Քարոզչական կորոնավիրուսը մոլեգնում է

Նկատե՞լ եք, թե ինչ ոգևորությամբ են նախկինների վճարովի քարոզիչները տարածում կորոնավիրուսի վերաբերյալ ցանկացած լուր՝ անպայմանորեն դա կապելով Հայաստանի «ապաշնորհ իշխանությունների» հետ։ Այնպիսի տպավորություն է, թե սրանք վարակի ամեն դեպքից առնվազն 10 տոկոսանոց բոնուս են ստանում, իսկ եթե հաջողվում է ինչ-որ հնարով դրա համար մեղադրել իշխանություններին՝ ֆինանսական հավելավճարին գումարվում է նաև պիցցայի լրացուցիչ չափաբաժին։ Արդյունքում՝ քարոզչական կորոնավիրուսը սպառնում է ախտահարել հանրային կյանքի բոլոր ոլորտները և ոչնչացնել առողջ բանականության վերջին նշույլները։

Ասվածի մեջ չափազանցություն չկա։ Տեսեք՝ վարչապետ Փաշինյանն ուղիղ եթեր է մտնում և ժողովրդին դիմում ուղերձով, որի հիմնական իմաստը հետևյալն է՝ կորոնավիրուսի դեմ պայքարում պետությունն անում է իրենից կախված ամեն ինչ, բայց քաղաքացիներն էլ իրենց հերթին պետք է պատասխանատվության բարձր ինքնագիտակցություն դրսևորեն և հետևեն որոշակի կանոնների (օրինակ՝ միմյանց բարևելիս չողջագուրվեն, պահպանեն հիգիենայի կանոնները և այլն)։ Ամեն ինչ կարծես թե հասկանալի է։ Ճիշտ նույնպիսի կոչով իրենց քաղաքացիներին են դիմում նաև, ասենք, Գերմանիայի, Մեծ Բրիտանիայի կամ Ֆրանսիայի իշխանությունները, և բոլորը դա նորմալ են համարում։ Որևէ մեկը դա չի գնահատում որպես իրավիճակի համար պատասխանատվությունից խուսափելու և ամբողջ պատասխանատվությունը «ժողովրդի ուսերին թողնելու» փորձ։ Պատկերացնո՞ւմ եք, ասենք, որևէ քաղաքակիրթ երկրում իշխանությունները մարդկանց կոչ անեն որոշակի վարքականոններով շարժվել, ու ընդդիմադիր ուժերի քարոզչական խոսափողներն իշխանություններին հայհոյեն դրա համար։ Հասարակության արձագանքը, վստահաբար, կլինի միանշանակ՝ «լսեք, դուք հո ապո՞ւշ չեք»։ Իսկ մեզանում «սերժառոբական քարոզչիստները» հենց այդպես էլ վարվում են՝ իշխանություններին մեղադրում են պատասխանատվությունից խուսափելու մեջ։ Այսինքն՝ սրանց տրամաբանությամբ, իշխանությունները պիտի ոչ թե դիմեն քաղաքացիներին, այլ, օրինակ, բոլոր խաչմերուկներում ցիստեռններով ալկոգել դնել, որպեսզի մեր հուզառատ հայրենակիցներն իրար պաչ-պռոշտի անելուց առաջ լավ լվան ձեռներն ու երեսները։

Իհարկե՝ այնպես էլ չէ, որ պետական կառույցներն ամեն ինչ անթերի են արել ու հիմա էլ ձեռնարկում են հնարավոր բոլոր միջոցները կորոնավիրուսի դեմ պայքարում։ Բայց հարցը ներկայացնել այնպես, թե իբր Հայաստանում կորոնավիրուսի դեպքեր են արձանագրվել բացառապես իշխանությունների մեղքով՝ համաձայնվեք, սա արդեն անբարոյականություն է։ Ոչ թե այն պատճառով, որ հանրությանը սպառնացող վտանգն օգտագործվում է քաղաքական նպատակներով (սրա համար այդ «քարոզչիստներին» վճարում են, ու ինչքան ավելի բացահայտ է անբարոյականությունը՝ այնքան ավելի առատորեն են վճարում), այլ որովհետև այս կարգի քարոզչությունը կարող է նվազեցնել իշխանությունների հանդեպ հանրության վստահության մակարդակը։ Իսկ դա չափազանց վտանգավոր է մի իրավիճակում, երբ, Աստված մի արասցե, ամեն պահի իշխանությունները կարող են ստիպված լինել դիմել կտրուկ միջոցառումների՝ կորոնավիրուսի հետագա տարածումը կանխելու նպատակով։ Հասկանալի է, չէ՞, որ այդ միջոցառումների արդյունավետությունը մեծապես կախված կլինի նրանից, թե որքանով է հասարակությունը վստահում իշխանություններին։ Այսինքն՝ սրանք իրենց անբարո քարոզչությամբ ըստ էության կորոնավիրուսի դեմ պայքարի արդյունավետությունն են նվազեցնում։ Գիտակցաբար, թե ոչ՝ էական չէ։

Հ․Գ․ Ի դեպ, սրանք նաև արտակարգ դրություն հայտարարելու անհրաժեշտության մասին են խոսում ու իշխանություններին մեղադրում են «անլուրջ վերաբերմունքի» մեջ։ Հետաքրքիր է՝ հասկանո՞ւմ են, թե արտակարգ դրության պայմաններում ինչ պատիժներ են սահմանվում խուճապ տարածելու և հակապետական քարոզչության համար։