Գյումրին մշակութային նոր հաստատություն ունի. «Մտորումների թատրոն»՝ հարցադրումներ անելու, պատասխաններ փնտրելու համար

Գյումրու պատմական միջուկի ուղիղ կենտրոնում նոր սիրտ է բաբախում: Հիմնվել է քաղաքում տեսակով  ու առաքելությամբ եզակի թատրոն: «Մտորումների թատրոն» ունի արդեն Գյումրին:

Գաղափարն ու ցանկությունը դրամատիկականի դերասան, ՀՀ  վաստակավոր արտիստ Հովհաննես Հովհաննիսյանինն է:

«Նոր բան չէ, վաղուց էի երազում»,- ՀԺ-ի հետ զրույցում անկեղծացավ դերասանը:

«Ինձ միշտ մի միտք է հետապնդել. ստեղծել մի փոքր տարածքում այնպիսի միջավայր, որտեղ հանդիսատեսը ներկայացման ավարտին անմիջապես կունենա հարցադրումներ ներկայացման մասին, ու կհեռանա մտորումներով, իր հարցերի պատասխանները գտած կամ տունդարձի ճանապարհին որոնելով դրանք: Վերջապես կարողացանք իրականացնել այս միտքը»,- ասաց դերասանը:

Մտորումների թատրոն. առանց կոնկրետ հասցեականության, առանց գեղագիտական հատուկ ուղղվածության: Սա է գաղափարի հիմքում:

«Ես ուզում եմ, որ ազատ հարթակ լինի երիտասարդ ստեղծագործողների համար: Բավականին շրջանավարտներ ունենք Գյումրիից ու մարզի այլ համայքներից, ավարտում են ինստիտուտն, ընկնում թափառումների մեջ, գնում մայրաքաղաք, հետո էլի վերադառնում են Գյումրի: Հենց նրանց համար հիմնականում ցանկացա այս փոքրիկ հարթակը ստեղծել, մղել նրանց խիզախումների: Ակադեմիական թատրոնը մնում է իր բարձունքում, այն ուրիշ հրամայականներ ունի: Այս թատրոնն ավելի շատ փորձարարական է»,- ընդգծում է Հովհաննիսյանը:

Շարժական բեմով, երբեմն առանց բեմի, 30-35 հանդիսատեսի համար, առանց բեմական վարագույրների, աթոռներ անշարք ու առանց կարգերի, պարզ ու հասարակ, միևնույն ժամանակ ազատ ու անսահմանության ձգտող: Հենց այնպես, ինչպես իրական կյանքում:

Նոր թատրոնից հանդիսատեսը սա պետք է ակնկալի:

«Հանդիսատեսն այլընտրանքային ընտրություն կունենա, փոքր մենախոսություններ, երկխոսություններ կլինեն, ծավալային ներկայացումներ չկան: Կլինի զրույց հանդիսատեսի հոգու հետ»:

Հայ դրամատուրգիայի ժամանակակից ստեղծագործողներին անդրադարձ կլինի հիմնականում: Այս պահին սկսել են Հայկ Հակոբյանի «Վայրի ձիերը ցորենի արտում» պիեսի բեմադրական աշխատանքները: Նպատակ ունեն նաև անդրադառնալ Լեոնիդ Ենգիբարյանի նովելներին, և այսպես շարունակ գրավել մարդկանց հոգիներն ու զրուցել նրանց հետո, խորհել ու բացահայտել ներքին աշխարհի թաքնված գաղտնիքները:

Մտորումների թատրոնին կից հենց մտորումերից էլ մեկ այլ գաղափար է ծնվել ու իրականացվում: Նաև թատերական ստուդիա է հիմնվել 10-ից 14 տարեկանների համար: Որ թատերարավեստ մտնող ապագա դիմորդն ավելի պատրաստված լինի.

«Թե չէ գալիս են դիմորդները, ու գալիս են, որովհետև հարևանն ասել է հարևան Սիրուշին լավ ես նմանակում, ընդունակ ես, բայց ոչինչ չգիտի թատրոնի մասին ցավոք: Ուզում ենք պատրաստել երեխային մինչ ուսանող դառնալը, որպեսզի ոտաբոբիկ չմտնի այս աշխարհը»:

Շաբաթ-կիրակի օրերին կլինեն ներկայացումներ, մեկ օր կնվիրեն երեխաներին՝ Հեքիաթի օր կունենան,  ուրբաթը Հումորի օրն է: Ցանկություն կա վերականգնել Գյումրվա իրական հումորը: «Գյումրին հումորի քաղաք է, բայց ցավոք, այդ հումորը վերջերս թաքնվել է, չի երևում: Ուզում ենք էդ ավանդույթը վերականգնել, բայց նոր մոտեցմամբ, նոր խոսքով, մի քիչ էքսկլյուզիվ, էս բառը չեմ սիրում, բայց երիտասարդներից մեջս է մտել, նորովի հայացքներով»,- ասում է Հովհաննես Հովհաննիսյանը:

Ունենալ նոր թատրոն հենց պատմական միջուկում: Հատուկ ընտրված տարածք է:  Դերասանը երկար է որոնել հարմար մի վայր, որը չի ունենա սրահային շունչ, կլինի գյումրիաբույր, շիտակ, բայց տեղին ասելիքով:

Հին Գյումրու պատմական մի տան նկուղում է գործում թատրոնը: Կամարներ, հետո էլի կամարներ, կիսամութ ու խորհրդավոր, առանց ժամանակակից գույքի ու սպասքի:

Այստեղ հատուկ անկյուն է պատրաստվում նրանց համար, որոնք կուզենան մի պահ հայտնվել ավանդական Գյումրիում, հագնել տարազ, կապել արծաթ գոտի, վայելել միջավայրն ու լուսանկարվել: Հետքրքրվողներ արդեն կան: Մի մասը թատրոնով, մի մասը՝ տարածքով:

Թատրոնով հետաքրքրվողներին բացման օր, ներկայացում ու ներկայացման տոմսն է հետաքրքրում: Անցորդներն ու նոր ցուցանակից մի պահ փողոցում կանգ առնողներին՝ լրիվ այլ բան:

«Շատ են գալիս, իջնում են աստիճաններից ու մեկ էլ՝ սուրճ ունեք, որտեղ ենք նստելու, ինչ կառաջարկեք: Ասում ենք առաջարկում միայն ներկայացում, բայց մի փոքր ավելի ուշ: Զարմացած նայում են: Բացատրում ենք, որ սա ոչ թե թատրոն անունով սրճարան է, այլ հենց թատրոն, իրական, իսկական: Զարմանում են»:

Տարածքի մի հատվածն էլ Հովհաննես Հովհաննիսյանն առաջարկում է երիտասարդ նկարիչներին, արվեստագետներին: Նրանք անվճար այստեղ կարող են իրենց աշխատանքները ցուցադրել, ներկայանալ:

Թատրոնն իր դռները հանդիսատեսի առաջ կբացի մեծ հանդիսությամբ, երբ երկրում արտակարգ դրությունը վերանա, երբ կյանքը հունի մեջ մտնի: Դեռ ապրիլի մեկին էր դա նախատեսված, սակայն համավարակի անսպասելի զարգացումներն այլընտրանք չթողեցին: Կսպասեն, իսկ ինչ այդ կաշխատեն, դադար չեն  մնա: Գործեր շատ ունեն:  

Զրույցի ավարտին ՀՀ  վաստակավոր արտիստը զգուշացնում է՝ հանկարծ իրեն թատրոնի տնօրեն չկոչել: Գեղարվեստական ղեկավար, սա ավելին է: