Գտիր 3 տարբերություն. Սերժ Սարգսյանն ու Իլհամ Ալիեւը՝ տոտալիտարիզմի ճանապարհին. խմբագրական

Օրերս Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիեւը տեղափոխեց այդ երկրում անցկացվելիք նախագահի ընտրությունների ժամկետը: Եթե չփոխվեր, այն անց էր կացվելու այս տարվա հոկտեմբերին, բայց որոշվել է, որ Ադրբեջանը նախագահ «կընտրի» ապրիլի 11-ին: Ադրբեջանի քաղաքական մեկնաբանները չեն կարողանում ընդհանուր հայտարարի գալ, թե որն է այդ քայլի իրական պատճառը: Բայց դա այնքան էլ հետաքրքիր չէ: Հետաքրքիր չէ նույնիսկ այն, որ անցած տարի Ադրբեջանում անցկացված հանրաքվեով նախագահի լիազորությունները 5 տարուց դարձվեց 7 տարի:

Մի տարօրինակ զուգադիպությամբ, այն օրերին, երբ Ադրբեջանում համաժողովրդական ցնծության պայմաններում նախագահ կընտրվի Ալիեւը, Հայաստանում կառաջադրվեն ՀՀ վարչապետի թեկնածուները, որոնցից կընտրվի Սերժ Սարգսյանը՝ ոչ պակաս ցնծության պայմաններում: Զուգադիպությո՞ւն է սա, թե՞ ոչ, Ալիեւը դիտավորյա՞լ է սա արել, որ այս ժամկետները համընկնեն՝ այլ թեմա է:

Բայց փորձենք այս ամենին նայել «կողքից»: Ուրեմն ինչ տեղի կունենա էս մեր կողմերում առաջիկա 2-3 ամիսներին: Ադրբեջանում տեղի կունենա ընտրություն, որի արդյունքը կանխորոշված է՝ նախագահ կդառնա Ալիեւը, որի ձեռքում կենտրոնացած է ամբողջ իշխանությունն առանց վերապահումների: Ու դրա համար այդ երկրի Սահմանադրության մեջ փոփոխություններ են իրականացվել: Հայաստանում վարչապետ կդառնա Սերժ Սարգսյանը: Նա նույնպես Սահմանադրության մեջ փոփոխություններ է արել, որպեսզի վարչապետը դառնա երկրի բացարձակ միապետը, եւ հենց ինքն էլ դառնալու է վարչապետ: Հայաստանի դեպքում եւս իշխանությունը կենտրոնացած է լինելու Սերժ Սարգսյանի ձեռքերում՝ առանց վերապահումների:

Ստացվում է, որ «կողքից» նայելու դեպքում տարբերություն չկա, եթե հաշվի չառնենք, որ Սահմանադրության մեջ փոփոխություններ նախաձեռնելիս Ալիեւը չէր խոստացել, որ նախագահ չի դառնալու, իսկ Սերժ Սարգսյանը խոստացել էր, որ չի ստանձնի վարչապետի պաշտոնը:

Երկու դեպքում էլ ընտրությունների ելքը կանխորոշված է, երկու դեպքում էլ կա իշխանության բացարձակ, անվերապահ կենտրոնացում մեկ մարդու ձեռքերում: «Կողքից» նայելու դեպքում այլ մանրուքները ընդամենը լիրիկական բնույթի են ու արդեն էական չեն: Ավտորիտարիզմը ավտորիտարիզմ է, անկախ նրանից, թե ինչ սկուտեղով է այն մատուցվում՝ ժանգոտ, թե արծաթափայլ:  Գուցե Հայաստանում ավտորիտարիզմը մի քիչ մեղմ է, այստեղ ավելի քիչ են քաղբանտարկյալները, ԶԼՄ-ները ավելի համարձակ են, քան Ադրբեջանում: Բայց դա ի՞նչ է փոխում: Թե Հայաստանում, եւ թե Ադրբեջանում ընտրություններով իշխանության փոփոխությունը տեսանելի ապագայում անհնարին է: Երկու երկրներում էլ տնտեսական «էլիտան» սերտաճած է իշխանության հետ, ֆինանսական ու նյութական ռեսուրսները գերկենտրոնացած են եւ ուղղակի թե անուղղակի գտնվում են մեկ մարդու լիակատար վերահսկողության տակ... Սա մեկ բառով ասած հենց տոտալիտարիզմն է: 

Այնպես որ, մենք մեզ ընդամենը ներշնչում ենք, թե «կողքի» դիտողի տեսանկյունից մենք շատ ավելի բարենպաստ լույսի ներքո ենք ներկայանում: Տարբերությունը, իրոք, մեծ չէ: Իսկ եթե մի փոքր տարբերություն այնուամենայնիվ կա եւ թվում է, թե դա մեզ համար լրացուցիչ հնարավորություններ է ստեղծում ավելի լավ «խաղալ» համաշխարհային քաղաքականության բեմում, ապա Ադրբեջանն էլ իր առավելությունները ունի՝ փող, նավթ, աճող բնակչություն, Թուրքիայի լիակատար աջակցություն եւ այլն:  Ու դեռ շատ վիճելի է, թե ում ունեցած առավելությունն է ավելի ծանրակշիռ:

Մի խոսքով, Սերժ Սարգսյանը ամեն ինչ արեց, որ Հայաստանն ու Ադրբեջանը դառնան անտարբերելի, եւ պետք է խոստովանել, որ այդ հարցում նրա գրանցած հաջողությունները անվիճելի են:

Խմբագրականը տպագրվել է «Հայկական ժամանակ» օրաթերթի փետրվարի 9-ի համարի առաջին էջում:

Տպել
4698 դիտում

«Իմ քայլի» պատգամավորը հրաժարվել է մանդատից պատգամավորի ցածր աշխատավարձի պատճառո՞վ

Ստեփանծմինդա–Լարս ավտոճանապարհը փակ է տրանսպորտային բոլոր միջոցների համար

2018 թվականին արտաքին առեւտրով ՀՀ է ներմուծվել 67 հազար 255 մեքենա. ՊԵԿ նախագահ

Փարիզում մեկնարկել է Հայաստանի և Ադրբեջանի արտգործնախարարներ հանդիպումը

Փաթաթում ենք, տաքացնում ենք․ Գյումրու թիվ 10 դպրոցը դրսից սառցակալել է

Ոչ ազնիվ մեղադրանքներ. դեսպան Սերգեյ Մինասյանը պատասխանել է Արման Բաբաջանյանին

ՊԵԿ-ում աշխատակիցների օպտիմիզացիա է կատարվել, 128 աշխատակից ազատվել է աշխատանքից. Անանյան

2018 թվականին 1 տրիլիոն 306 մլրդ 3 մլն դրամ ներհոսք է եղել պետական բյուջե. ՊԵԿ նախագահ

Դատարանը հեռացավ խորհրդակցական սենյակ՝ Քոչարյանի խափանման միջոցի վերաբերյալ որոշում կայացնելու

«Հանուն հայրենիքի մարդը չի գնում մանր գողության». սպանված ոստիկանի այրին դեմ էր Բիլյանին ազատելու միջնորդությանը

Փոխնախագահ ընտրելիս հաշվի առնվե՞լ է, որ ԼՀԿ-ն ապրիլին փողոց դուրս չի եկել. մեկնաբանում է ԱԺ փոխխոսնակը

Հույս չունենաք. նախագահները կատակ են արել

Փորձված մեթոդով. ռազմավարություն «նեղ կռուգի» համար

Բա ոնց կլներ. «Օրինաց երկիրն» օրենքից դո՞ւրս է

Գագիկ Մելիքյանի քենակալ, Պառավաքարի գյուղապետը նախկին գյուղապետարանի շենքը օտարե՞լ է իր եղբորորդուն

Կապանի օդանավակայանն ամռանն արդեն պատրաստ կլինի. Գեւորգ Փարսյան

Պետք է սովորենք հանգիստ լսել միմյանց քաղաքական հայտարարությունները. Մարուքյանը՝ ԲՀԿ-ականներին

Պարտությո՞ւն, թե՞ մարտավարական ճկունություն. Հրանտ Մարգարյանը հեռանում է ՀՅԴ ղեկավար կազմից

Իրանի զինված ուժերի գլխավոր շտաբի պետն այցելել է Բաքու. կստորագրվի երկկողմ հուշագիր

ՌԴ-ն ամեն օր ուժեղացնում է իր ներկայությունը Միջերկրական ծովի արևելքում