Ընդդիմադիր քաղաքապետ ունենալու համար պետք է սրել իրավիճակը. PR մասնագետ

Մայիսի 14-ին կայանալիք Երեւանի ավագանու ընտրությունների քարոզարշավի ավարտին 10 օրից էլ քիչ ժամանակ է մնացել: PR մասնագետ Հայկ Կիրակոսյանից հետաքրքրվել ենք, թե իր կարծիքով ի՞նչ շանսեր ունի ուժերից յուրաքանչյուրը:

- Այս պահին, ԱԺ ընտրությունները հաշվի առնելով, կարելի է ակնկալել, որ 50-50 շանսեր կան: Երեք կողմերն էլ բավական պասիվ են եւ 50-50-ը լավագույն վիճակը կլինի, որովհետեւ հետո ավագանու նիստերը միակարծիք չեն անցնի: Շատ հետաքրքիր կլիներ ընդդիմադիր «Ելք»-ի եւ «Երկիր ծիրանիի» միավորումը, որովհետեւ այդպես հանրությանը ավելի հեշտ կլիներ ուղղորդել ու ասել, որ կամ մենք ենք, կամ այն, ինչ մինչեւ հիմա եղել է: Հանրությունը այդ պարագայում կտեսներ, որ գործ ունի սեւ ու սպիտակ իրավիճակի հետ: Իսկ այս պարագայում լուրջ խնդիր կարող է լինել ընտրողների չմասնակցության հարցը, ինչի վրա էլ պետք է աշխատի ընդդիմությունը: Այս կոնտեքստում հարկավոր է նաեւ մի քիչ ավելի համարձակ լինել խոստումների մեջ: Խոսքը հատկապես ընդդիմադիր ուժերի մասին է: Ես լսել եմ, որ «Երկիր ծիրանիին» ընտրելու որոշում կայացրած մարդիկ ասում են, որ դա անելու են որպես ջենտլմենական քայլ, լավ կլիներ կին քաղաքապետ ունենալ եւ այլն:

- Ի՞նչ խոստումներ պետք է տային, որ իրենց կողմը գրավեին ընտրողին:

- Ես ավելի համարձակ մոտեցումների մասին եմ խոսում. օրինակ, որ պիտի մետրոյի կայարան ունենանք Էրեբունիում, Դավթաշենում: Ավան բարձրանալու հարցը պետք է լուծել կամ մետրոյով, կամ ճոպանուղիով: Մյուս խնդիրը հանրային զուգարան դարձած անցումներն են: Իրականում շատ ակտուալ է նաեւ հանրային զուգարանների հարցը: Մինչեւ հիմա տուրիստները արձանագրում են, որ երբ Հայաստանում են՝ քիչ է մնում տակները անեն: Կա նաեւ երթուղային տրանսպորտի հարցը. քաղաքական ուժերից ոչ ոք չի ասում, որ կվերացնի գծատեր հասկացությունը, բոլոր գծերը կպետականացնի: Սրանք դրույթներ են, որ քաղաքական տեխնոլոգիաների տեսանկյունից կարող են մեծ օգուտ տալ:  

- Չե՞ք կարծում, որ անիրատեսական խոստումներ տալով՝ ընդդիմությունը կնմանվի իշխանություններին. սովորաբար իշխանություններն են խոստումներ տալիս, հետո շրջանցում:

- Ձեր մտահոգությունը միայն ես ու դուք ունենք: Քաղաքական ուժերի գերխնդիրը հիմա ընտրվելն է: Հետո խոստումը կպահեն, թե ոչ՝ չեմ կարծում առանձնապես շատ է մտահոգում: Բայց իմ նշած հարցերը անիրատեսական չեն: Եկեք հիշենք, որ Հայաստանում պետական տարբեր կառույցներից ամենահարուստը Երեւանի քաղաքապետարանն է: Բացի պետական հատկացումներից՝ քաղաքապետարան են մտնում գովազդների գումարները: Մի փոքրիկ պաստառ փակցնեք ձեր շենքի մոտ ու գեղեցկության սրահ գրեք, միանգամից կտուգանեն: Եթե նայենք, թե ինչքան հարուստ կարող է լինել քաղաքապետարանը, ապա բոլոր այդ խոստումները ավելի քան իրատեսական են: Չինաստանը պատրաստ էր եւս 300 ավտոբուս նվիրել մեզ: Բայց եթե բերեն մտցնեն՝ գծատերերը կբողոքեն, իսկ գծատերերի կեսը հենց իրենք են: Խոստումները էս պահին կարող են աշխատել:

- Երեւանի քաղաքապետի թեկնածուներից ո՞վ ինչ առավելություն ունի:

- Տարոն Մարգարյանի օգտին աշխատում է այն, որ արդեն փորձ ունի, Նիկոլ Փաշինյանի օգտին աշխատում է իր լավ հռետոր լինելը, Զարուհի Փոստանջյանը կարող է օգտվել գեղեցիկ սեռի ներկայացուցիչ լինելու հանգամանքից: Նրանցից ոչ ոք, սակայն, չի օգտվում այս առավելություններից: Բոլորը միանման քարոզարշավ են իրականացնում: Նույնիսկ պաստառի գույներով տարբեր չեն. բոլորն ընտրել են ծիրանագույնը: Պետք է ինչ-որ կերպ սրել իրավիճակը, որովհետեւ այսպիսի հանդարտ իրավիճակում մարդիկ չեն գնալու ընտրության: Գոնե ծեծկռտուք լիներ (կատակում է-խմբ.): Տարոն Մարգարյանը չի համաձայնում, գոնե Զարուհի Փոստանջյանն ու Նիկոլ Փաշինյանը բանավիճեին: Իրավիճակի սրման դեպքում նույնիսկ քնածները կարթնանային եւ կգնային ընտրության մասնակցելու. այս պարագայում միգուցե հնարավոր լիներ ընդդիմադիր քաղաքապետ ունենալ:

Հ.Գ. Հարցազրույցը պատրաստ էր, երբ Երեւանի քաղաքապետի թեկնածու Տարոն Մարգարյանը հայտարարեց, որ գծատեր հասկացությունը վերացնելու են: