Ով ինչ հաջողություն է արձանագրել 2019-ին

Անցնող տարին բավականին հետաքրքիր էր բոլոր առումներով։ Ե՛վ ներքաղաքական, եւ՛ արտաքին քաղաքական, եւ՛ տնտեսական, եւ՛ մշակութային... Ոչ միայն հետաքրքիր էր, այլեւ հակադրություններով լի։ Ընդ որում՝ 2019-ին արձանագրած հաջողություններով կարող են պարծենալ եւ՛ իշխանությունները, եւ՛ ընդդիմությունը։ Արտաքին քաղաքականության ոլորտում, օրինակ, իշխանություններին հաջողվեց կայունացնել հայ-ռուսական հարաբերությունները, Արցախի հարցում կոշտ պատասխան տրվեց ադրբեջանական ագրեսիվ հռետորաբանությանը, ԱՄՆ Սենատը ճանաչեց Հայոց ցեղասպանությունը եւ այլն։ Ընդդիմությունը նույնպես երկու փայլուն հաջողություն արձանագրեց։ Առաջին՝ Սերժ Սարգսյանը ելույթ ունեցավ Զագրեբում, եւ երկրորդ՝ Վլադիմիր Պուտինը թեյ խմեց Բելլա Քոչարյանի հետ։

Ներքաղաքական կյանքում իրադարձություններն ավելի դրամատիկ էին։ Հայաստանում նոր «քաղբանտարկյալներ» եւ «քաղհալածյալներ» հայտնվեցին։ Դրանցից մեկը մեղադրվում է սահմանադրական կարգը տապալելու մեջ, մի ուրիշը՝ փաստաթղթեր կեղծելու մեջ, երրորդը՝ ցուցմունք փոխելու դիմաց գործով վկային կաշառելու փորձի մեջ, եւ այսպես շարունակ։ «Քաղհալածյալների» (այսինքն՝ մարդկանց, ովքեր ազատության մեջ են, բայց հալածվում են) պակաս նույնպես չկար։ Դրանցից մեկը հալածվում է ինչ-որ դիզվառելիքի գործով՝ ինչ-որ չնչին մեկ միլիոն դոլարի համար, մի քանիսը՝ միլիոնավոր դոլարների հարկեր թաքցնելու կամ բյուջետային միջոցները յուրացնելու համար, եւ այլն։ Բայց ընդդիմության հաջողություններն ավելի ակնառու են՝ ժամանակին երկրից թռածներն ակնհայտորեն ավելի շատ են, քան «քաղաքական պատճառներով ապօրինաբար ազատությունից զրկվածները»։

Տնտեսական կյանքում նույնպես հաջողությունները երկուստեք էին։ 2019-ին Հայաստանում ճանապարհաշինության ծավալներն աննախադեպ էին, բայց ընդդիմությունն էլ իր հերթին էր օգտագործում ասֆալտի թեման՝ հայտարարելով, թե անթույլատրելի է նախկինում կատարված հանցագործությունների համար ասֆալտին փռելը։ Ժամկետային զինծառայողները վերջապես սկսեցին նորմալ սնվել, բայց նախկիններն էլ բավականին հաջողված քարոզչություն էին իրականացնում այն թեմայով, որ տարիներ շարունակ զինվորի հացը խլած գեներալներին պատժելու միակ հեռահար նպատակը բանակը կազմաքանդելն է, ու դա արվում է մեր թշնամիների պատվերով։

Բացի այդ էլ, որպես պատասխան զինվորների սննդի որակի բարձրացման՝ ընդդիմությունը կտրուկ բարձրացրեց բողոքի ակցիաների մասնակիցների սննդի որակը։ Բանակը համալրվեց ժամանակակից զինատեսակներով, բայց ընդդիմությունն էլ արժանի հակահարված տվեց՝ հայտարարելով, թե «Արցախը Հայաստան է, եւ վերջ» արտահայտությունը դավաճանություն էր, եւ լայնորեն քարոզելով Ալիեւի ելույթները։ Իսկ ահա դատաիրավական ոլորտում արձանագրված հաջողությունների մեջ ընդդիմության մասնաբաժինն անհամեմատ ավելի մեծ է։ Մի քանի աղմկահարույց գործերի շնորհիվ 2019-ը ռեկորդային դարձավ հատկապես փաստաբանական խմբերի եկամուտների եւ ընդհանուր դրամաշրջանառության առումով։ Համենայն դեպս «քաղբանտարկյալներին» պաշտպանող միջակ փաստաբանները երբեւէ նման եկամուտներ չէին ունեցել։

Ակնառու հաջողություններ արձանագրվեցին նաեւ մշակույթի ոլորտում, ընդ որում՝ այստեղ նույնպես ընդդիմությունը պարծենալու ավելի շատ առիթներ ունի։ 60-ից ավելի «հայտնիներ» հայտարարություն ընդունեցին ի պաշտպանություն Քոչարյանի (ինչը նշանակում է, որ Հայաստանում մշակույթը ֆինանսավորվում է ոչ միայն պետական միջոցներով), իսկ տարին ավարտվեց հայկական «երեք տենորների» փայլուն կատարմամբ՝ Աշոտյանի հմուտ ղեկավարության ներքո։ Մնում է հուսալ, որ 2020 թվականը նույնքան հաջող կլինի հանրության բոլոր շերտերի համար։