ԱլԳ գագաթնաժողովի հռչակագրի մի կետ Ադրբեջանը կմեկնաբանի յուրովի. Ստյոպա Սաֆարյան

Կարծես Եվրամիության Արեւելյան գործընկերության գագաթնաժողովի շրջանակներում Հայաստանի հետ կապված բոլոր անորոշությունները վերացել են. armtimes.com-ի հետ զրույցում կարծիք հայտնեց քաղաքագետ Ստյոպա Սաֆարյանը:

Նրա դիտարկմամբ՝ ադրբեջանցիները նախապես ցանկանում էին այդ գագաթնաժողովի ժամանակ որոշակի քաղաքական մոտեցումներ փոխել, բայց նրանց ուզածը չեղավ: Իսկ ԵԺԿ գագաթնաժողովի ու Արեւելյան գործընկերության գագաթնաժողովի ընթացքի ընդհանուր տրամաբանությանից արդեն պարզ էր, որ Արդբեջանին զիջումներ չեն արվի:

«Հռչակագիրն ինքնին ավելի շատ զեկույցային քաղաքական փաստաթուղթ է. այնուամենայնիվ, դա ամբողջ պրոցեսի ամփոփումն ու նկարագրությունն է, եւ այդ առումով ես որեւէ վտանգավոր բան հռչակագրում չեմ տեսնում: Հատկապես, երբ կար անհանգստություն, թե կոնֆլիկտներին կա՛մ ընդհանրական, կա՛մ տարբերակված մոտեցմամբ պետք է անդրադարձ լիներ,  նախընտրել են ընդհանրացված գնահատականներ տալ՝ վկայակոչելով միջազգային իրավունքը, միջազգայնորեն ճանաչված ֆորմատները, մի շարք հիմնարար փաստաթղթեր՝ ՄԱԿ-ի կանոնադրություն, Հելսինկյան եզրափակիչ ակտ, ԵԱՀԿ-ի Փարիզի խարտիա եւ այլն: Այն բոլոր փաստաթղթերը հաստատապես ոչ միայն որեւէ վտանգ չեն ստեղծում, այլեւ Հայաստանի համար հղման աղբյուր են եւ միջազգային արենայում քաղաքականություն վարելու, եւ հակամարտությունները լուծելու առումով»,- ասաց քաղաքագետը:  

Սաֆարյանը նշեց, որ հռչակագրում, իհարկե, կա մի դրույթ, որն Ադրբեջանը մեկնաբանելու է իր ցանկացած ձեւով: Այդտեղ խոսք կա տարածքային ամբողջականության մասին, բայց դա վերաբերում է երկրների՝ ինքնիշխան քաղաքականություն վարելուն, ընդ որում՝ Արեւելյան գործընկերության շրջանակներում, եւ այս կոնտեքստում է հիշատակված, ու չի վերաբերում արցախյան հակամարտությանը:

«Այդ դրույթը առավելապես վերաբերում է երկրների ինքնիշխան քաղաքականության պաշտպանությանը, որի հիմքն անշուշտ երկրների անկախությունն, ինքնիշխանությունն է եւ կոնտեքստը հասկանալի է՝ վերաբերում է այդ երկրների ինքնիշխան ընտրությանը դեպի Եվրոպա, թե դեպի ուր, բայց ես նորից եմ կրկնում՝ այդ մեկնաբանությունների դաշտում Ադրբեջանը լավագույն դեպքում կարող է մոլորյալ գտնել համոզելու, թե այդպիսով ճանաչվել է նաեւ Ադրբեջանի տարածքային ամբողջականությունը: Բայց այդ ձեւակերպումն ընդհանրապես վերաբերում էր բոլոր երկրների տարածքային ամբողջականությունը, անկախությունն ու ինքնուրույնությունը հարգվում է, եւ կոնտեքստը առավելապես ինքնիշխան քաղաքականություններ վարելու եւ ինքնուրույն ընտրություն կատարելու մասին է՝ նկատի ունենալով Ուկրաինայի, Վրաստանի եւ այլ դեպքերը, հետեւաբար այդ կտրվածքով այն որեւէ վտանգ Հայաստանի համար զգայուն խնդիրներով չի ներկայացնում: Իհարկե առավելագույնս լավ կլիներ, որ ձեւակերպված լիներ Արցախի անկախություն եւ այլն, եւ այլն, բայց դե հասկանալի է, որ դա լինել չի կարող ու այդ կտրվածքով շատ ավելի կարեւոր է, որ ԵՄ եւ Հայաստանի միջեւ ստորագրվելիք համաձայնագրի պայմաններն են իրավական պարտավորեցնող ուժ ստանում, որոնց հետ  Հայաստանը բացարձակապես խնդիրներ չունի»,- նշեց Ստյոպա Սաֆարյանը:

Իսկ Հայաստան-ԵՄ համաձայնագրում հստակ գրված է, շեշտում է Ստյոպա Սաֆարյանը, որ Եվրոպան՝ ԵՄ անդամ 28 երկրները, պաշտպանում են այս մոտեցումը, որ այդ խնդիրը պետք է լուծվի բացառապես խաղաղ ճանապարհով, բացառապես Մինսկի խմբի շրջանակներում, բացառապես երեք սկզբունքների հիման վրա: Այսինքն՝ Արեւելյան գործընկերության գագաթաժողովի հռչակագիրը, թեեւ քաղաքական փաստաթուղթ է, բայց որեւէ պարտադիր բան չի նախատեսում արցախյան համկամարտության կարգավորման հետ կապված: Իսկ Հայաստան-Եմ համաձայնագիրը՝ ընդհակառակը՝ նախատեսում է: իսկ Հայաստան-Եմ համաձայնագրի տեքստում, ընդգծեց քաղաքագետը, որեւէ կետ չկա, որով կարող է արցախյան խնդրում Եվրամիության վերաբերմունքը մտահոգիչ լինել: