Հայաստանի ժողովուրդը արձանագրել է, որ եղել է պատերազմի պարտություն, բայց ոչ «կապիտուլյացիա». Բաբաջանյան

Հայաստանի ժողովուրդը չի համակերպվել մի բանի հետ, որի գոյությունը չի էլ ընդունել: Հայաստանի ժողովուրդը, այո, արձանագրել է, որ եղել է պատերազմի պարտություն, ծանր և ցավագին՝ իր լավագույն զավակների կորստով, տարածքային կորուստներով, ահռելի մարտահրավերներով, Արցախի համար ծանրագույն հետևանքով, բայց այդ ամենով հանդերձ՝ Հայաստանի ժողովուրդը դա համարում է պարտություն, այլ ոչ «կապիտուլյացիա»:

Այս մասին «Ֆեյսբուք»-ի իր էջում գրել է «Հանուն հանրապետության» կուսակցության առաջնորդ Արման Բաբաջանյանը՝ նշելով, որ Հարավկովկասյան երկրների առաջնորդների պանելային քննարկման ժամանակ Ալիևի արտաբերած մի միտքը երկու օր է՝ իրեն հանգիստ չի տալիս։

«Ալիևը խոսեց Հայաստանի «կապիտուլյացիայի» մասին՝ նշելով, թե դա ընդունել է Հայաստանի հանրությունը՝ 2021թ․ ընտրելով պատերազմից հետ «կապիտուլյացիան» ստորագրած իշխանությանը:

44-օրյա պատերազմից հետո Հայաստանում ձևավորված հասարակական-քաղաքական դիմակայության հիմքում հենց կապիտուլյացիան դարձավ Նիկոլ Փաշինյանին, հայկական ժողովրդավարությանն ու Հայաստանի պետականության դեմ քաղաքական հարված հասցնելու առանցքային գործիքը: Այսօր էլ կապիտուլյացիան մնում է որպես ներքաղաքական հարաբերությունների ամենաօպտիմալ հարվածային գործիքը։

Եթե դրանից օգտվում են Հայաստանի ներքաղաքական դաշտի սուբյեկտները, իսկ ինչո՞ւ չպետք է օգտվեն հակառակորդներն ու թշնամիները, թերևս նաև Հայաստանի, այսպես կոչված, ներքաղաքական կյանքի վրա, հանրային օրակարգի վրա ազդեցության հաշվարկով:

Մի բան աներկբա է՝ հայ ժողովուրդը, Հայաստանի հանրությունը չի համակերպվել կապիտուլյացիայի հետ: Եվ ոչ թե այն պատճառով, որ գործող իշխանությանն ընտրել է ընդամենը նախկին իշխանության վերադարձ թույլ չտալու համար: Հայաստանի ժողովուրդը չի համակերպվել մի բանի հետ, որի գոյությունը չի էլ ընդունել: Հայաստանի ժողովուրդը, այո, արձանագրել է, որ եղել է պատերազմի պարտություն, ծանր և ցավագին՝ իր լավագույն զավակների կորստով, տարածքային կորուստներով, ահռելի մարտահրավերներով, Արցախի համար ծանրագույն հետևանքով, բայց այդ ամենով հանդերձ՝ Հայաստանի ժողովուրդը դա համարում է պարտություն, այլ ոչ «կապիտուլյացիա»:

Եվ այն, որ դա պարտություն է, բայց ոչ «կապիտուլյացիա»՝ գործնականում արձանագրված է հենց նոյեմբերի 9-ի հայտարարության տեքստում: Այն պարտության հետևանք է, սակայն իր մեջ պարունակում է նաև Ադրբեջանի պարտության տարրեր: Պարտություն, իհարկե, ոչ Հայաստանի կամ Արցախի, այլ որոշակիորեն Ռուսաստանի նկատմամբ, բայց դա է նոյեմբերի 9-ի փաստաթուղթը, ոչ թե «կապիտուլյացիա»:

Ու Ալիևը, անշուշտ, քաջ գիտակցում է դա, ինչի համար էլ երկու տարի հետևողականորեն փորձում է փոխել այդ փաստաթղթի տրամաբանությունն ու տառը: Բայց գանք կրկին մեզ․ հայ ժողովուրդը 2021 թվականի հուլիսին կայացրել է ոչ թե ընտրություն «կապիտուլյացիայի» և «չկապիտուլյացիայի» միջև, այլ փաստացի արձանագրել է, որ Հայաստանում առկա ներքաղաքական ընտրության դաշտն է գործնականում «կապիտուլյացիոն», ինչպես դարձել տարիներ շարունակ, այդպես էլ շարունակում լինել այդպիսին:

Այսինքն՝ չկա իրապես արդիական, գաղափարական, արժեքային և հայեցակարգային, որակապես այլ մակարդակի ընտրություն, որի շնորհիվ Հայաստանը, իսկ դրա արդյունքում նաև Արցախը կկարողանան քայլ առ քայլ հաղթահարել ծանր պարտության հետևանքն ու գնալ առաջ ոչ միայն վիճակագրորեն, այլ նաև որակապես:

Այստեղ է բուն խնդիրը, և այստեղ է, որ Հայաստանի ժողովրդին «կապիտուլյացիայի» են ենթարկում իր երեսնամյա նորագույն պատմության «անիվը» պտտող թե իշխած, թե իշխող, թե տարբեր տարիների ընդդիմադիր քաղաքական ուժերի գերակշռող մեծամասնությունը: Սա է ներկայիս գերագույն մարտահրավերը, որ պետք է հաղթահարի Հայաստանի ժողովուրդը»,- նշել է Բաբաջանյանը: