Դանիա – Հայաստան 1-0. Իսկ ո՞ւր էր Մխիթարյանը

Ֆուտբոլի Հայաստանի ազգային հավաքականը Աշխարհի 2018 թվականի ընտրական մրցաշարի առաջին խաղում կիրակի օրը պարտություն կրեց Դանիայից 0-1 հաշվով: «Եթե վնասվածք ստացած ֆուտբոլիստները մեր տրամադրության տակ լինեին, հաշիվը կարող էր լրիվ այլ լինել։ Հատկապես զգացվեց մեր ավագի՝ Հենրիխ Մխիթարյանի բացակայությունը»,- խաղի ավարտից հետո հայտարարել է մեր թիմի գլխավոր մարզիչ Վարուժան Սուքիասյանը: Հիշեցնենք, որ օգոստոսի 31-ին կայացած Չեխիա - Հայաստան խաղում Հայաստանի ընտրանու ավագ եւ առաջատար Հենրիխ Մխիթարյանը վնասվածք էր ստացել: «Մխիթարյանի մոտ հայտնաբերվել է ձախ ազդրի մկանի ստորին երրորդականի սալջարդ»,- 2 օր անց տեղեկացրեց Հայաստանի ֆուտբոլի ֆեդերացիան, իսկ Դանիայի հետ խաղի նախօրեին ֆեյսբուքյան իր էջում հայտարարությամբ հանդես եկավ Մխիթարյանը:

«Վերադառնում եմ Մանչեսթեր՝ բուժզննման եւ հուսով եմ շատ շուտ վերադառնալ: Հայաստանի հավաքականի թիմակիցներիս հաջողություն եմ մաղթում Աշխարհի առաջնության ընտրական փուլի մեկնարկում վաղը Դանիայի հետ կայանալիք խաղում: Որպես ազգային հավաքականի ավագ՝ ակնկալում եմ տեսնել մարտական ոգի եւ վճռականություն. ինչպես միշտ: Սրտով ու հոգով կլինեմ թիմի հետ»,- մասնավորապես գրել էր Մխիթարյանը: Դանիայի հետ խաղի նախօրեին ոտքի ցավերից է սկսել բողոքել մեր թիմի առաջատարներից Կառլեն Մկրտչյանը, իսկ արդեն խաղի ժամանակ Արաս Օզբիլիսը թողեց խաղադաշտը մեկնարկից ընդամենը 40 րոպե անց: Փաստենք, որ Մխիթարյանը, Մկրտչյանը եւ Օզբիլիսը մեր այս հավաքականի ամենահայտնի ֆուտբոլիստներն են, որոնց բացակայությունը ուղղակի չէր կարող չանդրադառնալ Հայաստանի ազգային հավաքականի խաղի վրա:

Իհարկե սպորտը, ֆուտբոլը, զերծ չէ պատահականություններից, ֆուտբոլիստների մոտ վնասվածքներն էլ շատ հաճախակի հանդիպող երեւույթներ են: Ընդ որում, ոտքի ցավերը, «ազդրի մկանի ստորին երրորդականի սալջարդը» կամ ավելի պարզ՝ «մկանային կոնտուզիան» արձանագրվում են գրեթե մշտապես: Հաճախ, ինչպես պնդում են շատ ու շատ ֆուտբոլիստներ, նման վնասվածքները պատճառ չեն հանդիսացել կարեւոր խաղերը բաց թողնելու համար. ցավազրկող են ընդունել, ոտքը կապել եւ խաղացել են: Անկասկած. եթե Մխիթարյանը չի մասնակցել Դանիայի հետ խաղին, ուրեմն վնասվածքը շատ ավելի լուրջ է եղել: Ուղղակի այս դեպքում հարց է ծագում. արդյոք ճիշտ չէ՞ր լինի, եթե թիմի ավագը, ակնհայտ առաջատարը այդ 1 օրը մնար հավաքականի հետ, անձնական ներկայությամբ աջակցեր խաղընկերներին, թիմի հետ լիներ ոչ միայն «սրտով եւ հոգով», այլ նաեւ՝ «մարմնով», հետո նոր մեկներ Մանչեսթեր:

Միգուցե հավաքականի հետ չմնալու՝ Մխիթարյանի որոշումը դարձավ Մկրտչյանի, Օզբիլիսի անհասկանալի ցավերի պատճառ: Ակնհայտ է, որ մեր այս հավաքականը ձեւավորվել, գծագրվել եւ փորձ է արվում կառուցել հենց Մխիթարյանի շուրջ: Նման իրավիճակում թիմը լքելու՝ Մխիթարյանի որոշումը արդյոք ավագի, առաջատարի պահվա՞ծք էր: Հիշեցնենք, որ ոչ վաղ անցյալում՝ «Եվրո 2016»-ի եզրափակիչում Պորտուգալիայի ավագ Կրիշտիանու Ռոնալդուն լրջագույն վնասվածք ստանալով՝ փոխարինվեց, բայց իր պահվածքով, պահեստայինների նստարանից ջերմեռանդ աջակցությամբ միգուցե շատ ավելի կարեւոր գործ արեց, քան կարող էր անել դաշտում: Պորտուգալիայի հավաքականի խաղացողները կաշվից դուրս էին գալիս, կրկնակի եռանդով էին խաղում՝ տեսնելով, զգալով իրենց ավագի աննկարագրելի աջակցությունը մի քանի մետրից: «Եթե ոտքերս էլ կոտրած լինեմ, պատրաստ եմ օգնել Պորտուգալիային», - մի անգամ հայտարարել է Ռոնալդուն, եւ դա ապացուցում է իր պահվածքով: Արդյոք մեր «բացակայող» ֆուտբոլիստները եւ առաջին հերթին Մխիթարյանը ունե՞ն նման զգացում: