Սերժ Սարգսյանը կարո՞ղ է անակնկալ մատուցել ու չդառնալ վարչապետ

Ազգային ժողովի օրակարգում արդեն ՀՀ չորրորդ նախագահի ընտրության հարցն է: Շատ քիչ ժամանակ է մնացել նաեւ վարչապետի ընտրություններին: Սերժ Սարգսյանի լիազորությունների ժամկետն ավարտվում է ապրիլի 9-ին: Այս ընթացքում բազմիցս քննարկումներ ու կանխատեսումներ են եղել տարբեր քաղաքագետների կողմից, որ վերջինս անպայման մնալու է քաղաքականությունում, այն էլ՝ վարչապետի պաշտոնում՝ չնայած նրան, որ հայտարարել էր, թե երրորդ անգամ չի լինի նախագահ, եւ եթե երկրի կառավարման մոդելը փոխվի՝ նաեւ վարչապետ:

Սակայն քաղաքագետները միեւնույն ժամանակ չեն հերքում, որ Սերժ Սարգսյանը կարող է անակնկալ մատուցել ու չդառնալ երկրի առաջին դեմքը:

Քաղաքագետ Ստյոպա Սաֆարյանը նշում է մի հանգամանք. եթե Սարգսյանը չուզեր, որ իր կուսակիցները խոսեն իր վարչապետության մասին, ապա նրանք վստահաբար չէին խոսի: Այս իսկ պատճառով քաղաքագետը կարծում է, որ քիչ հավանական է անակնկալը.

«Սարգսյանի լռության պայմաններում եղել են մեսիջներ, որոնց ինքը դեմ չէ: Բայց վերջնահաշվում ինքն ինչ կանի՝ ուրիշ խնդիր է: Այս պահի դրությամբ, համենայն դեպս, ինքը Շարմազանովին, խմբակցության ղեկավարին չի արգելում խոսել իր վերադարձի մասին: Դա հարյո՞ւր տոկոսանոց որոշում է, թե՛ իննսուն՝ քիչ մնաց, կերեւա: Սակայն չենք կարող բացառել նաեւ հակառակը»,- մեր զրույցում ասաց Ստյոպա Սաֆարյանը:

Քաղաքագետ Արմեն Գրիգորյանի կարծիքով՝ շատ դժվար է պատկերացնել, որ Սարգսյանը չի լինի վարչապետ: Ըստ նրա՝ Կառավարության նիստերի փակ դառնալը, մի շարք օրենքների փոփոխությունները արվում են հենց Սերժ Սարգսյանի համար.

«Հավանականություն կա, իհարկե, բայց ամեն ինչ խոսում է այն մասին, որ ինքը ուզում է դառնալ վարչապետ: Ավելին՝ եթե նա վախենար հանրության արձագանքից, ավելի թաքուն կաներ վարչապետ դառնալու իր քայլերը»:

Արմեն Գրիգորյանը նշում է նաեւ Կարեն Կարապետյանի պասիվությունը, որը, ըստ իրեն, եւս վկայում  է Սարգսյանի ապագա պաշտոնի մասին:

Քաղաքագետ Արմեն Բադալյանը մեր զրույցում ասաց, որ հնարավոր է՝  Սերժ Սարգսյանը վարչապետ չլինի, որովհետեւ, առհասարակ, քաղաքականության մեջ ամեն ինչ է հնարավոր.

«Քիչ հավանական է, բայց հնարավոր է: Որովհետեւ Հայաստանի վարչապետի հարցը Հայաստանի եւ հայ հասարակության մեջ չի քննարկվում: Դա աշխարհաքաղաքական կենտրոնների ուշադրության կենտրոնում է: Եւ եթե Ռուսաստանի եւ Արեւելքի հետ հարցերը պարզված են, իսկ ես համոզված եմ, որ պարզված են, ապա շուտով կիմանանք՝ ով է լինելու վարչապետի թեկնածուն: Իսկ բացի Սերժ Սարգսյանից շատ մարդիկ կան, որ կարող են լինել թեկնածու, շատ կան, մեկը չէ: Կարող է այնպիսի մեկին բերեն, որ մենք չենք էլ պատկերացնում»,-«Հայկական ժամանակ»-ի հետ զրույցում ասաց Բադալյանը:

Մեկ այլ քաղաքագետի՝ Արմեն Վարդանյանի կարծիքով, ամեն ինչ նպաստում է հենց Սերժ Սարգսյանի վարչապետ դառնալուն: Նրա խոսքով դրա կարեւոր գործոններից մեկն այն խոսակցություններն են, որ առանց Սարգսյանի չենք կարող Արցախի հարցը  լուծել:

Ինչպես մեր զրույցում ասաց Արմեն Վարդանյանը, Սարգսյանի վարչապետ դառնալը դեռ  վաղուց էր պարզ, երբ Մարգարիտ Եսայանն ասաց՝ ինչու՞ պիտի Սերժ Սարգսյանը գնա թոշակի: Նա նաեւ ասաց, որ վարչապետի լիազորությունները այսքան չէին ուժեղացնի, եթե խոսքը հենց Սարգսյանին չվերաբերեր:

Քաղաքագետները խոսում են նաեւ ներքաղաքական խմորումների մասին: Սակայն նրանք, ընդհանուր առմամբ, ընդվզման մեծ ալիքի չեն սպասում: Ստյոպա Սաֆարյանը մեր զրույցում ասաց, որ մի քանի օրում չեն պատրաստվում ընդվզման, իսկ եթե դա լինի էլ, ապա լուրջ հետեւանքներ չի կարող ունենալ: Այնինչ, Արմեն Գրիգորյանի կարծիքով շատ հնարավոր է՝ քաղաքացիների լայն զանգված դուրս գա փողոց, իսկ այդ դեպքում Սերժ Սարգսյանը միանշանակ դժվարությունների կհանդիպի: Գրիգորյանը նշում է, որ Սարգսյանը հենց այն կերպարն է, որը կարող է հասարակության բոլոր շերտերին միավորել իրար՝ ընդդեմ իրեն, իսկ ընդվզման համար հենց այդ միավորումն է հարկավոր:

Սրան հակառակ, Արմեն Բադալյանն ընդհանրապես բացառում է ներքաղաքական զարգացումները: Վերջինս նշում է, որ այդ զարգացումների հիմնական գործոնը հասարակության գոյություն ունենալն է, բայց, ինչպես իր խոսքում նշեց քաղաքագետը, Հայաստանի հասարակությունը 2014 թվականի ապրիլի 2-ից հետո վերջնականապես դադարել է գոյություն ունենալ: Բադալյանի խոսքով՝ միայն քիչ ակտիվ քաղաքական ու հասարակական գործիչներ, քաղաքականությամբ հետաքրքրվողներ են մնացել, որոնք էլ չեն կարող ապահովել քաղաքական նոր զարգացումներ:

ՀայԱրփի Բաղդասարյան

Նյութը տպագրվել է «Հայկական ժամանակ» օրաթերթի փետրվարի 28-ի համարում: