Առաջիկայում «միտումնավոր ձախողումներ» էլի են լինելու

Նախօրեին ոստիկանությունը ապօրինի զենք ունենալու կասկածանքով բերման ենթարկեց մի քանի ընդդիմադիր ակտիվիստների ու կարճ ժամանակ անց ոչինչ չհայտնաբերելով՝ ազատ արձակեց։ Սա, բնականաբար, դարձավ օրվա թիվ մեկ լուրը, ու շատերը՝ ե՛ւ իշխանությունների կողմնակիցները, ե՛ւ ընդդիմախոսները փորձում էին հասկանալ, թե ո՞րն էր, ի վերջո, դրա իմաստը։ Ընդդիմադիրները, հասկանալի է, ավելի ոգեւորված էին, որովհետեւ հերթական անգամ կարող էին խոսել «իշխանությունների կողմից իրականացվող ահաբեկումների եւ բռնաճնշումների», «ոստիկանական բեսպրեդելի», «քաղաքական դաշտը կրկեսի վերածելու» եւ այլնի մասին։ Ընդ որում՝այդ ամենի մեջ տարօրինակ բաներ իսկապես շատ կային։ Օրինակ՝ այդ երիտասարդներից մեկը, իր իսկ պատմելով, բերման ենթարկվելու պահին գնում էր ինչ-որ հանդիպման, բայց այդ ամենը պատշգամբից տեսանկարահանվում էր (հետաքրքիր է՝ նրան մի՞շտ են նկարահանում փողոց դուրս գալիս), մյուսը մեքենայից «լայվ» էր մտել՝ հեռախոսը դիմացը դրած ինչ-որ բան էր պատմում, բայց մեքենայի ետեւի նստատեղից էլ ինչ-որ մեկը տեսախցիկով նկարում էր այդ ամենը՝ կարծես նախապես գիտեր, որ քիչ անց իրենց բերման են ենթարկելու, ոստիկաններն էլ ապօրինի զենք (կամ գուցե թմրամիջոցներ) էին փնտրում, բայց մեքենան չխուզարկեցին...

Բայց սրանք, իհարկե, մանրուքներ են։ Իսկ ի՞նչ է տեղի ունեցել մեծ հաշվով։ Տեղի է ունեցել ինչ-որ անհասկանալի գործողություն, որի արդյունքում իշխանությունները բացարձակապես ոչինչ չեն շահել եւ նույնիսկ տուժել են քարոզչական դաշտում, իսկ ընդդիմությունը շահել է, որովհետեւ իշխանությունների դեմ քարոզչության հերթական առիթն է ստացել։ Համաձայնվեք՝ տրամաբանական կլիներ կարծելը, որ եթե ինչ-որ գործողության արդյունքում կողմերից մեկը շահում է, ուրեմն հենց այդ կողմն էլ կազմակերպել էր այդ գործողությունը։

Հարց է ծագում՝ բայց արդյո՞ք տվյալ դեպքում դա հնարավոր էր, ինչպե՞ս կարող էր ընդդիմությունը կազմակերպել իր իսկ ակտիվիստներին բերման ենթարկելու գործողությունը։ Այո, տեսականորեն հնարավոր էր։ Օրինակ՝ կարելի էր անանուն հեռախոսազանգով ոստիկանությանը հայտնել, որ այս-այս-այս անձինք ապօրինի զենք-զինամթերք կամ թմրամիջոցներ ունեն ու հենց հիմա գտնվում են այս ինչ տեղում։ Այլ տարբերակ էլ կա։ Ոստիկաններն ասում են, որ իրենք «օպերատիվ տվյալներ են իրացրել», բայց ակնհայտ է, չէ՞, որ դրանք կեղծ տվյալներ էին (այլապես ինչ-որ բան կհայտնաբերեին)։Ուրեմն՝կամ ինչ-որ մարդիկ ոստիկանությանը կեղծ «օպերատիվ տվյալներ» են տվել, կամ էլ ոստիկանության ներսում է ինչ-որ մեկը վերադասին կեղծ զեկույց ներկայացրել, թե այդ անձանց մոտ ապօրինի զենք-զինամթերքի առկայության մասին «օպերատիվ տվյալներ» ունի։ Կարո՞ղ էր նման բանլինել։ Իհարկե կարող էր։ Չէ՞ որ այդ երիտասարդներն իրենք են անընդհատ խոսում « «ոստիկանությունում ունեցած իրենց աղբյուրների» մասին։ Չենք պնդում, թե ամեն ինչ հենց այսպես էլ եղելէ, բայց կրկնում ենք՝ այս տարբերակը բացառել չի կարելի։

Հարց է ծագում՝ ի՞նչ պիտի անեն այս իրավիճակում Հայաստանի քաղաքական իշխանությունները։ Բնականաբար՝ պիտի ոստիկանության ղեկավարությանը հանձնարարեն ծառայողական քննություն սկսել եւ ամենայն մանրամասնությամբ պարզել, թե այդ ի՞նչ «օպերատիվ տվյալներ» էին, ումի՞ց են ստացվել, եթե կեղծ էին՝ ինչո՞ւ չեն ստուգվել, եթե իրական էին՝ ո՞վ է նախապես զգուշացրել, որ ոչ միայն ոչինչ չհայտնաբերվի, այլեւ ամեն ինչ տեսաձայնագրվի, եւ այլն։ Ու քանի որ ռեզոնանսն ամեն դեպքում քաղաքական էր՝ պետք կլինի պարզել նաեւ, թե արդյո՞ք այդ ձախողման մեջ քաղաքական հետք չկա։

Վերջին հաշվով՝ երբ խոսվում է նաեւ ուժային կառույցներում առկա «թաքնված ռեւանշիստների» մասին, դրանք դատարկ խոսքեր չեն, իսկ հետագա «միտումնավոր ձախողումները» կարող են նաեւ ավելի լուրջ լինել։