Ինչո՞ւ են բոլոր քաղաքական ուժերն իրենց քարոզարշավը Տավուշի մարզից սկսում

Խորհրդարանական ընտրություններին մասնակցող կուսակցությունների ու դաշինքների մեծ մասը իրենց նախընտրական քարոզարշավի մարզային այցելությունները սկսում են Տավուշից:

Մարտի 5-ին՝ քարոզարշավի պաշտոնական մեկնարկի առաջին իսկ օրը, Տավուշի մարզում են եղել «Ծառուկյան» դաշինքի եւ կոմունիստական կուսակցության ներկայացուցիչները: Երեկ Տավուշ է մեկնել նաեւ «Օհանյան-Րաֆֆի-Օսկանյան» դաշինքը: Մարտի 10-ին իր մարզային այցելությունը նորից Տավուշից է սկսելու «Ազատ դեմոկրատներ» կուսակցությունը: Վարչապետ Կարեն Կարապետյանի՝ Բիշքեկ կատարած այցից վերադառնալուց հետո առաջինը Տավուշ է մեկնելու նաեւ Հանրապետական կուսակցությունը: Ու այդպես շարունակ:

Եվ ուրեմն, ինչո՞ւ են մեր կուսակցություններն իրենց նախընտրական քարոզարշավի ժամանակ հեռվից մոտենում մայրաքաղաքին: Կամ ո՞րն է Տավուշի հմայքը, որ քաղաքական ուժերը առաջինն այդ տարածաշրջանի, իսկ տվյալ դեպքում՝ ընտրատարածքի ընտրողների մոտ են գնում խոստումներ տալու: «Կարծում եմ, Տավուշի եղանակային պայմաններն են գրավիչ»,- մեզ հետ զրույցում կատակեց «Ազատ դեմոկրատներ» կուսակցության ցուցակով առաջադրված թեկնածու, «Ժառանգություն» կուսակցության նախկին պատգամավոր Ստեփան Սաֆարյանը:

Իհարկե, Տավուշում եղանակային պայմանները բավական գրավիչ են, եւ եթե այս ձմեռ մայրաքաղաքում կամ այլ մարզերում սառնամանիքը հասնում էր մինչեւ 30 աստիճանի, Տավուշում երբեմն գարնանային ջերմություն էր գրանցվում: Բայց սա հավանաբար այդ դեպքը չէ: «Հավանաբար որպես սահմանամերձ՝ Ադրբեջանի հետ սահման ունեցող մարզ են Տավուշից սկսում իրենց ընտրարշավը»,- կարծիք հայտնեց Տավուշի մարզպետ Հովիկ Աբովյանը:

«Այո, ինձ էլ է հետաքրքրում հարցը, թե ինչու են բոլորն այնտեղից սկսում, կարծես ինչ-որ մագնիսական ուժ կա Տավուշում: Մեր ժողովուրդը հպարտ է եւ անկանխատեսելի, միգուցե դա է պատճառը»,- հավելեց տավուշցի, «Դաշնակցություն» կուսակցության ցուցակով Տավուշի մարզն ընդգրկող թիվ 13 ընտրատարածքում ռեյտինգային ընտրակարգով առաջադրված հայտնի վիրաբույժ Արտավազդ Սահակյանը:

«Կարծում եմ՝ Տավուշը Հայաստանի ամենախոցելի հատվածն է, որն ապրում է ուղղակի պատերազմի շեմին, ու թերեւս ուժերն այդ կերպ ուզում են ընդգծել իրենց քարոզարշավը: Իսկ ինձ եւ Խաչատուր Քոքոբելյանի համար դա ավելի շատ կարեւոր է նաեւ որպես մեր ծննդավայր, որի նկատմամբ միշտ ուշադիր ենք եղել: Ուրիշ ուժերի փոխարեն չեմ կարող պատասխանել, բայց մեր դեպքում այն փոքր հայրենիք է: Սահմանը պետք չէ հիշել միայն լարվածությունների դեպքում կամ քարոզարշավի ժամանակ՝ հինգ տարին մեկ անգամ: Դա այն վայրն է, որտեղ մարդիկ միշտ պետք է զգան, որ մոռացված չեն, որ իրենք թիկունք ունեն, որ իրենց մասին մտածող կա»,- հավելում է Ս. Սաֆարյանը:

Եվ իսկապես, Արցախից հետո Ադրբեջանի հետ երկրորդ լարված սահմանը Տավուշի մարզն է: Տավուշի մարզում պարբերաբար կրակոցներ են հնչում, ադրբեջանցիները երբեմն այնտեղ էլ դիվերսիոն հարձակումներ են իրականացնում: Այս մարզի բնակիչներն ամեն օր վերապրում են պատերազմը եւ պատերազմական պայմաններում էլ ապրում իրենց առօրյա կյանքը՝ դպրոց ու աշխատանքի գնում, սահմանամերձ՝ կրակի տակ գտնվող հողերը մշակում, անասուն պահում: Տավուշի մարզը Հայաստանի այն բնակավայրերից է, որտեղից ամենաշատն են արտագաղթել, եւ որտեղի բնակիչներն ամենաաղքատն են: Ահա թե ինչու են մեր քաղաքական ուժերն իրենց նախընտրական արշավը սկսում այդ մարզից՝ Հայաստանի ամենախոցելի ու ամենանուրբ զգացողություններն ունեցող բնակիչների վրա իրենց քարոզներն ու խոստումները տարածելով: Հայաստանի գրողների միության Տավուշի մարզային մասնաճյուղի ղեկավար Սամվել Բեգլարյանն էլ մեզ հետ զրույցում նախ առաջարկեց նախընտրական քարոզարշավը նախընտրական «թոհուբոհ» անվանել: Իսկ քարոզարշավը սկսելը նա մեղմ համարեց: Տավուշցի գրողի կարծիքով՝ «կուսակցությունները, դաշինքներն ու պատգամավորության թեկնածուները որպես կանոն Տավուշում իրենց իմիջը, իրենց քարոզարշավը ստեղծում են սոցիալական խնդիրների վրա»: «Ոչ միայն ստեղծում են, այլեւ շահարկում են: Արցախից հետո պատերազմի երկրորդ գոտին Տավուշն է: 120 հազար ազերիներ գտնվում են սահմանամերձ Ղազախի շրջանում, 160 կմ սահման ունենք, 50 հազար ազերիներ էլ Վրաստանի Մառնեուլի շրջանում են ապրում: Բնականաբար, այստեղ սոցիալական ու անվտանգության խնդիրները շատ ավելի խորն են: Եվ բոլոր կուսակցությունները շահարկում են դա: Իրենք ներկայացնում են, թե աշխարհագրորեն սկսում են երկրի հյուսիսից, բայց այդպիսի բան չկա»,- ասում է նա:

Ս. Բեգլարյանը կարծում է, որ առաջինն իրենց մարզ գալով՝ քաղաքական ուժերը խաղում են տեղի բնակիչների հայրենասիրական զգացմունքների վրա: «Մենք կրակոցների տակ ենք, իմ տունը թուրքի հետ սահմանից մեկուկես կիլոմետրի վրա է գտնվում: Ընդդիմադիրները մեր զոհերից են խոսում, մեզ ասում են՝ պաշտպանված չեք, իշխանություններն էլ ասում են՝ ամեն լավ բան մենք ենք արել: Այնպես որ շահարկման համար մեր մարզը հրաշալի դաշտ է»,- համոզված է գրողը:

Իսկ Տավուշի շարքային քաղաքացին ու ընտրողն ինչպե՞ս է ընդունում այդ «շահարկումները» կամ քարոզարշավը: Արդյոք նա հավատո՞ւմ է այդ ուժերի խոստումներին, արդյոք այդ քարոզներն ընտրությունների ժամանակ ազդո՞ւմ են նրանց կողմնորոշումների վրա: «Կարծում եմ՝ այդ առումով հայ ժողովուրդը դեռեւս լրիվ կայացած չէ: Ժողովուրդը չի հասկանում, որ այդ, ասենք, 20.000 դրամ ընտրակաշառքը հինգ տարվա մեջ օրական 10 դրամ է գալիս: Ճիշտ է, ասում են՝ բոլորից փող կվերցնենք, բայց կընտրենք նրան, ում ուզում ենք: Բայց այստեղ այդպես չէ, դժբախտաբար ումից վերցնում են, նրան էլ ընտրում են, այդ հարցում ազնիվ են, լոռեցու միամտություն ունեն»,- ասաց գրողը: