Սարգսյանն ու Կարապետյանը Սինգապուրի մասին խոսելիս կարեւոր դետալներ են անտեսում. խմբագրական

Շվեյցարական Դավոսում, որտեղ ընթանում է համաշխարհային տնտեսական համաժողովը, ՀՀ վարչապետ Կարեն Կարապետյանը հանդիպել է Սինգապուրի փոխվարչապետ, տնտեսական եւ սոցիալական քաղաքականության համակարգող նախարար Թարման Շանմուգարատնամի հետ: Ըստ ՀՀ կառավարության հաղորդագրության, հանդիպման ժամանակ վարչապետը ընդգծել է, թե «Սինգապուրի զարգացման ուղին լավ օրինակ է մեզ համար»:

Հայտնի, նույնիսկ կարելի է ասել՝ շատ հայտնի արտահայտություն: Մոտ 10 տարի է, ինչ Սինգապուրը «լավ օրինակ է» մեզ համար: Այդ համոզմանն էր նաեւ ՀՀ նախկին վարչապետ Տիգրան Սարգսյանը, որը ըստ էության, նաեւ այդ թեզի «հիմնադիրն» էր: 2009 թ., հավատալով Տիգրան Սարգսյանին, որ Սինգապուրը «լավ օրինակ է» մեզ համար Սերժ Սարգսյանը Հայաստան հրավիրեց Լի Կուան Յուին, որը ժամանակակից Սինգապուրի «հայրն է» համարվում:

Նա եկավ, հանդիպումներ անցկացրեց ՀՀ-ում ու մի առիթով հայտարարեց, թե «Կոռուպցիայի դեմ պայքարը պետք է սկսել առաջնորդից, այսինքն` ամենավերեւից ու իջնել ամենուր»...Ու այդ հայտարարությունից հետո իշխանության ներկայացուցիչները մի որոշ ժամանակով մոռացան, որ Սինգապուրը «լավ օրինակ» է: 2012 թ. Սինգապուր մեկնեց Սերժ Սարգսյանը եւ երեւի մոռանալով, թե ինչ էր ասել Լի Կուան Յուն Հայաստանում, բառացիորեն հայտարարեց. «Սինգապուրն արագ զարգացած հաջողված պետության լավ օրինակ է բազմաթիվ երկրների, այդ թվում՝ ՀՀ-ի համար»:

Վարչապետ Հովիկ Աբրահամյանը իր պաշտոնավարման սկզբում վերհիշեց «լավ օրինակը»: 2014 թ. մայիսին նա մի առիթով հայտարարեց. «Սինգապուրի վարչապետին հիշո՞ւմ եք, որ հարց էին տվել՝ ո՞նց արեցիք, որ ձեր երկիրը կառուցեցիք: Ասում էր՝ սկսեցինք մեր մերձավորներից, մեր ընկերներից: Ես նկատի ունեի, որ նաեւ մեր բոլոր ընկերները, մերձավորները հասկանան, որ իրենք են առաջինը պարտավոր որեւէ խախտում թույլ չտալ աշխատանքի ընթացքում, հարկային դաշտ գան բոլորը, եւ մեր բոլորի նպատակը դա է»: Նպատակին ակնհայտորեն չհասան իհարկե, ու Սինգապուրի՝ «լավ օրինակ» լինելը Աբրահամյանը ոչ գործնականում, ոչ էլ հայտարարությունների առումով չհիշեց:

Հիմա Կարեն Կարապետյանի հերթն է: Հարցն այն է, թե որքանով է նա անկեղծ, երբ ասում է, որ Սինգապուրի զարգացման ուղին լավ օրինակ է: Սինգապուրը, այսպես ասենք, չի փայլում իր ժողովրդավարությամբ, եւ այդ երկրում արդեն մի քանի տասնամյակ իշխանության է միեւնույն կուսակցությունը: Այդ իմաստով ահագին նման է Հայաստանին: Բայց միեւնույն ժամանակ այդ երկրում օրենքի գերակայությունը հասել է անհավանական մակարդակի: Այդ երկրում, կարելի է ասել, ոչ թե օրենքի գերակայություն է, այլ օրենքի դիկտատուրա: Օրենքի առաջ հավասար են բոլորը՝ բացարձակապես բոլորը, ու ասենք կաշառակերության համար ժամանակին դատապարտվել են հենց Լի Կուան Յուի մտերիմ ընկերներն ու մերձավորները: Եթե սրան էլ ավելացնենք արմատական բարեփոխումները, տնտեսության բացարձակ ազատականացումը, բիզնեսի ու իշխանության իսպառ տարանջատումը, ապա ակնհայտ կդառնա, որ Սինգապուրն ու մենք հակառակ բեւեռներում ենք:

Այնպես որ, թերեւս տեսականորեն Կարեն Կարապետյանը կարող է անկեղծորեն համարել, որ Սինգապուրը լավ օրինակ է: Բայց ցանկացած քայլ դեպի «զարգացման այն ուղին», որով անցել է Սինգապուրը, չափազանց վտանգավոր է: Դե հիշում եք՝ «Կոռուպցիայի դեմ պայքարը պետք է սկսել առաջնորդից»: Այնպես որ, հանդիպման ժամանակ Կարեն Կարապետյանը ընդամենը դիվանագիտական ձեւակերպումներ է արել: 

Պետք է նկատել, որ նրա զրուցակիցը եւս չի փայլել իր անկեղծությամբ: «Շատ կարեւոր է, որ մեր միջեւ որեւէ խնդիր չկա, եւ մենք վճռական ենք խորացնելու երկկողմ համագործակցությունը»,- նշել է Սինգապուրի փոխվարչապետը: «Երկկողմ համագործակցություն» արտահայտությունը, մեղմ ասած, կիրառելի չէ Հայաստանի ու Սինգապուրի դեպքում: Փոխադարձ առեւտուրը մեր երկրների միջեւ այնքան փոքր է, որ ՀՀ ազգային վիճակագրական ծառայությունը այն չի էլ արձանագրում: Սինգապուրից ներդրումները մեր տնտեսության մեջ նույնպես զրոյական են ու ԱՎԾ-ն դա նույնպես չի արձանագրում:

Այնպես որ, «Երկկողմ համագործակցություն» մեր երկրների միջեւ, կարելի է ասել չկա: