Ինչո՞ւ և ո՞ւր է տեղափոխվում Կենդանաբանական այգին. մասնագետը խոսել է հետևանքների մասին

ԵՊՀ կենդանաբանության ամբիոնի վարիչ, պրոֆեսոր Մարինե Առաքելյանի կարծիքով՝ Երևանի կենդանաբանական այգու այսօրվա տարածքը շատ հարմար վայրում է՝ քաղաքին հասանելի ժայռային տարածք, որը ոչ թե պետք է փոխել, այլ եղածի վրա աշխատել, ներդրումներ անել:

Նշենք, որ Երևանի փոխքաղաքապետ Տիգրան Ավինյանը երեկ ավագանու արտահերթ նիստի ժամանակ հայտնել էր, որ Կենդանաբանական այգին տեղափոխելու և կենդանիներին ավելի լավ պայմաններում պահելու ծրագիր կա: Նրա խոսքով՝ եղած Կենդանաբանական այգու պայմանները թույլ չեն տալիս:

«Երևան պարկի հատվածում 150-157 հեկտար է։ Ունենք մեծ անտառտնկման, կանաչապատման և Կենդանաբանական այգին տեղափոխելու, ավելի լավ պայմաններում պահելու ծրագիր»,- նշել էր փոխքաղաքապետը:

Ըստ Առաքելյանի՝ եթե ցանկանում ենք Կենդանաբանական այգին լինի այցելուների համար մատչելի ու հասանելի տեղ, պետք է լինի քաղաքի մեջ: «Չենք կարող ասել՝ գնացեք, Ջրվեժից դուրս մի տեղ կգտնեք: Իմ կարծիքով՝ այսօրվա Կենդանաբանական այգին իդեալական տեղում է գտնվում իր ձևով ու տեսքով, ուրիշ բան է, որ ներսը պետք է բարելավել: Եթե մենք չունենք 1000 կենդանի պահելու տարածք, ավելի լավ է պահել 100-ը՝ չվնասելով կենդանիներին»,- «Հայկական ժամանակ»-ի հետ զրույցում ասում է Առաքելյանը:

Զրուցակցի խոսքով՝ եթե մենք ուզում ենք միջազգային չափանիշներին համապատասխան Կենդանաբանական այգի ունենալ, եղածով բավարարվել այս պայմաններում չի լինի, ֆինանսական ներդրումներ են անհրաժեշտ:

«Տուրիզմի զարգացման համար ևս Կենդանաբանական այգին մեծ պոտենցիալ է, եթե հայկականի ու Հայաստանի մասին գիտամատչելի ձևով ավելի շատ ինֆորմացիա տրամադրվի: Մենք ունենք շատ անսպասելի ու յուրահատուկ տեսակներ, օրինակ՝ կուսածին մողեսները, որ միայն էգերն են, արուներ դրանց մեջ չկան, ո՞վ գիտի դրա մասին, շատ քչերը: Կարելի է այդ հետաքրքիր կենդանատեսակների միջոցով ներկայացնել, թե ինչքան մեծ հնարավորություններ ու լայն տեսականի ունի մեր ֆաունան»,- ասում է Առաքելյանը:

ԵՊՀ կենդանաբանության ամբիոնի վարիչի դիտարկմամբ՝ Հայաստանը շատ հարուստ բնություն ունի և կենդանիների շատ տեսակներ. «Հատկապես փոքր տեսակների խիստ պահպանության կարիք ունենք, քանի որ դրանք հիմնականում ապրում են միայն Հայաստանում, էնդեմիկ են: Այդ տեսակետից մենք մեծ խնդիր ունենք ուշադրություն դարձնել ոչ միայն այդ տեսանելի՝ մեծ կենդանատեսակներին, այլ խոցելի՝ փոքր տեսակներին, որպեսզի աշխարհի ֆաունայում դրանք չկորչեն»:

Նրա կարծիքով՝ այս խնդրի լուծումը հնարավոր է կազմակերպել Կենդանաբանական այգում. «Այստեղ էլ կա հարց, որ հիմնական խնդիրը դրվում է տեսանելի՝ խոշոր տեսակների վրա, սակայն մեզ համար ավելի կարևոր է հայկական տեսակների համալրումը: Նույն առյուծը, վագրը, այո, հետաքրքիր են զբոսաշրջիկներին, սակայն բնապահպանական տեսակետից կարևոր է շեշտը դնել մեր հայկական տեսակների վրա. նույն մուֆլոնը, բեզուարյան այծը, այն տեսակները, որոնք բազմացնելու կարիք ունենք, և դա պետք է լինի ոչ միայն ցուցադրության նպատակով, այլ դառնա գիտահետազոտական կենտրոն: Այս ուղղությամբ, որքան գիտեմ, Կենդանաբանական այգում աշխատանքներ տարվում են, ու շուտով մենք կտեսնենք դրական ընթացք»:

Զրուցակցի նկատառմամբ՝ Կենդանաբանական այգի հաճախելիս պետք է ոչ միայն կենդանիների բազմազանությամբ ու յուրահատկությամբ հիանալ, այլ ինֆորմացիա ստանալ: «Կենդանաբանական այգում պետք է այնքան ինֆորմացիա լինի, որ երեխայի մոտ հետաքրքրություն առաջացնի: Չպետք է երեխան գնա, տեսնի ու ոչինչ չսովորի: Այստեղ, իմ կարծիքով, մեծ ներդրումների պահանջ չկա, ձևաչափային փոփոխություն է անհրաժեշտ՝ շեշտը դնելով նաև կրթականի վրա»,- ասում է նա:

Վերջինս նկատում է, որ այս ժամանակաշրջանում դա կարելի է անել անգամ տեղեկատվական տեխնոլոգիաների միջոցով. «Պետք է ոչ թե չոր ու կոպիտ փաստերը ներկայացնել, այլ աչքը շոյող ձևով: Դա կարող է լինել ինտերակտիվ վահանակների, սլայդերի, QR կոդերի, խաղային տարբերակներով: Կարող է էկրանի վրա նյութ լինել՝ ինտերակտիվ ձևով ներկայացված, երեխան գնա, էկրանին կոճակները սեղմի, ինչ-որ բան հայտնվի: Բոլոր միջոցներն այստեղ աշխատում են»:

Նա օրինակ է բերում, որ վերջերս եղել է ակվապարկում, տեսել ձկնատեսակներ, սակայն չի հասկացել դրանց ծագումնաբանությունը:

Հերմինե Կարապետյան