Ես եմ տեսել, թե քանիսն են խնդրել, որ իրենց ընդգրկեն ՀՀԿ-ի ռեյտինգային ցուցակում

ԱԺ պատգամավոր Արագած Ախոյանը ապրիլի 2-ի խորհրդարանական ընտրություններին Արագածոտնի մարզի թիվ 7 ընտրատարածքում որպես ռեյտինգային թեկնածու առաջադրվել էր ՀՀԿ-ի կողմից, բայց քիչ՝ 2442 ձայն էր ստացել:

Այնտեղ ամենաշատ ձայները ստացել էր Նաիրի Սահակյանը, որը նախկին մարզպետ Սարգիս Սահակյանի եղբայրն էր: Ս. Սահակյանն այդ ընտրատարածքում ՀՀԿ-ի շտաբի պետն էր եւ ամեն ինչ արել էր, որ իր եղբայրը ամենաշատ ձայները ստանա: Ընտրությունների մասին զրուցեցինք Արագած Ախոյանի հետ:

- Պարոն Ախոյան, դուք քիչ ձայներ ստացաք ապրիլի 2-ի ընտրություններում: Տեղյա՞կ եք՝ մանդատ ստանալո՞ւ եք, թե՞ ոչ:

- Անկեղծ ասած՝ ոչինչ չգիտեմ: Ընտրությունների նման ծանր բեռի տակ մտնող մարդը բնականաբար կիմանա, որ դա կարող է ստացվել, կարող է նաեւ չստացվել: Ես դրան պատրաստ եմ: Իսկ ԱԺ գնալն ինձ համար ինքնանպատակ չէ: Իմ հնարավորությունների սահմաններում առավելագույնը կարողացել եմ պիտանի լինել մեր երկրին ու ազգին: Իսկ եթե որոշվել է, որ ես ԱԺ չեմ գնում, ուրեմն այդպես է պետք: Ես ինձ թույլ չեմ տվել որեւէ մեկին հարցնել, թե ինչ է լինելու: Կասեն՝ կանենք, չեն ասի՝ չենք անի: Որեւէ մեկն ինձ պարտք չի: Ես իմ ազգի հանդեպ պարտք ունեմ: Մանդատն ինձ համար կարեւոր չէ, բայց կարեւոր էր Արեւմտյան Հայաստանում իմ սկսած գործն առաջ տանելու համար: Այս դեպքում պետք է մտածել՝ արդյոք պետք է ինձ ուժեղացնե՞լ, թե թուլացնել:

- Տարբեր ընտրատարածքներում ՀՀԿ-ի ռեյտինգային այն թեկնածուները, որոնք ցածր արդյունք են ստացել, դժգոհում են, որ նույն ընտրատարածքում թե՛ իրենց կուսակիցները, թե՛ այլ ուժերի թեկնածուները ընտրակաշառք են բաժանել: Ձեր ընտրատարածքն էլ այդ առումով եզակի չէ, եղել են նման դրսեւորումներ:

- Նախ ասեմ, որ աննախադեպ ընտրություններ էին, լավ կազմակերպված եւ ավելի ժողովրդավար: Իհարկե, եղել են թերություններ, խաղի կանոնների ոչ ճիշտ հստակեցում: Պատկերացրեք, որ պայքարը ոչ միայն այլ քաղաքական ուժերի դեմ էր, այլեւ՝ քո թիմակցի դեմ: Ես հավատացել եմ այն գաղափարին, որ թիմի առաջ դրված է առաջադրանք, եւ դա պետք է հաղթահարվի, հետո նոր արդյունքներն ամփոփվի: Դրա համար էլ ընտրություններին մասնակցելիս՝ առաջինը լինելու խնդիր չեմ դրել: Այդ էտապը հաղթահարվել է, հիմա ամփոփման փուլն է:

- Այո, բայց խորհրդարան կգնա նա, ով ամենաշատ ձայներն է ստացել:

- Մի քաղաքական գործիչ ասել է, որ ժողովուրդն արժանի է այն ղեկավարին, որին ունի: Եթե իր քվեն տվել է ինչ-որ մեկին, պետք է նա էլ գնա ԱԺ: Որեւէ արտառոց բան չկա, ժողովուրդն է այդպես ուզել: Իսկ ընդհանուր առմամբ ես այս ընտրությունները մեկ քայլ առաջ եմ գնահատում:

- Բայց չէ՞ որ այս անգամ համատարած ընտրակաշառք էր բաժանվում:

- «Ելք» դաշինքն ընտրակաշա՞ռք է բաժանել: Ահա ձեզ կոնկրետ օրինակ, որ նա «Դաշնակցություն» կուսակցությունից ավելի շատ ձայն է հավաքել: Սա արձանագրված փաստ է, մարդիկ այդ ձայները ստացել են: Ես միշտ ասել եմ, որ այն պետությունը, որը չունի ընդդիմություն, թերի է: Ուժեղ ընդդիմությունն ավելի է զգաստացնում իշխանություններին, որ ընդունած որոշումները կամ գործելաոճը դիտարկվի նաեւ ընդդիմության տեսանկյունից, որ արդյունքում կայացվեն ճիշտ վճիռներ: Այնպես որ, ամեն ինչ ընտրակաշառքով չէր պայմանավորված: Չի կարելի անընդհատ խոսել մի բանի մասին եւ չունենալ դրա ապացույցը:

- Նման ապացույց ունենալը շատ դժվար է, քանի որ ոչ ընտրակաշառք տվողը, ոչ էլ վերցնողն այդ մասին հաղորդում չեն ներկայացնի:

- Եթե նման բան կա, ուրեմն դա միայն տվողի մեղքը չէ, վերցնողն էլ է մեղավոր: Ես կարող եմ ասել, որ այս ընտրություններն անվերահսկելի էին, որեւէ մեխանիզմ չաշխատեց: Մենք ինչ-որ տեղում որոշակի աշխատանք էինք տանում, որոշակի տրամադրություն ստեղծում, մի քանի օր հետո ետ էինք վերադառնում, տեսնում էինք, որ բան է փոխվել: Ի վերջո ժողովուրդն արեց այն, ինչ ուզում էր:

- Դուք ԲՀԿ-ի հետ ձեր համագործակցությունը դադարեցրիք եւ սկսեցիք ՀՀԿ-ի հետ համագործակցել: Բայց ՀՀԿ-ն էլ «տեր չկանգնեց» ձեզ:

- Ես անտեր չէի, որ որեւէ մեկն ինձ տեր կանգներ: Պարզապես կա ընդունելի եւ ոչ ընդունելի միջավայր: Ես ԲՀԿ-ի դեմ ոչինչ չունեմ, միշտ հարգանքով ու ըմբռնումով եմ վերաբերվում: Բայց չեմ կարծում, որ այնտեղ ավելի շատ առավելություններ ունեի, քան՝ այստեղ: Անհատ, կայացած մարդ ենք, մենք ենք այդ կուսակցությունների հիմնաքար դնողներից մեկը: Պետք չէ նման զուգահեռներ տանել:

- Ի սկզբանե ենթադրելի էր, որ ՀՀԿ-ն իր բոլոր ռեյտինգային թեկնածուներին օգտագործելու է նորից իշխանություն ունենալու համար: Դուք ընտրություններին մասնակցելիս՝ այդ մասին մտածե՞լ եք:

- Ես համաձայն չեմ այդ դիտարկման հետ: ՀՀԿ-ի ղեկավարությունը ոչ ոքի չի խնդրել, թե առաջադրվի: Ես եմ տեսել, թե քանիսն են խնդրել, որ իրենց ընդգրկեն ռեյտինգային ցուցակում: Այնտեղ անգամ մեծ մրցակցություն կար, թե ում վերցնեն, ում՝ ոչ:

- Խաչիկ Մանուկյանն ասում էր, ՀՀԿ-ում տեղ չկար, դրա համար գնացի «Ծառուկյան» դաշինք:

- Այո, դա ձեզ վառ օրինակ: Այսինքն, կուսակցության վրա չպետք է բեռ դառնաս: Ես դա ինձ թույլ չեմ տա: Մեր երկիրը փոքր է, եւ մենք չպետք է կախվենք մեր պետության վզից: Հակառակը, պետք է օգնենք:

- Սերժ Սարգսյանը ռեյտինգային թեկնածուների հետ հանդիպման ժամանակ ասել էր, թե ընտրությունները մարաթոնյան վազք չեն: Բայց ստացվեց այդպիսին:

- Եթե կա պայքար, որքան էլ ասենք, միեւնույն է, դա լինելու է: Պարզապես պետք էր զսպվածություն ցուցաբերել:

- Իսկ դուք շարունակելո՞ւ եք Արեւմտյան Հայաստանում ձեր գործունեությունը: ԱԺ մանդատ չունենալը կխոչընդոտի՞ այդ գործին:

- Ես ստանձնեցի «Արեւմտահայերի ազգային համագումար» կազմակերպության մշակույթի հանձնաժողովի ղեկավարի պարտականությունը: Հենց այսօր մի ծրագրի վրա ենք աշխատում, մայիսի կեսերին լուրջ միջոցառում ունենք, այստեղ կլինեն Թուրքիայի խորհրդարանի հայ պատգամավորները: Ծրագրի մասին դեռ չեմ ուզում խոսել: Այսինքն, ընտրությունների հաջորդ օրվանից իսկ ես այդ ծրագրի վրա եմ աշխատել: Բայց մանդատ չունենալը կթուլացնի ինձ: Մանդատ ունենալը ավելի վստահություն է տալիս:

- Միգուցե այդ ծրագրերի դեպքում պետական կառույցների՞ հետ աշխատեք:

- Դա հասարակական կազմակերպություն է, եւ Թուրքիայի հետ դիվանագիտական հարաբերություններ չունեցող Հայաստանի պետական որեւէ կառույց չի կարող ինձ պիտանի լինել: Մենք չենք ուզում պետությանը խառնել մեր ծրագրերին: Պետությունն ունի իր քաղաքականությունը, մենք՝ մերը: Մենք որպես ժողովրդական կամ մշակութային դիվանագիտություն, կարող ենք հետագայում պարզապես օգտակար լինել պետությանը, երբ Թուրքիայի հետ դիվանագիտական հարաբերություններ հաստատվեն: Մեր դիվանագիտական կորպուսին ներկայացնենք Թուրքիայում մեզ հայտնի կազմակերպություններն ու տեղեկությունները: