կտեսնենք՝ քանի հոգի կհավաքվի իրենց շուրջ:

- Ըստ ձեզ քանի՞ հոգի կհավաքվի:

- Ես կարծում եմ, որ դա հնարավոր կլինի հիշողությունով հաշվել:

- Ի՞նչ նկատի ունեք:

- Այսինքն այնքան քիչ, որ հնարավոր կլինի հիշել, թե ովքեր էին հավաքվել:

- Այսինքն մատների վրա հաշվելու չա՞փ:

- Չէ, մատների վրայից մի քիչ ավել, բայց շատ չէ: