Արմեն Սարգսյանը նույնպես ՌԴ-ի հետ բիզնես կապեր ունի. «Коммерсант»-ի անդրադարձը

Արմեն Սարգսյանի՝  ՀՀԿ կողմից ՀՀ նախագահի թեկնածու առաջադրվելուց հետո հայկական մամուլում ու փորձագիտական դաշտում նրա անձի շուրջ  քննարկումները չեն դադարում։ Ռուսական եւ ադրբեջանական մամուլն այս հարցում եւս ակտիվ է։

Մասնավորապես՝ ռուսական «Коммерсант»-ը  «Հայաստանի նախագահը կողմորոշվել է իր իրավահաջորդի հարցում» հոդվածում գրում է, որ Արմեն Սարգսյանը Մեծ Բրիտանիայում Հայաստանի դեսպանն է, որն ունի պրոարեւմտյան քաղաքական գործչի իմիջ, դրսում լայն կապեր, բայց միեւնույնն է, հայկական քաղաքականության առաջին դեմքը, այնուամենայնիվ, նա չի լինի․ երկիրը կառավարելու հիմնական գործառույթները լինելու են վարչապետի ձեռքում, որի անունը դեռ հայտնի չէ։ «Սահմանադրության մեջ ամրագրված ֆունկցիաներից զատ, ապագա նախագահը կարող է օգնել լուծել արտաքին տնտեսական եւ քաղաքական հարցերը, մասնավորապես՝ Հայաստանում իր անձնական կապերի միջոցով ներդրումներ ապահովել»,- գրում է կայքը։ «Коммерсант»-ը նաեւ հիշեցնում է, որ ՀՀ վարչապետ Կարեն Կարապետյանն էլ ընկալվում է որպես պրոռուսական գործիչ, այդպիսի բնորոշումը պայմանավորված է նրանով, որ նա եղել է «Գազպրոմ» ընկերության թոփ-մենեջերը։

Հոդվածում նշվում է, որ ՀՀԿ նախագահի թեկնածուն նույնպես բիզնես-կապեր ունի նաեւ Ռուսաստանի հետ, մասնավորապես՝ բարեկամական  հարաբերություններ Ղազախստանի նախագահի դստեր՝ Դարիգա Նազարբաեւայի հետ։

Այսպես, կարելի է ասել, պահպանվում է բալանսը Արեւմուտքի ու Ռուսաստանի միջեւ, գրում է թերթը։

«Коммерсант»-ը Արմեն Սարգսյանի ընտրվելու շանսերը բարձր է գնահատում․ «Պառլամենտական համակարգի անցնելուց հետո առաջին փուլում հաղթում է այն թեկնածուն, ով կհավաքի ձայների ¾-ը կամ 105 մանդատից 75-ը։ Այս տարբերակը պարոն Սարգսյանի համար հնարավոր է, բայց ոչ երաշխավորված։ Քանի որ ՀՀԿ ունի 58 մանդատ, իսկ նրանց կոալիցիոն գործընկեր Դաշնակցությունը 7, ապա առաջին փուլում հաղթանակի համար անհրաժեշտ է ներգրավել ընդդիմադիր 14 ձայն։ Իսկ 2-դ փուլում նշաձողն իջնում է, բավարար է եւ ձայների 3/5-ը, այսինքն՝ 63 պատգամավորի ձայն, որն էլ կապահովի իշխող կոալիցիայի հաղթանակը»,- գրում է ռուսական թերթը: Ըստ «Коммерсант»-ի, քանի որ նոր օրենքի համաձայն՝ նախագահին ընտրում են խորհրդարանի պատգամավորները եւ ոչ թե երկրի բնակչությունը, ապա Սարգսյանը պարտվելու շանսեր գրեթե չունի։

Ադրբեջանական հակահայ day․az-ն էլ «Սարգսյանը իշխանության է բերում մարդու, ով արդեն մեկ անգամ փախել է Հայաստանից» հոդվածում  շեշտում է Արմեն Սարգսյանի վարչապետի պաշտոնից հանկարծակի հեռանալու փաստը․ «Արմեն Սարգսյանի կյանքում կան մի շարք էպիզոդներ, որոնք չենք կարող շրջանցել։ Հայերից շատերի մոտ թարմ են հիշողություններն այն մասին, որ 1996 թ.-ին նոյեմբերին վարչապետ նշանակված Սարգսյանը 1997թ.- ի փետրվարին փախավ երկրից, իսկ հետո կապ հաստատելով լրագրողների հետ նշեց, որ իբր թե առողջական խնդիրներ ունի։ Բոլորը շատ լավ գիտեին, թե ինչ խնդիրներ էին դրանք»,- նշվում է հոդվածում։ Մեր արեւելյան հարեւանները բավական «անհանգստացած են Հայաստանի ճակատագրով», «Իրականում նա 20 տարի բացակայել է Հայաստանից եւ դժվար թե ունի ամբողջական պատկերացում երկրի վիճակի մասին, որն ունի շատ կարեւոր նշանակություն այն մարդու համար, ով դառնալու է պետության սիմվոլը»,- գրում է Day.az-ը։

Բավականին ծավալուն հոդվածով է Արմեն Սարգսյանին անդրադարձել vesti.az-ը․ «Ադրբեջանցի հայերը կարող են մերժել նախագահի իրավահաջորդին» հոդվածում (Ադրբեջանի հայեր ասելով հեղինակը նկատի ունի արցախահայությանը) հակահայ հայացքներով հայտնի քաղաքագետ Թոֆիկ Աբբասովը ներկայացնում է իր տեսակետը։ Վերջինիս կարծիքով նա՝ Արմեն Սարգսյանը, ազատականների երամից չէ, այլ ինտելեկտուալ միջավայրից է, իսկական ինտելեկտուալ, որը միշտ առանձնացել է իր յուրահատուկ պահվածքով։ Ըստ Աբբասովի՝ Արմեն Սարգսյանի միջոցով Սերժ Սարգսյանը մանեւրում  է, իր շուրջը նոր համախոհների ներգրավելու համար։ Աբբասովը նշում է, որ Սերժ Սարգսյանը գիտի, որ նախագահը որպես ֆորմալ առաջին դեմք կարող է մանդատ ստանալ բանակցություններ վարելու ադրբեջանական կողմի հետ (այս հարցն էլ հենց հուզում է մեր արեւելյան հարեւաններին): Արմեն Սարգսյանն էլ կունենա գլխավոր բանագնացի առաքելությունը ղարաբաղյան հակամարտության կարգավորման հարցում։ «Դրա համար էլ հեռացող նախագահը հանձնարարում է Լեռնային Ղարաբաղի ղեկավարության հետ կամուրջներ հաստատել»,-գրում է vesti.az-ը։

Հոդվածի վերջում Աբբասովը նշում է, որ ցանկացած պարագայում Սերժ Սարգսյանն իր անձնական խաղն է խաղում, որի գլխավոր նպատակը կառավարման վերահսկիչ լծակների պահպանումն է։ «Նա անում է քայլ ձիով, որ եւ գայլերը կուշտ լինեն, եւ ոչխարները ապահով։ Սերժ Սարգսյանը հասկանում է, որ ցանկացած պահի կարող է զրկվել գերակայության իր դիրքերից եւ որպեսզի իշխանության հանկարծակի կորստի դեպքում պահի իր դեմքը, խաղում է սեփական պարտիան՝ իր ընտրյալին դեմոկրատական ճանապարհով փոխանցելով նախագահական լիազորությունները»,- եզրափակում է Աբբասովը։