Մերժի՛ր դիմակ, փրկի՛ր նախկիններին

Առողջապահության նախարարի արձակուրդի եւ ենթադրյալ հրաժարականի թեմայով լրատվամիջոցների բարձրացրած աղմուկն առիթ դարձավ, որ ընդդիմադիր քաղաքական ու մերձքաղաքական շրջանակները կորոնավիրուսի դեմ պայքարը քաղաքական նպատակներով շահարկելու հերթական ալիքը բարձրացնեն։ Այնպիսի տպավորություն է, թե վերջ, համաճարակն արդեն հաղթահարել ենք, իշխանությունների ձեռնարկած քայլերն ամենայն մանրամասնությամբ ուսումնասիրվել են, մեղավորները հայտնի են, ու եկել է քաղաքական եզրակացությունների ժամանակը։ Իհարկե՝ համաճարակի հաղթահարումից հետո իսկապես էլ իրավիճակն ամենայն մանրամասնությամբ կվերլուծվի, սխալները կբացահայտվեն ու մեղավորներն էլ պատասխանատվության կենթարկվեն, բայց առայժմ համաճարակի հաղթահարման մասին խոսելը չափազանց վաղ է, եւ այդ հարցում կարող ենք ընդամենը զգուշավոր լավատեսություն արտահայտել։

Բայց մինչ այդ ընդդիմադիր քաղաքական ու մերձքաղաքական շրջանակները, որոնք այս օրերին ոչ միայն առանձին պաշտոնյաների, այլեւ ամբողջ կառավարության հրաժարականն են պահանջում, պիտի կողմնորոշվեն՝ ի վերջո ինչո՞ւմ են մեղադրում իշխանություններին։ Որովհետեւ առայժմ նրանց փաստարկները հիշեցնում են հարեւանից պարտքով կճուճ վերցրած ու ջարդած մարդու խոսքերը՝ «նախեւառաջ ես ոչ մի կճուճ էլ չեմ վերցրել, երկրորդ՝ վերցնելու պահին այն արդեն ջարդված էր, եւ երրորդ՝ ես կճուճը վերադարձրել եմ լրիվ անվնաս»:

Ինչի՞ մասին է խոսքը։ Զարմանալիորեն՝ նույն քաղաքական շրջանակները մի կողմից հայտարարում են, թե   «այս իշխանությունները կատարելապես ձախողել են կորոնավիրուսի դեմ պայքարը», «բոլորը պիտի ցմահ նստեն՝ ավելի քան 1100 մարդու մահվան համար» եւ այլն, մյուս կողմից՝ ամիսներ շարունակ քարոզում էին, թե «ոչ մի համաճարակ էլ չկա», «մարդկանց չիպավորում են», «էս ամեն ինչի նպատակը դիմակի բիզնեսն ա ու հանրահավաքներն արգելելը», «դիմակները հանեք-շպրտեք», «էս սաղ համաշխարհային բլեֆա», եւ այսպես շարունակ։

Ներողություն, բայց վերջապես կողմնորոշվեք։ Չէ՞ որ «բլեֆից» մարդիկ չեն մեռնում, եթե «էս սաղ բլեֆ ա ու դիմակի բիզնես», ո՞նց եք իշխանություններին մեղադրում 1100 մարդու մահվան մեջ։ Իսկ եթե գիտեք, որ համաճարակն իրական է, ուրեմն գիտեք նաեւ, որ ամբողջ աշխարհում դրա դեմ մոտավորապես նույն մեթոդներով են պայքարում՝ դիմակներ կրելով, անձնական հիգիենայի կանոններին հետեւելով ու սոցիալական հեռավորություն պահպանելով։ Ուրեմն ինչո՞ւ եք կոչ անում հանել-շպրտել դիմակները։

Իհարկե՝ ասողները տարբեր մարդիկ են, որովհետեւ այդ քաղաքական ուժերում որոշակի «աշխատանքի բաժանում» կա։ «Լուրջ դեմքերը» խոսում են կորոնավիրուսի դեմ պայքարը տապալած իշխանությունների հրաժարականի մասին, իսկ «խեղկատակները» (այդպիսիք կան առանց բացառության բոլոր կուսակցություններում) իրենց բաժին գործն են անում՝ քարոզում են լուրջ չընդունել համավարակն ու բոյկոտել հակահամաճարակային միջոցառումները։ Բայց փաստը մնում է փաստ՝ քաղաքական այդ շրջանակներն առաջնորդվում են «ինչքան վատ, այնքան լավ» սկզբունքով։

Ասվածն, իհարկե, չի նշանակում, թե իշխանություններն ամեն ինչ անթերի են արել, իսկ մեղմ ասած՝ ոչ փայլուն արդյունքների մեղավորն ընդդիմությունն է։ Բնականաբար՝ դա այդպես չէ, եւ կգա ժամանակը, ու իշխանություններն իրենք կվերլուծեն սեփական թերացումները։ Հասկանալի է՝ համապատասխան եզրակացություններով։

Բայց արձանագրենք, որ ընդդիմադիր քաղաքական ու մերձքաղաքական շրջանակներն իրենց հերթին ինչով կարողացել՝ խանգարել են իշխանություններին ու նույնպես մեղքի իրենց բաժինն ունեն։Առնվազն բարոյական պատասխանատվության հարթությունում։ Ուրիշ բան, որ դրա համար քրեական պատասխանատվության չեն ենթարկում, իսկ բարոյական պատասխանատվությունը նրանց համար եղած-չեղած մի հաշիվ է։