Քոչարյանն առաջնորդվում է ինքնապահպանման բնազդով. խմբագրական

Դեռ օգոստոսի 17-ի հանրահավաքից առաջ տեղեկություններ կային, որ հանրահավաքից երկու օր անց, պատկերավոր ասած, «ՀՀԿ-ն» ամբողջ ճակատով հարձակման է անցնելու Փաշինյանի թիմի դեմ: Հարձակման նախաձեռնողն ու կազմակերպողը պետք է լիներ Ռոբերտ Քոչարյանը, որը իր շուրջը պետք է կոնսոլիդացներ «նախկիններին»: Ըստ այդ տեղեկությունների, կար երկու սցենար: Առաջինը պատրաստված է եղել այն դեպքի համար, եթե Հանրապետության հրապարակում օգոստոսի 17-ին քիչ մարդ հավաքվի:

Ըստ այդ սցենարի` Քոչարյանի թիմը պետք է ի ցույց դներ այդ հանգամանքը, գնահատեր, որ հեղափոխության կողմնակիցների թիվը կտրուկ նվազել է ընդամենը 100 օրվա ընթացքում, ներկայացներ դա որպես Փաշինյանի թիմի տապալման սկիզբ: Դա, ըստ «սցենարիստների» ունենալու էր «ձնագնդի էֆեկտ»: Այսինքն, մարդիկ պետք է տեսնեին, որ շատերը հիասթափվել են, իրենք էլ հիասթափվեին, ու մի որոշ ժամանակ հետո կառավարությունը պետք է կորցներ իր հանրային լայն աջակցությունը: Մյուս կողմից դա բերելու էր ոգեւորության Քոչարյանի թիմում, ավելացներ նրանց կողմնակիցների թիվը, ընդհատակից հաներ ու նոր շունչ տար տասնամյակներ շարունակ Ռոբերտ Քոչարյանի ու Սերժ Սարգսյանի իշխանությունների մերձակայքում գործունեություն ծավալած «տասովչիկներին», թաղի խուժանին, «հազարապետներին», «հարյուրապետներին», զբաղեցրած պաշտոններից ազատված եւ ազատման հեռանկարով ապրող տարբեր կալիբրի կաշառակեր չինովնիկներին իրենց ընտանիքի անդամներով հանդերձ: Նրանց շնորհիվ պետք է Քոչարյանը իր շուրջը համախմբեր հանրության որոշակի «ակտիվ» խմբերի, ընդլայներ դրանք, որ որեւէ համապետական ընտրությունների ժամանակ հին ու փորձված մեթոդներով գար իշխանության:

Օգոստոսի 17-ի հանրահավաքը այդ սցենարը իսպառ բացառեց: Ու այդտեղ սկսեց երկրորդ, նախօրոք գրված սցենարը: Սցենարի հիմքում, կարելի է ասել, ընկած է ԱԺ նախագահ Արա Բաբլոյանի ելույթը: Այդ ելույթի ամենակարեւոր հատվածն այն է, որ նա նախատեսում է «միջազգային դիվանագիտական առաքելությունների ներկայացուցիչների հետ քննարկել ստեղծված իրավիճակը»: Այլ կերպ ասած, Քոչարյանի թիմը փորձելու է արտաքին ճնշումներ կազմակերպել կառավարության վրա:

Տեսականորեն սա աշխատող սցենար է: Խնդիրն այն է, որ ի տարբերություն շատ ու շատ այլ հեղափոխությունների, հայկական թավշյա հեղափոխությունը չունի արտաքին հովանավորներ: Քոչարյանի թիմին դա կարող է հույսեր ներշնչել, որ արտաքին որոշակի ուժեր կօգտվեն դրանից եւ կփորձեն որոշակի պայմաններով իրենց կողմը ներքաշել ՀՀ գործող կառավարությանը, զուգահեռ ապահովելով Քոչարյանի, Սերժ Սարգսյանի եւ նրանց մերձավորների անհոգ կյանքը: Բայց սա գործնականում սխալ հաշվարկ է: Ժողովրդի վստահության աննախադեպ մակարդակ ունեցող գործող կառավարության հետ արտաքին որեւէ լուրջ ուժ նույնիսկ չի փորձի խոսել շանտաժի լեզվով մի քանի անձանց ունեցվածքի ու ազատության պահպանման համար: Մանավանդ այս կառավարության, որը առանձնապես բարդույթներ չունի անհրաժեշտ պահին կոշտ հայտարարություններ անել այս կամ այն «արտաքին ուժի» մասին:

Այս հաշվարկը նույնքան սխալ է, որքան սխալ էին Սերժ Սարգսյանի հաշվարկները: Դրանք ճակատագրական եղան նրա իշխանության համար: Եվ ուրեմն, ո՞րն է պատճառը, որ Քոչարյանը նույնպես սխալ հաշվարկներ է անում: Ամբողջ խնդիրն այն է, որ Քոչարյանը առաջնորդվում է զուտ ինքնապաշտպանական բնազդով: Բանտում հայտնվելու խիստ իրական հեռանկարը նրան ստիպում է կառչել «փրփուրներից»: Իսկ այդպիսի «փրփուրները» շատ են: Օրինակ, գործող կառավարությունից «աբիժնիկ» զանգվածը, նախկինում իշխանության հենարանը հանդիսացող կրիմինալը, տարբեր տեսանելի ու անտեսանելի թելերով նախկին իշխանության հետ կապված, բայց ներկայումս դեռ պաշտոններ զբաղեցնող անձինք, իրավապահ համակարգում դեռ իրենց աշխատանքը պահպանած, պատկերավոր ասած, «Վովայի Արշակի տղերքը», դատական համակարգում տարիներ շարունակ Բ 26-ից ստացված հրահանգներով վճիռներ կայացրած դատավորները, նախկին իշխանության ճոխ կերակրասեղանների փշրանքներից օգտված, այսպես կոչված, ԶԼՄ-ները եւ այլն:

Շատ հուսալի լծակ է թվում նաեւ այն հսկայական ֆինանսական ռեսուրսը, որին տիրապետում է Քոչարյանի թիմը: Բայց դրանք ընդամենը փրփուրներ են: Այդ նույն փրփուրներից ժամանակին փորձեց կառչել նաեւ Սերժ Սարգսյանը, սակայն ապարդյուն: Այնպես որ, այս սցենարը նույնպես չի աշխատելու, եւ դա ակնհայտ է: Առավելագույնը, ինչին կարող է հասնել «հակահեղափոխության թիմին» կոնսոլիդացնել փորձող Քոչարյանը, մթնոլորտը պղտորելն է: Բայց դեռ հարց է, թե ով է դրանից ավելի շատ օգտվելու՝ Քոչարյանի կողմից կոնսոլիդացվել պատրաստվող «թի՞մը», թե գործող կառավարությունը: