«Նամակ աշակերտներիս՝ խրամատից»․ ուսուցիչը մեկնել է սահման ու հայրենասիրության դասն իր օրինակով տալիս

Տավուշի մարզի Կիրանցի հիմնական եւ Ներքին Ծաղկավանի միջնակարգ դպրոցների ուսուցիչը կամ ինչպես իր մասին ասում են՝ ամենադասղեկը, այժմ աշակերտներին հայրենասիրական դասեր խրամատից է տալիս։

ֆիզկուլտուրայի ուսուցիչ ընկեր Պետրոսյանը (Մհեր Պետրոսյան), որը նաեւ զինվորական է, հայրենիքը պաշտպանելու է մեկնել պատերազմը սկսվելու հենց առաջին օրվանից։ Այնտեղից էլ դպրոցականներին նամակ է ուղարկել։

«Նամակ աշակերտներիս՝ խրամատից։

Բարեւում եւ կարոտում եմ բոլորիդ, իմ սահմանապա՛հ աշակերտներ, աղոթում եւ խրամատից հսկում եմ բոլորիդ խաղաղ ու անվտանգ օրվա համար։ Համոզվա՛ծ եղեք՝ սահմանն ամուր է։ Ես գիտեմ, որ դուք պահանջելու եք լրացնել ամեն մի բաց թողնված դասը, խոստանում եմ՝ միասին կլրացնենք։ Ուզում եմ շնորհակալություն հայտնել ձեր այն ներդրման համար, որ ժամանակ առ ժամանակ փոխանցվում է սահմանում կանգնած զինվորներին։

Հիշե՛ք՝ հայրենիքը սկսվում է սահմանից, եւ որեւէ մեկը թող ավելի հայրենասեր չձեւանա, քան սահմանում ապրողը»։

Ամենադասղեկ ընկեր Պետրոսյանը

Ներքին Ծաղկավանի միջնակարգ դպրոցից Ինգա Յոլչյանի համար, որը Պետրոսյանի դասղեկական դասարանում է սովորում, նամակն անսպասելի, բայց շատ ոգեւորող է եղել։ Կարդացել է ու հավատացել։ Եթե սիրելի դասղեկն է ասում, սահմանն իրոք ապահով ձեռքերում է, իսկ Պետրոսյանին շատ են սիրում։

«Ինքն էլ մեզ է սիրում, մեզ հետ այնպես է շփվում, ոնց որ իր երեխեքը լինենք։ Մի քիչ խիստ է, բայց այդպես ավելի լավ է․ միշտ լրացնում ենք իր բաց թողնված դասերը։ Միշտ ամեն ինչ անում է, որ երեխեքը ուրախանան․ մրցույթներ, միջոցառումներ է կազմակերպում տարբեր դպրոցների հետ»,- պատմեց Ինգան ու ավելացրեց, որ այդ մրցույթների խաղերն էլ դասղեկն է հորինում։

Նամակից ամբողջ դասարանն է ոգեւորվել՝ թե՛ տղաները, թե՛ աղջիկները, ու սկսել են ավելի մեծ թափով անել մինչ այդ սկսած գործը։ Զինվորների համար փող են հավաքել, անհրաժեշտ ապրանքներ գնել։ Տանը եղած թղթերը հավաքել, հանձնել են, որ գումարը հիմնադրամին ուղարկվի։ Հավաքել են նաեւ քողարկող ցանցերի համար կտորներ։

^{Լուսանկարում՝ դասղեկն իր աշակերտների հետ}

Ընկեր Պետրոսյանը աշակերտներին մինչեւ պատերազմն էլ է հայրենասիրական դասեր տվել։ Ապացույցն էլ իրենց դասասենյակն է, որը, ըստ Ինգայի, ամբողջը հայրենասիրական նկարներով ու խոսքերով է պատված։ Պատմեց, որ դասղեկը նաեւ կիրակնօրյա դպրոցում է դասեր տալիս։

Ներքին Ծաղկավանի միջնակարգ դպրոցի տնօրեն Դավիթ Յոլչյանի խոսքով՝ ընկեր Պետրոսյանին «ամենադասղեկ» են ասում դպրոցում։ 8-րդ եւ 9-րդ երկկոմպլեկտ դասարանների ղեկավարն է եւ դպրոցի ֆիզկուլտուրայի ուսուցիչը։ Նրան դասղեկ նշանակելը երեխաների համար շատ ոգեւորող է, իսկ թե հանկարծ նրա դասը չէին հասցնում անել, դպրոցականները բողոքում էին․ «Ամենամեծ բողոքն էր»։

Հիմա էլ սպասում են, որ գա, կիսատ թողածը լրացնեն։

«Շատ լավ կազմակերպչական ընդունակություններ ունի, կարողանում է համախմբել աշակերտներին, լավ թիմ ստեղծել»,- նշեց տնօրենն ու ավելացրեց, որ նա զինվորական է, այդ պատաճառով հենց պատերազմը սկսվել է, մեկնել է ռազմաճակատ։

Ուսուցչին տանը նաեւ 4 երեխա է սպասում։

«Ինքը տեղյակ էր, որ կարող էր նաեւ չզորակոչվել, քանի որ 4 երեխա են պահում, բայց հիմա բանակում է»,- նշեց Յոլչյանը։

Ղոչաղ տղա Պետրոսյանը

Ուսուցչի հայրը՝ Միշա Պետրոսյանը, ազատամարտիկ է, նախկինում՝ ջոմատի հրամանատար է եղել։ Հիմա հպարտանում է, որ տղան կռիվ է գնացել։

«Բոլորս էլ պետք է գնանք։ Մենք էլ ենք ուզում գնալ, բայց առայժմ մեզ թույլ չեն տալիս, ասում են՝ սպասեք»,- նշեց 69-ամյա պապիկը։

Տանը հորը սպասող տղերքից մեծը 17 տարեկան է, փոքրը՝ 2։

«Տղաներից, որի խելքը կտրում է, ուրախանում է, որ իրենց հայրը ի վիճակի է օգնել հայրենիքին, որն էլ պուճուր է, չի հասկանում»,- պատմեց Միշա Պետրոսյանը։

Որդուն բնութագրեց աշխատասեր, լավ, հայրենասեր մարդ, լավ ուսուցիչ, ծնող․․․ Հետո էլ խորհուրդ տվեց, որպեսզի երկար չթվարկի, ինչքան լավ բան գիտենք, գրենք, միեւնույն է, այնքան ասելու բան կա։ Նշեց, որ տղան սիրում է իր գործը, աշակերտներին։ Գյուղի ու գյուղացիների նկատմամբ շատ ուշադիր է, փորձում է ամեն մեկին օգնել, գյուղի ավագանու անդամ է։

Ո՞նց է հասցնում՝ հարցին էլ պատասխանեց, թե ղոչախ տղա է։

Հրաժեշտին Միշա պապի բարեմաղթանքն էր․

«Լավ կացեք, հաղթանակով»։