Երաշխավորը սնանկ է ճանաչվել, ինչի արդյունքում իր եղբայրը տուժել է

Այսօր «Հայկական Ժամանակ»-ի խմբագրությանն է դիմել քաղաքացի Կարեն Մխոյանը: Նա ՀԺ-ին ներկայացրեց իր խնդիրը, որը ներկայացնում ենք ստորեւ.

Մխոյանը պատմեց, որ իր փեսան` Արմեն Անանյանը, բանավոր հայտարարության համաձայն իր հարեւան, ՀՀ գլխավոր դատախազության հատկապես կարեւոր գործերով վարչության պետ Վահագն Մուրադյանից 2015 թ.-ին ստացել է 30 հազար ԱՄՆ դոլար, որը ներդրել է իր բիզնեսում եւ շուրջ մեկ տարի ամեն ամիս վերջինիս տրամադրել 1500 ԱՄՆ դոլար:

Ընթացքում բիզնեսն անկում է գրանցել եւ դա կարգավորելու նպատակով Անանյանը Մուրադյանից 2016 թ. մարտի 10-ին վերցրել է եւս 10 հազար ԱՄՆ դոլար, այս անգամ նրանց միջեւ կնքվել է ընդհանուր 40 հազար ԱՄՆ դոլարի փոխառության պայմանագիր:

Ըստ այդ պայմանագրի, վերոնշյալ գումարը` 40 հազար ԱՄՆ դոլարը, Արմեն Անանյանը Վահագն Մուրադյանին պետք է վերադարձներ մինչեւ 2017 թ. հունվարի 20-ը: Նույն պայմանագրում Կարեն Մխոյանի քույրը, Արմեն Անանյանի կինը` Անահիտ Անանյանը, հանդես է եկել որպես երաշխավոր:

Վահագն Մուրադյանը 2017թ. հուլիսի 20-ին դիմել է Երեւանի Կենտրոն եւ Նորք Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան՝ իր գումարը հետ ստանալու նպատակով:

Դատավոր Ա.Սուքոյանը 2017թ. օգոստոսի 31-ին Արմեն եւ Անահիտ Անանյաններին ճանաչել է սնանկ՝ հաշվի առնելով ներկայացված պայմանագիրը, Արմեն Անանյանի կողմից 40 հազար ԱՄՆ դոլարը ստանալու ստացականը եւ այն փաստը, որ Արմեն եւ Անահիտ Անանյանները 15 օրվա ընթացքում չեն ներկայացել դատարան եւ չեն վիճարկել իրենց սնանկությունը:

Այստեղ հատկանշական է այն փաստը, որ Անահիտ Անանյանը փոխառության պայմանագրով հանդես է եկել որպես երաշխավոր: Սնանկության գործեր քննող դատավոր Սուքոյանը իր կայացրած վճռով Անահիտ Անանյանին սնանկ է ճանաչել այն պարագայում, որ վճռաբեկ դատարանի նախադեպային որոշմամբ երաշխավորին սնանկ ճանաչելու հնարավորությունը բացառվել է:

Արմեն եւ Անահիտ Անանյաններին սնանկ ճանաչելու վճիռը օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո նույն դատավորը անմիջապես նշանակել է սնանկության գործով կառավարիչ:

Մեզ դիմած քաղաքացին` Կարեն Մխոյանը, 2017թ. սեպտեմբերի 29-ին դիմել է Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարան, որպեսզի իր քրոջ` Անահիտ Անանյանի անունով գրանցված, բայց իրեն պատկանող Աբովյան քաղաքի Հատիսի փողոցի թիվ 1/37 հասցեի խանութի նկատմամբ ձեռք բերման վաղեմության ուժով ճանաչվի իր սեփականության իրավունքը, քանի որ այն իր միջոցներով է կառուցվել եւ այդ օրվանից խանութը գտնվում է իր տիրապետության տակ: Նա նշեց, որ Արմեն եւ Անահիտ Անանյաններին հողի դիմաց վճարել է 27000 ԱՄՆ դոլար: Բայց, քանի որ խանութը եղել է քրոջ` Անահիտ Անանյանի անունով, իսկ դատարանը Անահիտ Անանյանին ճանաչել է սնանկ, ամեն կերպ փորձ է կատարվում սնանկության վարույթի շրջանակում ստանալ հենց իրեն պատկանող գույքը:

Արմեն եւ Անահիտ Անանյանները սնանկության գործով վճռի դեմ բողոքարկել են 2017 թ. հոկտեմբերի 4-ին:

Վերաքննիչ քաղաքացիական դատարանը, հիմք ընդունելով վճռաբեկ դատարանի նախադեպը, 2018 թվականի հունվարի 25-ին որոշում է ընդունել Կենտրոն եւ Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2017 թ. օգոստոսի 31-ի վճիռը Անահիտ Անանյանին սնանկ ճանաչելու մասով բեկանելու վերաբերյալ:

Դատարանը, հաշվի առնելով ներկայացված հիմնավոր փաստարկները, ինչպես նաեւ Արմեն եւ Անահիտ Անանյանների կողմից դրանք հաստատող հայտարարությունները, 2017թ. դեկտեմբերի 6-ի վճռով ձեռքբերման վաղեմության ուժով ճանաչել է նշված գույքի նկատմամբ Կարեն Մխոյանի սեփականության իրավունքը:

Սակայն Վահագն Մուրադյանի ներկայացուցիչը եւ սնանկության գործով կառավարիչը այդ վճռի դեմ 2018 թ. փետրվարի 26-ին բողոքարկել են վերաքննիչ քաղաքացիական դատարան:

Մխոյանի խոսքով՝ Վերաքննիչ բողոքի պատասխանով նա մանրամասնորեն ներկայացրել է, որ նշված վճռով չի խախտվել Վահագն Մուրադյանի որեւէ իրավունք, ավելին ներկայացվել է Արմեն Անանյանի գույքերի վերաբերյալ տեղեկություն, ինչպես նաեւ դրանց գնահատում, այսինքն, կատարել են մի գործողություն, որի պարտավորությունը կրում էր սնանկության կառավարիչը:

Մխոյանի խոսքով, ապացուցել են, որ Արմեն Անանյանը իր անվամբ ունի բավականաչափ գույք, որոնցով հնարավոր կլինի կատարել Վահագն Մուրադյանի նկատմամբ ունեցած պարտավորությունը, նաեւ ներկայացրել են փաստարկ այն մասին, որ սնանկության գործով կառավարիչը իրավասու չէր նույնիսկ ներկայացնել վերաքննիչ բողոք եւ առանց լիազորագրի հանդես գալ Արմեն Անանյանի անունից այն պարզ պատճառով, որ Սնանկության մասին ՀՀ օրենքի 29-րդ հոդվածի Գ կետը հստակ սահմանում է.

«Սնանկության վերաբերյալ գործով նշանակված կառավարիչը` պարտապանի անունից դիմում է դատարաններ` դատական կարգով լուծում պահանջող հարցերով, ներգրավվում է պարտապանի այն դատավարություններում, որոնցում վերջինս հանդես է գալիս որպես հայցվոր, պատասխանող կամ վեճի առարկայի նկատմամբ ինքնուրույն պահանջներ ներկայացնող երրորդ անձ, առանց լիազորագրի հանդես է գալիս պարտապանի անունից»:

Սույն գործով Արմեն Անանյանը չի հանդիսանում հայցվոր, չի հանդիսանում պատասխանող եւ չի հանդիսանում ինքնուրույն պահանջ ներկայացնող երրորդ անձ: Գործն իրենից ներկայացնում է իրավաբանական փաստի հաստատման դիմում, որտեղ չկա նյութաիրավական վեճ, իսկ Արմեն Անանյանը ներգրավվել է որպես ինքնուրույն պահանջ ներկայացնող երրորդ անձ, ուստի կառավարիչը սույն գործով ներգրավվելու, Արմեն Անանյանի անունից բողոք ներկայացնելու, առհասարակ նյութաիրավական վեճ չլինելու պարագայում արհեստական վեճ առաջացնելու որեւէ լիազորություն չուներ:

Մխոյանի խոսքով՝ անտեսելով օրենքի պահանջը, ամեն կերպ փորձ է կատարվում սնանկության վարույթի շրջանակում  ստանալ հենց իրեն պատկանող գույքը: Մխոյանը պահանջում է, որպեսզի օբյեկտիվ քննություն կատարվի եւ իր գույքը վերադարձվի իրեն: