Արցունքներ ու լռություն. Գյումրիում կայացավ «Հարսանիք թիկունքում» ֆիլմի պրեմիերան

Հանդիսատեսին դահլիճ հրավիրող զանգը տրված է: Լեփ-լեցուն դահլիճում չեն ցնծում: Գիտեն. եկել են ծանր ապրումներով ֆիլմի պրեմիերայի:

Մինչ ֆիլմի ցուցադրումը մեկ րոպե լռությամբ հանդիսատեսը հարգանքի իր տուրքը մատուցեց նահատակներին: Հետո ֆիլմը յուրաքանչյուրին տարավ միայն իրեն հայտնի հիշողության կածաններով:

«Հարսանիք թիկունքում». ներկայացման էկրանավորման ավարտն ու այն հանդիսատեսի դատին ահնձնելը համընկավ դժվարին ժամանակահատվածի հետ: Ի սկզբանե այս ֆիլմն իր մեջ ամփոփում էր  ապրիլյան պատերազմն ու էկրանավորման աշխատանքները սկսվել էին դեռևս 2020 թվականի հունվարին:

Այսօր, սակայն, այն դիտվեց ու ընկալվեց այլ հույզերով: Ֆիլմում ներկայացման նույն դերասանական կազմն է: Ասում են մեծ ռիսկ էին համարում հատկապես հիմա ֆիլմի ցուցադրությունը, քանի որ Արցախյան երկրորդ պատերազմը դեռ չի ավարտվել, այն շարունակվում է յուրաքանչյուրի ընտանիքում, յուրաքանչյուրի հոգում ու մտքում: Վերքը բաց է, կսկիծը՝ անընդհատ մորմոքվող:

Էկրանավորման ռեժիսոր Արշալույս Հարությունյանն անկեղծանում է. եթե հիմա էկրանավորման քայլեր ձեռնարկվեին, չէր կարողանալու այդ աշխատանքը ոչ սկսել, ոչ ավարտել: «Հոգեպես ու ֆիզիկապես պատրաստ չէի լինի, վստահաբար: Իսկ նկարահանման ընթացքի մասին մի բան կասեմ. եղել են դրվագներ, որոնք 11 դուբլ է արվել, ու ամեն դուբլրի ժամանակ ես նույն հուզմունքն եմ ապրել:

Ի սկզբանե նպատակը, գաղափարախոսության ասելիքը և հուզականության դաշտը նախատեսված էր բոլորովին այլ դեպքերի և իրադարձությունների համար: Ցավոք էն աղետը, որ տեղի ունեցավ այս վերջին էտապում, բոլորիս ներաշխարհը փոխեց, բոլորիս հուզվելու ընկալման հատկությունն էլ է հիմա փոխվել, էդ իմաստով ֆիլմը լրիվ ուրիշ ազդեցություն է ունենում հիմա»,- «Հայկական ժամանակ»-ի հետ զրույցում նշում է Արշալույսը:

Նույն ապրումներն ու նույն կարծիքն ունեն նաև դերասանները: Մանե Մխոյանն, օրինակ, պատերազմի մասին ֆիլմի ցուցադրումը սկզբում վտանգավոր է համարել: «Որովհետև վերքը թարմ է դեռ: Միևնույն ժամանակ հանդիսատեսի այդ էմոցիան մեզ ստեղծագործելու ուժ է տալիս: Մենք մշտապես նաև մշակույթով ենք կռվել:

Էս 44 օրերի ընթացքում էնքան էինք տեսել ու ապրել էդ օրերը, որ ինձ թվում էր  այլևս ոչ մի բան մեզ չի զարմացնելու, ոչ մի էմոցիա չենք ունենալու: Միևնույն ժամանակ հասկանում ենք, որ էն ասելիքը որ ուներ ներկայացումը՝ այն է շարունակելու ենք ապրել, հիմա առավել քան երբևէ արդիական է, մենք պիտի շարունակենք ապրել, որովհետև պիտի շարունակենք գլուխներս բարձր քայլել առաջ: Ապրել հանուն նրանց, որոնք իրենց կյանքը զոհել են մեզ համար»,-ասում է դերասանուհին:

Զինվորի հավաքական կերպարը մարմնավորող Տարոնն իր կերպարի ընկալումն այսօր պատասխանատու պահ էր համարում: Այն միշտ է այդպիսին եղել, բայց ուրիշ էր այսօրվա հրամայականը: Այսօր ներկաներից յուրաքանչյուրն էկրանի զինվորի մեջ իր եղբորը, ամուսնուն, հարազատին ու բարեկամին տեսավ, տեսավ այն զինվորին, որին ճանապարհ դրեց, բայց չդիմավորեց այլևս, զինվորին, որին ուղարկեց պայքարի, ու այսօր ինքն է  պայքարում նրա կորստի ցավը հաղթահարելու համար: Շատերը նաև տեսան այն զինվորներին, որոնք մաքառեցին ու հրաշքով տուն դարձան, ու տեսան այն զինվորներին, որոնք անհետ կորան հայրենի եզերքում:

«Ես ֆիլմի վերջում վերադառնում եմ պատերազմից, բայց եթե նույնիսկ չվերադառնայի, միտքը մեկն է. պետք է շարունակել ապրել, ուժեղ լինել, սիրել ու գնահատել՝ չմոռանալով զոհվածներին: Զինվորները չեն մահանում, նրանք անմահ են»,-վստահ է Տարոնը:

Ֆիլմում որդուն պատերազմ ուղարկող մայրն ու տատիկը հուզվում են նաև հարցազրույցի պահին, չեն կարողանում վերադառնալ իրականություն: Գուցե այն պատճառով, որ այսօրվա իրականությունն այնքան էլ տարբեր չէ ֆիլմի պատումից: Որդուն վերադարձին սպասող, վայրկյանները հաշվող մայր, թոռի ճամփեն պահող տատիկ: Ներկա էին և բեմում, և դահլիճում: Ֆիլմը նաև նրանց է նվիրվում: Ռեժիսորն ու դերասանները վստահ են, զինվորների ծնողները գերբնական ուժի և անսահման համբերատարության մարմնավորում են, հույսի ու հավատի կենդանի վկաներ:

«Հարսանիք թիկունքում» ֆիլմը պրեմիերայից հետո Գյումրիում կցուցադրվի  «Հոկտեմբեր» կինոթատրոնում:

Հիշեցնենք, Գյումրու դրամատիկականի բեմում «Հարսանիք թիկունքում» ներկայացման պրեմիերան կայացել էր 2018 թվականի հունիսի 8-ին, որին ներկա էր գտնվել նաև վարչապետի տիկին Աննա Հակոբյանը:

Ներկայացման էկրանավորման գաղափարը Տիգրան Վիրաբյանինն էր: 10.000-ից ավելի հանդիսատես ունեցած ներկայացումն էկրանավորված տարբերակով ներկայացավ նույն դերասանական կազմով: Աշխատանքներն իրականացրել է «Միտոյան» պրոդաքշընը՝ Արման Միտոյանի ղեկավարությամբ, օպերատորը Սուրեն Թադեւոսյանն է, էկրանավարման ռեժիսորը՝ Արշալույս Հարությունյանը:

Ստեղծագործական թիմում են նաեւ Հայկոն, նկարիչ Գարիկ Եվանգուլյանը, Լուսինե Խաչատրյանն ու Գյումրու դրամատիկականի ամբողջ ստեղծագործական խումբը: Բոլոր աշխատանքները սկսվել եւ ավարտվել են հենց Գյումրիում՝ Աճեմյանի անվան դրամատիկական թատրոնում: Կինոարտադրողների և թատերաշխարհի համար ներկայացման էկրանավորումը համարվում է հետաքրքրիր ու հաջողված էքսպերիմենտ: