Հիմա էլ ինձ հողերը չտալու մեջ են մեղադրում. Փաշինյանն անդրադարձավ Սարգսյանի հրապարակած ձայնագրությանը

Այսօր խորհրդարանական արտահերթ ընտրությունների նախընտրական քարոզարաշվի 4-րդ օրն է: «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցությունը՝ Նիկոլ Փաշինյանի առաջնորդությամբ, Լոռու մարզում է: Սպիտակ քաղաքում տեղի ունեցած հանրահավաքի ընթացքում Փաշինյանն անդրադարձավ Սերժ Սարգսյանի երեկ հրապարակած «սկանդալային» ձայնագրությանը:

«Հանրությունը մի փոքր տարակուսած է. նրանք հարց են տալիս, թե այս ձայնագրությամբ Սերժ Սարգսյանն ուզում էր վնա՞ս տալ Փաշինյանին, թե՞ օգուտ: Հարցը, անկեղծ ասած, շատ լեգիտիմ է, որովհետև այն, ինչ հրապարակել է Սերժ Սարգսյանը, լիովին ու ամբողջությամբ հիմնավորում է մեր այն դիրքորոշումները, մեր այն պատմությունը, որ վերջին յոթ ամսվա ընթացքում ամենատարբեր հարթակներից մենք ներկայացրել ենք մեր ժողովրդին»,- ասաց Փաշինյանը:

Խոսելով ԼՂ բանակցային գործընթացի մասին՝ նա ասաց, որ ինքը դա ժառանգել է փակուղային վիճակում։

«2018 թ. մայիսին Ղարաբաղի հարցի բանակցային գործընթացը մենք, ես ժառանգել եմ փակուղային, դեֆորմացված վիճակում: Եվ ո՞րն է եղել ամենակարևոր պրոբլեմն այդ պահի դրությամբ: Ամենակարևոր պրոբլեմը եղել է այն, որ միջնորդները, ըստ էության, հետագա զարգացումների և կարգավորման ճանապարհային քարտեզի վերաբերյալ, ըստ էության, արտահայտել են այն նույն դիրքորոշումը, ինչ Ադրբեջանը:

Բայց շատ կարևոր է արձանագրել, որ դա 2018-ին չէ, որ տեղի է ունեցել: Դա տեղի է ունեցել շատ ավելի վաղ: Ես խոսել եմ 2016 թվականի հունվարի իրադարձությունների մասին՝ ասելով, որ միջնորդները Հայաստանին, ըստ էության, պայման են ներկայացրել հրաժարվել Լեռնային Ղարաբաղի միջանկյալ կարգավիճակի գաղափարից, ինչը նշանակում է, որ, ըստ էության, հարցը դրված է եղել այսպես՝ նախկինում գոյություն ուներ «տարածքներ՝ կարգավիճակի դիմաց» բանաձև, հետո «տարածքներ՝ խաղաղության դիմաց» բանաձև, 2016-2018 թվականներին ձևակերպվեց և 2016 թվականի ապրիլյան պատերազմով ամենավերին աստիճանի լրջացավ «տարածքներ՝ ոչ մի բանի դիմաց» բանաձևը: Եվ շատ կարևոր է արձանագրել, որ միջնորդները և միջազգային հանրությունը, որի վրա մենք երկար տարիներ հույս ենք ունեցել, ահա այդ միջազգային հանրությունը, ըստ էության, մեր առաջ դրել է խնդիր՝ վերադարձնել տարածքները ոչ մի բանի դիմաց»,- ասաց Փաշինյանը:

Փաշինյանը հավելեց՝ այս պատմությունը սկսվել է 1998 թվականին:

«Երբ Հայաստանի ղեկավարի որոշմամբ Լեռնային Ղարաբաղը, որ 1998 թ. ուներ բանակցային կողմի միջազգայնորեն ճանաչված կարգավիճակ, որն Արցախյան պատերազմի առաջին ամենամեծ ու շոշափելի հաջողությունն էր, որը շատ անկյունաքարային նշանակություն ուներ Ղարաբաղի կարգավիճակի հետագա ճշգրտման համար, ահա այդ կարգավիճակը 1998 թվականին Ռոբերտ Քոչարյանի անձնական որոշմամբ զիջվեց, և Ղարաբաղը զրկվեց միջազգայնորեն ճանաչված իր միակ կարգավիճակից:

Եվ դա ես չեմ ասում, դա ասել է ֆրանսիացի համանախագահ Բեռնար Ֆասիեն, ՌԴ ԱԳ նախարար Սերգեյ Լավրովը: Մեր զոհերի, մեր նահատակների արյունը 1998 թվականի այդ որոշմամբ Ռոբերտ Քոչարյանն ուղղակի վաճառեց սեփական իշխանության դիմաց: Ղարաբաղ՝ իշխանության դիմաց բանաձևը գործի դրվեց 1998 թվականին: Հաջորդ փուլում մեջտեղ բերվեց Մեղրին Ադրբեջանին հանձնելու, Ղարաբաղի հետ փոխանակելու տարբերակը: Շուշին անջատվեց բանակցային բովանդակությամբ, և ինչպես Վարդան Օսկանյանն էր ասում, դրվեց օկուպացված տարածքների հետ նույն շարքում:

1999 թվականի այդ խայտառակ փաստաթղթի մեջ առաջին անգամ պաշտոնապես ձևակերպվեց Ղազախի շրջանի տարածքներ արտահայտությունը: Կարեն Դեմիրճյանը և Վազգեն Սարգսյանը իրենց կյանքի գնով փրկեցին Մեղրին: 1999 թ. նոյեմբերի 30-ին Ռոբերտ Քոչարյանը կողմ ստորագրեց ԵԱՀԿ ստամբուլյան խարտիային: Այն, դիվանագիտական լեզվով թարգմանած, նշանակում է, որ ԼՂ հարցը կարող է լուծվել բացառապես Ադրբեջանի տարածքային ամբողջականության շրջանակում: Սա է ամբողջ ճշմարտությունը»:

Փաշինյանն ասաց, որ երեկվանից մտածում է, գործընկերների հետ քննարկում է Սերժ Սարգսյանի հրապարակած ձայնագրությունը. «Ասում եմ՝ լավ, մի հատ ասեք՝ այս ձայնագրությունն ինչի՞ համար է հրապարակել այդ մարդը, ինչի՞ համար: Ահա 3 տարի մենք մեր ուժերի ներածին չափով պայքարել ենք, որ այդ ծրագիրն իրականություն չդառնա: Այդ ձայնագրությունը հրապարակում են, մոռանում են պատասխանել մի հարցի՝ բա ի՞նչ եղավ, որ ասում էիք՝ Դուբայում 5 մլրդ դոլարով հողերը ծախել է, հողերը տվել է, բա ի՞նչ եղավ այդ 5 մլրդ-ը, հողերը ծախելու թեման: Հիմա էլ հակառակի մեջ են մեղադրում, ժողովուրդ, հողերը չտալու մեջ են մեղադրում: Իրականում ամեն ինչ այսպես է գնացել ու կարող էր չգնալ, եթե մենք 2016-ի եւ 2018-ի դրությամբ ունենայինք որակապես այլ սպառազինությամբ, այլ մակարդակով օժտված բանակ»: