Է. Ղազարյանի ՀՀԿ-ական անցյալը հայտնի էր. բայց նա ապացուցեց այն, ինչ պահանջվում էր հանրաքվեն նախաձեռնողներից. Ռ.Ռուբինյան

Սահմանադրական դատարանի աշխատակազմի ղեկավար Էդգար Ղազարյանի երեկվա գրառումը այն մասին էր՝ ինչ պահանջվում էր ապացուցել ապրիլի 5-ի Սահմանադրական փոփոխությունների հանրաքվեն նախաձեռնողներից. որ Սահմանադրական դատարանը քաղաքական կողմ է՝ չնայած դրա լիազորությունը չունի:

Մեզ հետ զրույցում այսպիսի կարծիք արտահայտեց «Իմ քայլը» խմբակցության պատգամավոր, ԱԺ արտաքին հարաբերությունների հանձնաժողովի նախագահ Ռուբեն Ռուբինյանը:

Վայոց Ձորի նախկին մարզպետ, ՀՀԿ Ջերմուկի տարածքային կառույցի նախկին ղեկավար, Լեհաստանում ՀՀ նախկին դեսպան, ՍԴ աշխատակազմի ներկայիս ղեկավար Էդգար Ղազարյանը երեկ ֆեյսբուքի իր էջում «Մի մասնակցեք հանրաքվեին» հեշթեգով գրառում էր կատարել: Ապրիլի 5-ին սպասվող Սահմանադրական փոփոխությունների հանրաքվեն անվանելով կեղծ օրակարգ, մեծ անօրինականություն՝ նա հայտնել էր, թե իր կյանքում առաջին անգամ չի մասնակցելու այդ հանրաքվեին եւ նույնը կոչ է անում իր ընկերներին, բարեկամներին:

Ստորեւ մեր զրույցը Ռուբեն Ռուբինյանի հետ.

- Պարոն Ռուբինյան, հավանաբար նկատել եք, որ Սահմանադրական դատարանը վերջերս ակտիվացել է. համացանցում նիստերի վերաբերյալ իվենթներ են բացվում, դրանք լուսաբանելու հրավերներ արվում, ուղիղ եթերներ կազմակերպվում: Ինչո՞վ եք պայմանավորում այս անսպասելի ակտիվությունը:

- Կարող են լինել մեկնաբանություններ, որ այդ ակտիվությունը կապված է սպասվող հանրաքվեի հետ, բայց ինձ ավելի շատ անհանգստացնում է այն փաստը, որ Սահմանադրական դատարանի աշխատակազմի ղեկավարն է բացահայտ քաղաքական հայտարարություններ անում եւ կոչ անում բոյկոտել հանրաքվեն: Ինձ անհանգստացնում է այն հանգամանքը, որ Սահմանադրական դատարանի նախագահի խորհրդականն (Գրիգոր Մուրադյանը-խմբ.) է ըստ էության հանրաքվեն անվանում իրավագիտության տապալում: Այստեղ ես խնդիր եմ տեսնում եւ կարծում եմ, որ եթե նրանց այս խոսքերը չեն հերքվում կամ նրանք աշխատանքից չեն ազատվում՝ կարող են որոշ շրջանակներ ենթադրել, որ սա նաեւ ՍԴ նախագահի եւ/կամ անդամների տեսակետն է, եւ նրանք միջնորդավորված կերպով քաղաքական հայտարարություններ են անում:

- Դուք միանգամից պատասխանեցիք նաեւ իմ երկրորդ հարցին՝ Էդգար Ղազարյանի գրառման վերաբերյալ: Կարո՞ղ եք ասել՝ այդ գրառումը անակընկա՞լ էր ձեզ համար: Հայտնի չէ՞ր, թե նա ինչ քաղաքական հայացքներ ունի:

- Երկու բան է պետք տարբերակել: Իհարկե հայտնի է, որ Էդգար Ղազարյանը առնվազն թղթաբանորեն Հանրապետական անցյալ ունի, իսկ բովանդակային առումով ամենայն հավանականությամբ նաեւ ներկա, բայց խնդիրը դա չէ: Խնդիրն այն է, որ Սահմանադրական դատարանի՝ այսինքն ապաքաղաքական մարմնի աշխատակազմի ղեկավարը բացահայտ քաղաքական հայտարարություն է անում եւ կոչ է անում բոյկոտել հանրաքվեն: Այստեղ երկու տարբերակ կա: Մեկը անհավանական տարբերակ է՝ ենթադրենք դա իր մասնավոր կարծիքն է եւ ՍԴ-ն չի կիսում այդ կարծիքը կամ համարում է, որ ճիշտ չէ, որ ՍԴ աշխատակազմի ղեկավարը նման հայտարարություն անի: Բայց այդ դեպքում կամ պետք է պարզաբանում հնչեր կամ աշխատանքից հեռացվեր պարոն Ղազարյանը: Բայց քանի որ դա չի արվում, ըստ էության ՍԴ-ն ներքաշվում է քաղաքականության մեջ, ինչը պահանջվում էր ապացուցել: ՍԴ ճգնաժամի կարեւոր պատճառներից մեկն այն էր, որ ՍԴ նախագահը դառնում է քաղաքական ընդդիմախոս, ինչի լիազորությունը նա չունի:

- Քաղաքական առումով խնդիրը պարզ է: Իսկ իրավական խնդիր կա՞: Պե՞տք է իրավական գործընթաց հետեւի այս հայտարարություններին:

- Չեմ կարող ասել, ես չեմ ձեր հարցի հասցեատերը: Իմ գործը բարձրաձայնելն է, ես դա արել եմ:

- Էդգար Ղազարյանի այս գրառումը, ՍԴ անդամ Ֆելիքս Թոխյանի երեկվա հայտարարությունները, թե ՍԴ-ում ճգնաժամ չի եղել եւ չկա, ինքը պատրաստ է ստորագրել վերջին 20 տարիների իր որոշումների տակ եւ այլն, Սահմանադրական դատարանի նախագահ Հրայր Թովմասյանի պահվածքը… այս ամենը վկայո՞ւմ են, որ ՍԴ-ն թաքնված կերպով «Ոչ»-ի քարոզչություն է անում:

- Կարող են այդպիսի մեկնաբանություններ լինել, եւ ես կարծում եմ, որ դա եւս մեկ անգամ ցույց է տալիս ամբողջ խնդիրը. որ մենք ունենք Սահմանադրական դատարան, որն առնվազն ընկալվում է որպես քաղաքական կողմ:

- Պարոն Ռուբինյան, իսկ Էդգար Ղազարյանի, մյուսների պահվածքը զուտ մարդկային առումով ընկալելի չէ՞, եթե հաշվի առնենք, որ մարդիկ շուտով ենթադրաբար աշխատանք են կորցնելու:

- Իրենց պահվածքը ցուցիչ է խնդրի, բայց կարեւոր չէ այդ խնդրի լուծման առումով: Քաղաքացիները շատ հեշտ ճանապարհ ունեն այս խնդիրը լուծելու, այն է՝ գնալ ընտրատեղամաս, մասնակցել հանրաքվեին եւ քվեարկել այո:

- Իսկ ի՞նչ քայլեր է անելու «Այո»-ի շտաբը՝ այդ մասնակցությունը ապահովելու համար:

- Շտաբի ղեկավարը (Սուրեն Պապիկյան-խմբ.) մոտ օրերս ասուլիսով հանդես կգա եւ այդ բոլոր քայլերը կներկայացնի:

- Երեկ «Իմ քայլը» խմբակցության պատգամավոր Սիսակ Գաբրիելյանը հայտարարել է, որ խորհրդարանական ուժերից մեկը մարզերում «Ոչ»-ի քարոզարշավ է անում: Կարո՞ղ եք ասել, թե որ ուժի մասին է խոսքը:

- Ես չգիտեմ ինչի մասին էր խոսում պարոն Գաբրիելյանը, բայց կարող եմ ասել մի բան, որ բոյկոտի քարոզը ըստ էության նույն «Ոչ»-ի քարոզն է: Ինչո՞ւ, որովհետեւ գուցեեւ քարոզարշավը լինի տարբեր, բայց ակնկալվող արդյունքը նույնն է, որ «Այո»-ն չհաղթի եւ, հետեւաբար, խնդիրը առաջարկվող տարբերակով չլուծվի:

- Եթե հաշվի առնենք, որ եւ «Լուսավոր Հայաստանը» եւ «Բարգավաճ Հայաստանը» հայտարարել են հանրաքվեն բոյկոտելու մասին՝ Ձեր կարծիքով «Ոչ»-ի քարոզիչները ինչո՞ւ բացահայտ հանդես չեն գալիս, նույն այդ խորհրդարանական ուժին ի՞նչն է խանգարում միանալ «Ոչ»-ին:

- Շատ պարզ պատճառով. նախ ակնհայտ է բոլորին, որ ցանկացած արդյունքի դեպքում «Ոչ»-ը տասնյակ անգամներ ավելի քիչ ձայն է հավաքելու, քան «Այո»-ն: Բացի դրանից, կա քվորումի հարց. որպեսզի «Այո»-ն հաղթի՝ անհրաժեշտ է առնվազն 650 հազար քաղաքացու «Այո» քվեարկություն: Երեւի թե իրենց հաշվարկներով մի քիչ ավելի հեշտ է այնպես անել, որ քվորումը չապահովվի, քան այնպես անել, որ «Ոչ»-ը հաղթի: