Սրանով կարող եմ հոսանքի 1 ամսվա վարձը մուծել. Գրողների միությունում մրցանակներ հանձնվեցին

Այսօր Հայաստանի գրողների միությունում տեղի ունեցավ բարերարներ Հրանտ եւ Մանուշակ Սիմոնյանների անվան ամենամյա մրցանակաբաշխությունը: ՀԳՄ նախագահ Էդուարդ Միլիտոնյանն իր խոսքը սկսեց գրողներին տրվող մրցանակներն ավելորդ համարող, եւ առհասարակ ժամանակակից գրողներին վարկաբեկող ու նրանց գործը չգնահատող մարդկանց քննադատելով:

«Հաճախ են ասում, թե գրողին ի՞նչ մրցանակ, կամ այս մրցանակներն ինչի են ստանում, բայց  այդ մրցանակներն օգնելու են, որպեսզի եւ՛ գրողի անունը հիշվի, եւ՛ ընթերցողները ճանաչեն», - ասաց Էդվարդ Միլիտոնյանը:

Միլիտոնյանն իր խոսքում նշեց, թե նմանատիպ հայտարարություններ արվում են, իբրև թե ցույց տալու սեփական գրական ճաշակն ու բարձր մտածողությունը, այնինչ ինքն այդ ամենի մեջ միայն սնանկություն է տեսնում. «Չճանաչել կողքը ապրող գրողին, չկարդալ եւ մեծ -մեծ կարծիքներ հայտնել՝ հատկապես բացասական»,- Հայաստանում հաստատված վիճակը ն ներկայացրեց Միլիտոնյանը:

Եվ նշեց, որ այնպիսի պարզունակ հայտարարությունները, ինչպես օրինակ՝ ու՞ր են մեր թումանյանները, կամ ու՞ր են նարեկացիները, ոչ թե գրականության շահերից ելնելով են ասվում, այլ՝ ընդհակառակը: Էդվարդ Միլիտոնյանն ասաց, որ ինքը չի մասնակցում մրցանակակիրների ընտրության գործընթացին՝ հանձնաժողովի անդամ չէ, այլ գրականագետներ եւ ճանաչված գրողներն են կարդում եւ ընտրում:

Մրցանակն ունի հատուկ դիպլոմի ձև, ներառված է նաև որոշակի գումար: «Մեկ կամ երկու հոգի են ստանում, 60-70 հազար դրամի չափով, մնացածինը ավելի քիչ են»,- ասաց Միլիտոնյանն, ավելացնելով, որ գումարներն այնքան էլ մեծ չեն, բայց այդ մրցանակներն ուղղված են մեր ընթերցողին, հասարակայնության լայն շրջանակին, որ ճանաչեն իրենց ժամանակի մեջ ապրող գրողներին:

Առաջին անգամ շնորհվեց Հովհաննես Մասեհյանի անվան թարգմանական մրցանակ, որին արժանացավ Արամ Արսենյանը, Ստայնբեքի «Ցասման ողկույզները» գրքի թարգմանության համար: Արամ Արսենյանը մոտ 30 գրքի թարգմանություն է կատարել, «Տիրոջ դասը», «Իրական հորինվածքներ» եւ մի շարք այլ երկերի հեղինակ է:

«Հայկական ժամանակ»-ի հետ զրույցում Արամ Արսենյանն ասաց, որ այսօր ստացած գումարով կարող է մեկ ամսվա հոսանքի վարձ վճարել, սակայն գումարի չափը չցանկացավ նշել: Արամ Արսենյանի խոսքով՝ այսօր գրողի եւ թարգմանչի խնդիրը նույնն է. «Ցանկացած մտավորական բախվում է բոլոր այն խնդիրներին, ինչ բնակչության 80 տոկոսը, այսինքն ոչ մի լավ բան չկա, կա միայն գոյատևելու խնդիր», -ասաց նա:

Վերջինս թարգմանչական ամենակարևոր հիմնախնդիրներից առանձնացրեց թարգմանիչների հաճախակի անբարեխղճությունը բուն տեքստի նկատմամբ եւ հայոց լեզվի վատ իմացությունը: «Օտար լեզվի հետ խնդիր չկա, միայն հայերենի հետ է խնդիրը»,-վստահեցնում է թարգմանիչը:

Ի հակադրություն Գրողների միության նախագահի, Արամ Արսենյանը նշեց, որ ընթերցողները բոլորին էլ ըստ արժանվույն գնահատում են, ուղղակի ժամանակակից գրականության ընթերցողի թիվն է փոքր:

Վախթանգ Անանյանի անվան  մրցանակի արժանացած Անահիտ Թարյանը մեր զրույցում ասաց, որ գումարը պատրաստվում է նվիրաբերել Համահայկական գրական հիմնադրամին, սակայն նշեց, որ գումարի չափը դեռ չգիտի: Մեր այն հարցին, արդյոք ժամանակակից գրողի եկամուտը իրեն թույլ է տալիս հրաժարվել տրված գումարից, վերջինս նշեց, որ իր համար մեծ պատիվ է արժանանալ հայ անվանի գրողի մրցանակին,

«Մինչ հիմա առանց այդ գումարի ենք ապրել եւ էլի կապրենք, բայց կան ընդհանուր խնդիրներ, ընդհանուր շահեր եւ հոգսեր, որը ես համարում եմ իմը»,-ասաց Անահիտ Թարյանը: «Հայաստան» պարբերականի գլխավոր խմբագիր, 18 գրքի հեղինակ, արձակագիր, հրապարակախոս Տիգրան Նիկողոսյանը «...Եվ գիրը մեր» հրապարակախոսական գրքի համար ստացավ Միքայել Նալբանդյանի անվան մրցանակ:

Գիրքը սկսել է գրվել 94 թվականից: Զետեղված են պատումներ, որոնք հասցեագրված են թե՛ մեծերին, թե՛ փոքրերին: «Փոքրերի մասին, բայց մեծերի համար, այն մասին, թե ինչի համար է ապրում մարդը»,-ասում է Տիգրան Նիկողոսյանը: Եվ նշում, որ այս մրցանակն ավելի շատ պատասխանատվություն է իր գրի համար:

 Աղունիկ Հովհաննիսյան