ԲՀԿ-ի եւ ՀՎ-ի քաղաքական շուստրիությունն ու քաղաքական պոռնիկների փնտրտուքը

Վանաձորում իրադարձությունները զարգացան այնպես, ինչպես կանխատեսել էինք նախորդ շաբաթ «Վանաձորում ընդդիմությունը միացյալ ուժերով ՀՀԿ-ին չի ջախջախի-2» հոդվածում: Ճիշտ է, «Լուսավոր Հայաստանը», «Բարգավաճ Հայաստանը» եւ «Հայկական վերածնունդը» (ՕԵԿ) այս ընթացքում համագործակցության հուշագիր ստորագրեցին, ինչը քիչ հավանական էինք համարել, սակայն դա որեւէ արժեք չունեցավ, որովհետեւ երեկ ավագանու նիստում նրանց քվեարկության արդյունքում Վանաձորի քաղաքապետը դարձավ ՀՀԿ-ի թեկնածու Մամիկոն Ասլանյանը:

Համագործակցության հուշագրով ԲՀԿ-ն եւ ՀՎ-ն պարտավորվում էին քվեարկել «Լուսավոր Հայաստանի» թեկնածուի` Քրիստ Մարուքյանի օգտին: Հրապարակայնորեն ստանձնած պարտավորությունը  կատարելու դեպքում այսօր Վանաձորը կունենար ոչ ՀՀԿ-ական քաղաքապետ: Հենց սա էլ դրված էր երեք ուժերի միավորման հիմքում: Այսինքն, նրանց համագործակցության նպատակը ձեւակերպված էր այսպես. «Միանանք, որ ՀՀԿ-ին գահընկեց անենք»:

Սա ի սկզբանե դատապարտված մոտեցում էր: Որովհետեւ եթե ընդունենք, որ այս երեք կուսակցությունների ղեկավարությունները ռազմավարական կարեւորություն են տալիս ՀՀԿ-ի տապալմանը, շարքային կուսակցականները կամ ավագանու անդամները պարտավոր չէին հասկանալ նրանց քաղաքական հաշվարկները: Ուստի, շարքային ավագանիները միանգամայն բաց էին մնալու քաղաքապետի ՀՀԿ-ական թեկնածուի առաջարկությունների համար, որոնք, համոզված ենք, շատ ավելի գրավիչ կլինեին նրանց համար, քան Քրիստ Մարուքյանի քաղաքապետ դառնալու հեռանկարը:

Փորձենք, սակայն, կասկածի տակ առնել նաեւ այն, որ վերոնշյալ երեք կուսակցությունների վերնախավի համար ՀՀԿ-ին Վանաձորում տապալելը քաղաքական նպատակ էր: Կարծում ենք, հակառակը քաղաքական նպատակ լինելու ավելի լուրջ շանսեր ուներ: Երբ հանրապետության երրորդ քաղաքում ՀՀԿ-ն աղմուկ աղաղակով կրկին իշխանություն է դառնում, ավագանու կազմում հայտնված մյուս բոլոր ընդդիմադիր կուսակցությունները հրապարակային դաշտում որպես ընդդիմադիր ուժ գործելու եւ 2017 թվականի խորհրդարանական ընտրություններից առաջ հանրության գիտակցության մեջ որպես այդպիսին ամրապնդվելու հնարավորություններ են ստանում:

Եւ հակառակը`երբ իրենք միահամուռ կերպով տապալում են ՀՀԿ-ին եւ քաղաքապետ ընտրում իրենցից մեկին,  հայտնվում են իշխանության բարիքներն ու պատասխանատվությունը կիսելու բարդ խնդրի առաջ, ինչը նախընտրական տարում իսկապես ավելորդ գլխացավանք է: Այնպես որ, երեք ընդդիմադիր կուսակցությունների համագործակցության արդյունքում ունենք մի վիճակ, երբ, ինչպես ասում են, «եւ գայլերն են կուշտ, եւ ոչխարները`ողջ»:

«Բարգավաճ Հայաստանն» ու «Հայկական վերածնունդը» քաղաքական քայլ արեցին եւ պարտավորվեցին քվեարկել ՀՀԿ-ի մրցակցի օգտին: Այսքանից հետո ինչպես կարելի է կասկածել նրանց իրական ընդդիմադիր լինելու մեջ: Գուցե իրենց շարքերում կան «քաղաքական պոռնիկներ», ովքեր ծախվեցին ՀՀԿ-ին, բայց չէ՞ որ «գյուղ չկա, որ շուն չլինի»: Ուստի՝ արդար չի տեղի ունեցածը տարածել կուսակցությունների վրա: Երեկ հենց այսպիսի երանգներ էին ստանում տեղի ունեցածի մեկնաբանությունները նշված ուժերի կողմից:

Առանձին ուղղությունով էլ ամբողջ մեղքը բարդվում էր «Լուսավոր Հայաստանի» վրա, իբր հենց ավագանու նրանց անդամներն են կողմ քվեարկել ՀՀԿ-ին: «Լուսավոր Հայաստանում», սակայն, գիտեն ինչպես պաշտպանվել եւ նույնիսկ մտածել են`ինչպես հայտնաբերել երկակի խաղ խաղացողներին: Ճակատագրի հեգնանքով, իրենց պատկերացմամբ, իրավիճակի վրա կարող է լույս սփռել ավագանիում բյուջեի քվեարկությունը:

Երեկ Էդմոն Մարուքյանը ասել է. «Ովքեր խախտել են հուշագիրը, նրանք պարզվելու են առաջիկա քվեարկությունների ժամանակ. չէ՞ որ մյուս բոլոր քվեարկությունները բաց են լինելու՝ ձեռքով են քվեարկելու։ Դրա ժամանակը կգա, ու կտեսնենք, թե ովքեր են։ Նրանք կքվեարկեն, որովհետեւ բյուջե պետք է ընդունեն, կատարողական կա… կքվեարկեն։ Եվ այդ ժամանակ ամեն ինչ պարզ կդառնա»։ 

Մինչ Էդմոն Մարուքյանը բյուջեին «կողմ» կամ «դեմ» քվեարկության միջոցով կճանաչի ով ով է, նրա ընդդիմախոսները տարակուսած են` ինչպես կարելի էր հավատալ եւ լուրջ ակնկալիքներ ունենալ ՕԵԿ-ի եւ ԲՀԿ-ի հետ համագործակցությունից ընդդեմ ՀՀԿ-ի: Ի վերջո, երբ այս ուժերը հանրապետականի հետ համագործակցում էին, «Լուսավոր Հայաստան»-ի անդամների մեծամասնությունը տակավին մանուկ էր: