Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության շունչը ՌԴ-ում չի զգացվում. հայտնի ԶԼՄ-ների լրագրողները՝ ՀԺ-ին

Լուսանկրում առաջինը՝ Այման Էլմահդի, երկրորդը՝ Ժուլյեն Բրուն

Ռուսաստանում ընթացող ֆուտբոլի աշխարհի 2018 թ. առաջնության ընթացքում աշխատող արտասահմանցի լրագրողներն այնքան էլ չեն զգում մրցաշարի շունչը: Երկրի՝ քաղաքների տրամադրությունները, մարդկանց վերաբերմունքը մրցաշարին, ըստ նրանց, տարբերվում է այն ամենից, ինչ 4 տարի առաջ ԱԱ ընթացքում կատարվում էր Բրազիլիայում: «Հայկական ժամանակը», որն այս օրերին Սանկտ Պետերբուրգից լուսաբանում է մրցաշարը, այդ մասին զրուցել է համաշխարհային սպորտային ալիքների ցանց beIN Sports-ի՝ Ֆրանսիայի ռադիո եւ հեռուստալրագրող Ժուլյեն Բրունի եւ արաբական ամենաշատ այցելություններն ունեցող KOOORA կայքի խմբագիր Այման Էլմահդիի հետ:

Նրանք երկուսն էլ գրեթե ամբողջությամբ նույնը կարծիքին են, երբ համեմատում են Բրազիլիայի եւ Ռուսաստանի Մունդիալները կամ երբ խոսում են մարդկանցից ու մրցաշարի կազմակերպվածությունից: Ժուլյենն ընդգծում է, որ Բրազիլիայում բոլորն ապրում էին ֆուտբոլով: Մրցաշարը ոչ միայն մարզադաշտերում կամ ֆան գոտիներում էր, այլ հյուրընկալող քաղաքների բոլոր հատվածներում:

«Բրազիլիայում իսկապես այնպիսի զգացողություն էր, որ, ճիշտ է, չեմ կարող ասել, որ ֆուտբոլը գալիս էր տուն, բայց այդպիսի մի բան էր: Երբ գնում էիր նոր քաղաք, տեսնում էիր, որ ողջ քաղաքում մարդիկ մարզաշապիկներով են: Նրանք ամեն տեղ զվարճանում էին, փորձում էին վայելել պահը: Բոլորը ֆան գոտիներում էին: ՌԴ-ում այս պահին, ճիշտ է, դեռ մրցաշարը նոր է սկսվել, բայց դու չես զգում ֆուտբոլային մթնոլորտը: Նույն բանն էր 2 տարի առաջ Եվրոպայի առաջնությունում (խմբ. Ֆրանսիայում), բայց Բրազիլիայում իսկապես յուրահատուկ էր, եւ ես իսկապես երջանիկ եւ հաջողակ էի ինձ զգում, որ այնտեղ աշխարհի առաջնությունն ապրելու հնարավորություն ունեմ»,- ասում է նա:

Մարդկանց հետ շփման առումով էլ լրագրողը մեծ տարբերություններ է նկատում: Օրինակ բրազիլացիներին չի ընկճում արտասահմանցու լեզուն չհասկանալը: Նրանք պատրաստ են հաղորդակցվել այնպես, ինչպես կարող են: Նրանց հետ կարելի է զրուցել անգամ, եթե չգիտես լեզուն, իսկ ռուսները, ըստ Ժուլյենի, ավելի զսպված են:

«Ես պորտուգալերեն չեմ խոսում եւ ռուսերեն էլ չեմ խոսում, բայց, երբ Բրազիլիայում էի, կարծում եմ, ինձ համար ավելի հեշտ էր, որովհետեւ մարդիկ, իհարկե ոչ բոլորը, բայց մեծամասնությունը շատ բարեհամբույր էին: Տաքսիում դու կարող էիր խոսել վարորդի հետ առանց պորտուգալերեն իմանալու՝ «ձեռք-ոտքով», եւ բոլորն իսկապես շատ պարզ էին: Այստեղ՝ Ռուսաստանում, հաշվի առնելով այն, ինչ մինչեւ հիմա տեսել եմ, մի փոքր այլ է: Եթե դու ռուսերեն չես խոսում, իսկ այդ մարդն էլ անգլերեն չգիտի, չես կարող հաղորդակցվել, ու ընդամենը վճարում ես տաքսիի գումարը, եւ վերջ: Չեմ կարող ասել, որ բոլոր ռուսներն այդպիսի են, բայց սա ընդհանուր մթնոլորտն է, որը զգացել եմ»,- ասում է նա:

Մրցաշարի կազմակերպվածության առումով ֆրանսիացի լրագրողը, որը 1 անգամ չէ, որ Եվրոպայի կամ աշխարհի առաջնություն է լուսաբանել, դժգոհություններ չունի: Ոչ էլ տարբերություններ է նկատում ՖԻՖԱ-ի հովանու ներքո անցկացրած մյուս մրցաշարերի հետ համեմատությամբ:

«Նման մեծ մրցաշարերի գլխավոր յուրահատկությունն այն է, որ մարզադաշտի մոտ, մեդիա կենտրոնում, մարզադաշտում ամբողջությամբ չեզոք է: Նկատի ունեմ, օրինակ, այս սենյակը՝ մեդիա կենտրոնը, որտեղ նստած ենք, նույնը կլիներ նաեւ Բրազիլիայում. սա ՖԻՖԱ-ի ստանդարտն է: Շատ լավ է, որ այդպես է. դու կարող ես աշխատել մարզադաշտի յուրաքանչյուր հատվածում, վայֆայն իսկապես շատ լավն է... երբ դու մարզադաշտի մոտ ես կամ դրա ներսում, դա ոչ թե Ռուսաստանն է կամ Բրազիլիան, այլ դա ՖԻՖԱ-ն է»,- ընդգծում է նա:

Այմանը եւս նկատում է, որ Ռուսաստանն այնքան չի ուրախանում ֆուտբոլով, ինչպես Բրազիլիան: Նշում է, որ երբեմն չի էլ զգում, որ այստեղ աշխարհի առաջնության նման մրցաշար է անցկացվում: Ռուսաստանում ֆուտբոլն ամեն տեղ չէ:

«Այստեղ դու կարող ես զգալ աշխարհի առաջնությունը մարզադաշտի շրջակայքում եւ ֆան գոտում, բայց հատկապես Մոսկվայում չես զգում, գուցե, որովհետեւ շատ մեծ քաղաք է: Նույնիսկ, երբ ժամանում ես օդանավակայան, ոչ մի նշան չկա, որ այս երկիրը հյուրընկալում է ԱԱ-ն: Բրազիլիայում մարդկանց հետաքրքրում էր մրցաշարը: Փողոցներում դրոշներ էին, շատ բաներ, որոնք ցույց էին տալիս, որ այս երկրում անցկացվում է ֆուտբոլի ԱԱ-ն»,- ասում է նա:

Մարդկանց հետ հաղորդակցվելու առումով Այմանն էլ դժվարություններ ունի: Զգացել է, որ շատերն անգլերեն չգիտեն եւ համարում է, որ դա է հիմնական պատճառը, որ ռուսների ու արտասահմանցիների համար շփվելու հարցում խնդիրներ են առաջանում:

«Ոմանք իսկապես բարեհամբույր են, պատրաստակամ են օգնելու, ոմանք էլ չեն խոսում: Երբեմն նույնիսկ խոսում ես նրանց հետ, բայց նրանք չեն խոսում: Կարծում եմ՝ մեծ խնդիր կա լեզվի առումով: Շատերն անգլերենին չեն տիրապետում, եւ մեր միջեւ ընդհանուր լեզու չկա»,- ասում է նա:

Կազմակերպվածության հետ կապված Այմանը թերություններ չի տեսնում: Միայն խանգարում է այն, որ շատ ժամանակ է վատնում ճանապարհների վրա, մի վայրից մյուսը հասնելու համար ստիպված է տրանսպորտային մի քանի միջոց փոխել ու երկար քայլել:

«Մեծ խնդիրներ չկան, շատ լավ է: Միայն անհարմար է, որ շատ ենք քայլում, օրինակ, գնացքից իջնելուց հետո, տաքսիով հասնում ենք այստեղ... մարզադաշտ հասնելը երկար ժամանակ է խլում»,- ասում է նա:

Ֆուտբոլի աշխարհի 2018 թ. առաջնությունը Ռուսաստանում մեկնարկել է հունիսի 14-ին: Ավարտվելու է հուլիսի 15-ին: Անցկացվում է երկրի 11 քաղաքների 12 մարզադաշտերում: Այսօր՝ հունիսի 19-ին, ավարտվում է խմբային փուլի առաջին տուրը եւ սկսվում 2-րդը: