Նման պնդումները համարում եմ ոչ իրատեսական. Վարդանյանը՝ գնաճը 1 ամսում զսպելու որոշ շրջանակների հայտարարության մասին

Հայաստանում մարտ ամսին գնաճը կազմել է 5.8 տոկոս, սակայն որոշ քաղաքական գործիչներ հայտարարում են, թե գնաճը հնարավոր է զսպել ընդամենը 1 ամսում: Թե ինչ «հայտնի» մեթոդներով է դա հնարավոր բացի Կենտրոնական բանկի կիրառած մեխանիզմներից՝ պարզ չէ:

Վերջին ամիսներին էականորեն թանկացել են պարենային առաջին անհրաժեշտության շատ ապրանքներ՝ ձեթը, շաքարավազը, ալյուրը, ձուն եւ այլն: Հիմնականում թանկացել են ներմուծվող ապրանքները, եւ ըստ էության այս թանկացումների ազդեցությունը զգում է ամբողջ աշխարհը: Հայաստանում դրան նպաստում է նաեւ դոլարի նկատմամբ դրամի արժեզրկումը, որի առքն այս պահին կազմում է 517 դրամ, իսկ վաճառքը՝ 522:

Գնաճի եւ խորհրդարանի տնտեսական բլոկի աշխատանքի վերաբերյալ զրուցել ենք ՀՀ Ազգային ժողովի «Իմ քայլը» խմբակցության պատգամավոր, տնտեսագետ Ծովինար Վարդանյանի հետ:

- Տիկի՛ն Վարդանյան, որոշ շրջանակներ հայտարարում են, թե գնաճը հնարավոր է 1 ամսվա ընթացքում կարգավորել: Որքանո՞վ է դա իրատեսական: 

- Նման պնդումները համարում եմ ոչ իրատեսական, քանի որ գնաճը հիմնականում պայմանավորված է համավարակի դեմ պայքարի արդյունքում սահմանափակումների պատճառով միջազգային ապրանքահումքային շուկաներում գների բարձրացմամբ, ինչը  չէր կարող ազդեցություն չունենալ մեր երկրում։ Հետեւաբար, թե՛ մեթոդների եւ թե՛ հետեւանքների վերաբերյալ մեկնաբանությունն ավելորդ եմ համարում։

- Վիճակագրական կոմիտեի հրապարակած տվյալների համաձայն՝ մարտ ամսին 5.8 տոկոս գնաճ է արձանագրվել: Այս պահին ձեր կարծիքով երկրում գնաճը կառավարելի՞ մակարդակի վրա է:

- Ինչպես գիտեք, Կենտրոնական բանկը օգտագործում է իր գործիքակազմը գների կայունությունն ապահովելու համար, եւ ըստ ԿԲ հաշվետվության, չնայած գնաճի բարձր մակարդակը կարող է որոշ ժամանակ պահպանվել, սակայն միջնաժամկետում այն կնվազի՝ կայունանալով նպատակային 4% ցուցանիշի շուրջ։

- Ըստ ձեզ, մինչեւ 150 հազար դրամ աշխատավարձ ստացող քաղաքացիների եկամուտները բավարա՞ր են այս գնաճի պայմաններում անհրաժեշտ ապրանքներ գնելու համար:

- Ես կարծում եմ, որ անկախ գնաճից, մեր աշխատուժը շուկայում ցածր է գնահատվում, ինչն էլ ավելի նկատելի է դառնում այս պայմաններում։ Այս ամենի լուծումը ե՛ւ շատ պարզ է, ե՛ւ շատ բարդ։ Բոլորս պետք է աշխատենք։ Հասկանում եմ, որ ասածս պարզ ճշմարտություն է, սակայն այն այլընտրանք չունի։

- Տիկի՛ն Վարդանյան, հունիսի 20-ին արտահերթ ընտրություններ կլինեն, շուրջ 2.5 տարվա խորհրդարանական գործունեության ընթացքում ինչպե՞ս եք գնահատում ԱԺ իշխող ուժի տնտեսական բլոկի կատարած աշխատանքները:

- Կարող եմ ասել, որ ԱԺ տնտեսական հանձնաժողովի օրակարգը բավականին հագեցած է եղել։ Օրենսդրական նախագծերը միշտ քննարկվել են բոլոր շահագրգիռ կողմերի հետ, որպեսզի լուծումները լինեն հավասարակշռված։ Ինչպես տեղյակ եք 2019 թ. Հայաստանն ունեցավ տնտեսական աճի լավագույն ցուցանիշը տարածաշրջանում եւ այն շարունակելիության տրամաբանության մեջ էր։ Ցավոք, 2020-ին մեր երկրի դեմ ծառացած երկու արհավիրքներն իրենց բացասական դերն ունեցան երկրի տնտեսության զարգացման վրա։ Այնուամենայնիվ պետք է լավատեսորեն տրամադրվել, վստահ եմ, որ մենք կհաղթահարենք այս ծանր իրավիճակը, եւ երկիրը կգնա բնականոն ու կայուն զարգացման ճանապարհով։

- Որքանո՞վ է խորհրդարանն ազդել Կառավարության տնտեսական նախագծերի վրա, երբ անհամաձայնություններ են եղել, թե՞ նման հարցեր չեն առաջացել:

- Խորհրդարանն ու կառավարությունը միշտ ունենում են առողջ քննարկումներ տնտեսական նախագծերի շուրջ, ինչի ընթացքում, իհարկե, կարող են տեսակետներ բախվել։ Այս համատեքստում երկուստեք եղել է կոնսենսուսային մոտեցում։ Ի վերջո, երկուսի նպատակն էլ քաղաքացու շահն է։

- Կա՞ն տնտեսական ռեֆորմներ, որոնք ԱԺ-ն ցանկացել է անել, սակայն գործադիրը դեմ է եղել, եւ այդ պատճառով չի արվել:

- Գաղափարական առումով տարաձայնություններ չեն եղել, քանի որ բարեփոխումները հիմնականում եղել են այն հանձնառությունները, որոնք մեր քաղաքական թիմը ստանձնել է 2018 թ.։

- Էկոնոմիկայի նախարարը հայտարարել է, թե ներդրողները սպասում են խորհրդարանական ընտրություններին: Սրանք նույն ներդրողնե՞րն են, որոնք 2018-ի ընտրություններին էին սպասում, իսկ հետո՝ նաեւ դատական բարեփոխումներին:

- Բոլոր ընտրություններից առաջ երկրում սպասողական տրամադրություններ են ձեւավորվում, ինչն օրինաչափ է։ Ինչ վերաբերում է էկոնոմիկայի նախարարի նշած ներդրողներին, ապա, կարծում եմ, ճիշտ կլինի այդ հարցն ուղղել իրեն, քանի որ սեղանին դրված ներդրողների ցանկն ինձ անհայտ է։