Հետին թվով անզիջումները. ինչպես «ջրել» նախորդ իշխանությունների զիջածները

Եվ այսպես, ՀՀԿ նախընտրական ցուցակը գլխավորող Վիգեն Սարգսյանը հայտարարում է, թե ՀՀԿ-ն կառուցողական ընդդիմություն է լինելու, բայց որոշ հարցերում (օրինակ՝ Արցախի հարցում) լինելու է անզիջում: Սա երեւի պետք է հասկանալ այսպես՝ ՀՀԿ-ն թույլ չի տալու, որ Նիկոլ Փաշինյանի կառավարությունն Արցախի հարցում անընդունելի զիջումների գնա: Իրականում, իհարկե, դա ոչ թե ՀՀԿ-ն թույլ չի տալու, այլ ժողովուրդը: Բայց ինքնին տարօրինակ է, որ այդ հիպոթետիկ զիջումների դեպքում ՀՀԿ-ն «գլխանց» իր համար ամրագրում է համաժողովրդական անխուսափելի դժգոհության ալիքը գլխավորողի դերը:

Սա անում է մի կուսակցություն, որի առաջնորդը (ի դեպ՝ տեսնես ինչո՞ւ նրա անունը չկար ՀՀԿ նախընտրական ցուցակում) դեռ պաշտպանության նախարար եղած ժամանակ հայտարարում էր, թե «Աղդամը մեր հայրենիքը չէ», իսկ հետագայում՝ արդեն որպես նախագահ, առնվազն մի տասը անգամ հայտարարել է, թե ղարաբաղյան կարգավորման՝ մեզ համար ընդունելի տարբերակի կարեւորագույն չափորոշիչներից մեկը Հայաստանի եւ Արցախի միջեւ հուսալի ցամաքային կապն է (նկատենք, որ Աղդամի, Ֆիզուլու եւ Ջեբրայիլի շրջանները ոչ մի կերպ չեն տեղավորվում «Հայաստանի եւ Արցախի միջեւ հուսալի ցամաքային կապ» ձեւակերպման մեջ):

Բայց սա դեռ մի կողմ թողնենք: Ե՛վ Ռոբերտ Քոչարյանը, ե՛ւ Սերժ Սարգսյանը համարում են, որ «անվտանգային խնդիրներն» իրենց ուժեղ (եւ համապատասխանաբար՝ նոր իշխանությունների թույլ) կողմերն են: Նրանք, ի դեպ, ժամանակին հենց այդ կարգախոսով էլ եկել են իշխանության՝ իրենք, իբր, «անզիջումներն» են ու ասպարեզից հեռացնում են «պարտվողականներին»: Եվ որպես դրա ապացույց՝ ամեն առիթով խոսում են այն մասին, թե իրենց օրոք որքան է հզորացել հայկական բանակը:

Հայկական բանակն իսկապես շատ է հզորացել, եւ ՀՀ Զինված ուժերի՝ 1998 ու 2018 թվականների «մոդելների» միջեւ համեմատության եզրեր անգամ չկան: Բայց պետք է համեմատել ոչ թե 2018թ. եւ 1998թ. հայկական բանակները, այլ մեր եւ ադրբեջանական բանակների ուժերի հարաբերակցությունը 1998-ին ու 2018-ին: Թե չէ սովետական վիճակագրությունն էլ էր այդպես անում՝ տնտեսական ցուցանիշները համեմատում էր ոչ թե կապիտալիստական երկրների, այլ ցարական Ռուսաստանի ցուցանիշների հետ, ու հաղթականորեն արձանագրում, որ 1913թ. համեմատ, ասենք, չուգունի արտադրությունն ավելացել է 800 անգամ:

Իսկ ինչո՞ւ է այդքան կարեւոր հատկապես մեր եւ ադրբեջանական բանակների ուժերի հարաբերակցությունը համեմատելը: Որովհետեւ նախորդ 20 տարիներին Արցախի հարցում Հայաստանի քաղաքականության հիմնական նպատակը, որքան հասկանում ենք, եղել է ստատուս-քվոյի պահպանումը: Եվ անկախ նրանից՝ ճի՞շտ էր այդ քաղաքականությունը, թե՝ ոչ (կամ ընդհանրապես՝ այլընտրանք կա՞ր, թե՞ ոչ), կարեւոր է հասկանալ՝ իշխանությունները կարողացե՞լ են անել դա, թե՞ չեն կարողացել: Դա նրանց մոտ, կարծես թե, այնքան էլ լավ չի ստացվել, որովհետեւ 1998-ին ադրբեջանցիները շփման գծում չէին համարձակվի անգամ գլուխները հանել խրամատներից, իսկ 2016-ին «ընդամենը» 800 հեկտարի կորուստը համարում ենք մեծ նվաճում:

Այս ամենն, ի դեպ, նախկին իշխանություններին «երեսով տալու» համար չենք ասում: Պարզապես, որեւէ հարցում անզիջում լինելը միայն անզիջում դիրքորոշում ներկայացնելը չէ, եթե դրսում՝ բանակցությունների սեղանի շուրջ, անզիջում ես, երկրի ներսում էլ պիտի համապատասխան քաղաքականություն իրականացնես. ունենաս ամուր, մրցունակ, կոռուպցիայից զերծ տնտեսություն, որպեսզի ունենաս հզոր բանակ, կասեցնես արտագաղթը, բնակեցնես սահմանամերձ գոտիները եւ այլն: Հիմա նախկին «անզիջում» իշխանությունները սրանցից ո՞րն են արել: Ոչ մեկը:

Ու այնպես էլ չէ, որ դրսում իսկապես անզիջում են եղել: Հակառակը՝ ինչքան կարող էին անաղմուկ զիջել, զիջել են (առնվազն նախնական պայմանավորվածությունների մակարդակով): Հիմա ի՞նչ են ասում, ասում են «թույլ չե՞նք տա դրանից ավելին զիջել»: Իսկ գուցե պետք է նախ եւ առաջ ձեր «փայ» զիջածի՞ համար բացատրություն տաք հասարակությանը:

Իսկ նոր իշխանությունները երեւի պիտի մտածեն ոչ թե ավելի անզիջում դիրքորոշում ձեւակերպելու մասին (դա շատ հեշտ է), այլ այն մասին, թե ինչպես «ջրեն» նախորդ իշխանությունների զիջածները եւ միաժամանակ երկիրը հասցնեն այնպիսի վիճակի, որ կարողանանք այդ անզիջում դիրքորոշման «տակից դուրս գալ»:

Արմեն Բաղդասարյան

Տպել
1369 դիտում

Այն, ինչ կատարվել է, մեզնից՝ ինձնից, Վահե Գրիգորյանից թաքուն է կատարվել. Սեդա Սաֆարյանը՝ գործի վարույթը կասեցնելու մասին

Սևան քաղաքում շմոլ գազից թունավորվել է 3 քաղաքացի

Քոչարյանն օգտվում է պաշտոնաթող նախագահի անձեռնամխելության երաշխիքից. դատարանի որոշման հիմնավորումները

«Փյունիկը» խիստ դժգոհ է մրցավարից. արձագանքել են հայտնի ֆուտբոլիստներ (տեսանյութ)

ՀՀ ոստիկանության ստորաբաժանումները երեք օրում բացահայտել են հանցագործության 101 դեպք

Գեղարքունիքի մարզի Արգիճի գետից 30-ամյա քաղաքացու դի է դուրս բերվել

Սահակաշվիլիի կինը Վրաստանում պարտություն է կրել քաղաքապետի ընտրություններում

Բռնցքամարտի ֆեդերացիային սպառնու՞մ են. ահազանգում են եւ հորդորում պաշտոնյաներին հեռու մնալ իրենցից

Բացահայտվել է Երեւանում տերմինալների գողության երկու դեպք

Դատական համակարգի հանդեպ եղած հանրային անվստահությունն այն աստիճանի է, որ vetting-ի կիրառումը դարձել է հրամայական

Խ. Աբովյանի տուն-թանգարանը նոր տնօրեն ունի. 60 տարի առաջ գրված համանուն օպերան կրկին կբեմադրվի

Բուժվող հիվանդն իրեն ցած է նետել Արտաշատի հիվանդանոցի 2-րդ հարկից ու ժամեր անց մահացել է

Նրանք պատրաստ են ամեն ինչ անել, միայն թե իրենք հետ գան եւ շարունակեն իրենց թալանը. Բադասյան

ԵԹԿՊԻ ուսանողները բողոք ունեն. վաղը նրանց կհանդիպեն ռեկտորի պաշտոնակատարն ու բուհի խորհրդի նախագահը

ՀՀ դատախազությունը եւս չի ստացել Քոչարյանի եւ մյուսների գործը կասեցնելու մասին որոշումը

Ս. Հովհաննիսյանը նշանակվել է «Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանի հանրային կապերի պատասխանատու

«Ազգային վերածնունդ» կուսակցությունն անվերապահ աջակցում է ՀՀ վարչապետին. հայտարարություն

Ավարտվեց Բակո Սահակյանի ու «Իմ քայլի» պատգամավորների հանդիպումը. ինչ է քննարկվել՝ պարզաբանում է նախագահը

ԱՄՀ-ն հաստատել է Հայաստանին «Սթենդ-Բայ» տեսակի վարկային միջոցների տրամադրումը

ՀԱՅԲԻԶՆԵՍԲԱՆԿՆ ամփոփեց MasterCard ընկերության հետ անցկացրած համատեղ ակցիան