Հետո ի՞նչ երեսով են նայելու մարդկանց աչքերին

Հայաստանի լրատվական դաշտը ծանր վիճակում է հայտնվել։ Արտակարգ դրությամբ պայմանավորված՝արգելվել է կորոնավիրուսի վերաբերյալ ակնհայտ կեղծ կամ խուճապ տարածող տեղեկությունների հրապարակումը, եւ արդյունքում լրատվամիջոցների մեծ մասը պարապուրդի է մատնվել։ Չէ, ժամանակի ընթացքում նրանք, իհարկե, կհարմարվեն նոր իրավիճակին ու սահմանափակումները շրջանցելու ձեւերը կգտնեն, իսկ առայժմ այդ  «բացը» լրացնում են հետին թվով «խելացիները»՝ նրանք, ովքեր ամեն ինչում մեղադրում են իշխանություններին ու առավոտից իրիկուն ստատուսներ գրում այն մասին, թե այ, եթե իշխանությունները ժամանակին իրենց լսեին, հիմա այս վիճակում չէինք հայտնվի...

Ընդհանրապես՝ լարված իրավիճակներում, լինի դա պատերազմ, բնական աղետ կամ համաճարակ, մարդիկ համախմբվում են եւ փորձում միասնական ուժերով հաղթահարել դժվարությունները։ Այդ իրավիճակներում, որպես կանոն, մարդիկ ձգտում են միմյանց նկատմամբ ավելի հանդուրժող լինել, մոռանալ մանր-մունր տարաձայնությունները, օգնել իրար կամ գոնե չվնասել, եւ այլն։ Սա, ի դեպ, բոլորին է վերաբերում, այդ թվում՝ նաեւ իշխանություններին։ Օրինակ՝ հասկանալի է, որ կորոնավիրուսի դեմ պայքարի հարցում նաեւ թերացումներ ու բացթողումներ են եղել, եւ համաճարակի հաղթահարումից հետո այդ ամենը կվերլուծվի, ու համապատասխան եզրակացություններ կարվեն։ Ամեն դեպքում՝ իշխանությունները, վստահաբար, բաց ճակատով կկանգնեն հասարակության առաջ ու հստակ հաշվետվություն կտան. այս-այս-այս հարցերը կարգավորել ենք, այս-այս-այս հարցերում թերացել ենք, պատճառները սրանք են, այս-այս-այս հետեւություններն ենք արել։ Հարց է ծագում՝ իսկ այսօր իշխանությունների վրա ցեխ շպրտողները, կեղծիքներ տարածողներն ու քարոզչական մանիպուլյացիայով զբաղվողներն ինչպե՞ս են նայելու մարդկանց աչքերին։ Հատկապես մանիպուլյացիաներով զբաղվողները, որովհետեւ կեղծիք ու խուճապ տարածողների գործը դժվարացել է, իշխանությունների վրա ցեխ շպրտելն էլ մեզանում քաղաքական պայքարի  «նորմալ» ձեւ է համարվում։

Ի՞նչ մանիպուլյացիաների մասին է խոսքը։ Օրինակ՝ ինքն իրեն տնտեսագիտական մտքի գիգանտ համարող մեկը հայտարարում է, թե բա չեք ասի ՝Հայաստանը 100 հազար բնակչին բաժին ընկնող կորոնավիրուսակիրների թվով ԵԱՏՄ-ում առաջինն է, ու դա խոսում է ՀՀ իշխանությունների բացառիկ ապաշնորհության մասին։ Թվում է՝ մարդը թվաբանորեն ամեն ինչ ճիշտ է ասում, առարկելու բան չկա։ Բայց այդ մարդը չի ասում, չէ՞, որ օրինակ՝Գերմանիան 100 հազար բնակչին բաժին ընկնող վարակվածների թվով Հայաստանին գերազանցում է մոտ 10 անգամ, հետեւաբար՝ ՀՀ իշխանությունները Գերմանիայի իշխանություններից 10 անգամ ավելի կազմակերպված ու կոմպետենտ են։ Կամ, ասենք, ինչ-որ  «հանրային դեմքեր» սուպերմարկետներից լուսանկարներ են հրապարակում՝  «էս ի՞նչա կատարվում Հայաստանում, աշխարհի վերջնա» տիպի վերնագրերով։ Թվում է՝ ամեն ինչ ճիշտ է, «ֆոտոշոփ» չի, որոշ սուպերմարկետներում իսկապես կուտակումներ են լինում։ Բայց այդ նույն  «հանրայինդեմքերը» չգիտես ինչու, լուսանկարներ չեն հրապարակում այն սուպերմարկետներից ու սովորական խանութներից, որոնց վաճառասեղանները պայթում են առատությունից, գնորդներ էլ առանձնապես չկան։ Մինչդեռ այդպիսի խանութներն ու սուպերմարկետները տասնապատիկ ավելի շատ են։ Այ սրանք են քարոզչական մանիպուլյացիաները, այ սա է ատելության կորոնավիրուսը, որ մտել է այդ մարդկանց ուղեղներն ու ստիպում է աշխատել սեփական պետության ու ժողովրդի դեմ։

Ու սա ալկոգելով չի անցնելու։ Իսկ ահա պաշտպանիչ դիմակները գուցեեւ օգնեն։ Որովհետեւ այդ մարդիկ կորոնավիրուսի հաղթահարումից հետո էլ գուցե ստիպված լինեն փողոց դուրս գալ դիմակներով, որպեսզի մարդիկ չճանաչեն իրենց ու չհիշեցնեն այս օրերի իրենց խայտառակ պահվածքը։