Ձյուդոիստները փող աշխատելու համար սամբոյի մրցումների են մասնակցում. ձյուդոյի ֆեդերացիայում դեմ են

Հայաստանի ձյուդոիստների շրջանում տարածված է մի երեւույթ, որը, ֆեդերացիայի ղեկավարության կարծիքով, խանգարում է մարզաձեւին: Մի շարք ձյուդոիստներ մասնակցում են սամբոյի մրցաշարերի: Դրա համար հիմնականում շրջանառվում է 2 պատճառ: Առաջինը, որ ձյոդոիստների համար սաբոյով ավելի հեշտ է միջազգային ասպարեզում այնպիսի տեղեր զբաղեցնել, որոնք պարտադիր զինվորական ծառայությունից տարկետում ստանալու հնարավորություն են ընձեռում (նախկինում՝ հնարավորություն ծառայելու սպորտային վաշտում, որը հիմա գոյություն չունի): Մյուս պատճառը գումար վաստակելն է:

Մարզիկները չեն ժխտում թե մեկը, եւ թե մյուսը: «Հայկական ժամանակ»-ը զրուցել է ձյուդոյի Եվրոպայի երիտասարդական առաջնության բրոնզե մեդալակիր, սամբոյի Եվրոպայի եւ աշխարհի երիտասարդական առաջնության չեմպիոն Գրիգոր Սահակյանի ու ձյուդոյի Եվրոպայի երիտասարդական առաջնության արծաթեմեդալակիր, սամբոյի աշխարհի առաջնության բրոնզեմեդալակիր, Եվրոպայի բրոնզեմեդալակիր Արսեն Ղազարյանի հետ: Սահակյանը նշում է, որ ձյուդոիստների համար սամբոյի մրցումներին մասնակցելու հիմնական նպատակը, այսպես ասած, բանակի հարցը լուծելն է:

«Հիմնականում սամբոն ձյուդոիստների համար եղել է բանակի հարց լուծելու միջոց. եթե ձյուդոյով չեն կարողացել, գնացել են սամբոյի մրցաշարերի են մասնակցել, որպեսզի բանակի հարցը լուծեն, գնան սպորտային վաշտում ծառայեն ու սպորտը չթողնեն»,- ասաց նա:

Ղազարյանը նույնպես նշում է այս մասին, սակայն իր անձնական փորձով ընդգծում է նաեւ մեկ այլ պատճառ: Սամբոյի տարբեր մրցաշարերում մրցանակային տեղեր զբաղեցնելով հնարավոր է լրացուցիչ գումար վաստակել: Ինքը, օրինակ, սամբոյի մրցաշարերում մրցանակային տեղեր գրավելու համար 40-50 հազար դրամ է ստանում Վանաձորի քաղաքապետարանից: Բացի այդ, մրցաշարերն ունենում են մրցանակային ֆոնդ, ինչը, ըստ Ղազարյանի, որոշակի ժամանակ բավականացնում է:

«Սամբոյի մրցումների սկսել եմ մասնակցել 2016 թվականից՝ մեծահասակնեի մեջ: Պատճառն էլ եղել է զուտ ֆինանսականը: Հայաստանի պայմաններում, եթե չվարձատրվես, ապրելն անհնար է: Մեծանում ես, հարցեր են առաջանում: Չգիտեմ՝ իրենք ինչպես են մտածում, պետք է նստես ասես՝ ես ֆանատիկ եմ, ոչ մի լումա ինձ մի տվեք, ես ձյուդոյով կզբաղվե՞մ»,- ասաց նա:

Մեզ հետ զրույցում Սամբոյի ֆեդերացիայի նախագահ Միքայել Հայրապետյանը հաստատեց, որ իրենց մրցումներին ձյոդոիստներ հաճախ են լինում: Ասաց, որ իրենք սահմանափակում չեն դնում, ու ցանկացողները կարող են հանդես գալ: Պատճառների մասին չխոսեց, սակայն վստահություն հայտնեց, որ հնարավոր է միաժամանակ 2 մարզաձեւով էլ լավ մասնակցել:

«Օրինակ, դուք կարող եք գրագետ խոսել հայերեն եւ գրագետ խոսել ռուսերեն: Նույնն էլ սպորտն է. դուք կարող եք մասնակցել ձյուդոյի մրցումներին գրագետ՝ իմանալով օրենքները, եւ կարող եք մասնակցել սամբոյի մրցումներին գրագետ եւ իմանալ կանոնները»,- ասաց նա:

Սամբոյի մրցումներին մասնակցելը, սակայն, շատ ձյուդոիստների համար խոչընդոտներ է ստեղծում ձյուդոյի ֆեդերացիայում: Վերը նշված 2 մարզիկները դրա համար նմանատիպ ճակատագրի են արժանացել: 2017-ի հոկտեմբերին Սահակյանը 1 տարով որակազրկվեց: Այդ մասին ՀԺ-ին ասել էր այն ժամանակ դեռ ֆեդերացիայի փոխնախագահ Դավիթ Խիթարյանը: 2018-ի վերջում էլ ասուլիսի ժամանակ ՀՀ ձյուդոյի հավաքականի գլխավոր մարզիչ Արմեն Նազարյանը, խոսելով Ղազարյանի մասին, նշեց, որ ֆեդերացիայում դրվածքն այնպիսին է, որ սամբոյի մրցումներին մասնակցած ձյոդոիստներին որոշ ժամանակով չի թույլատրվում մասնակցել ձյուդոյի միջոցառումներին:

Ձյուդոյի ֆեդերացիայի գլխավոր քարտուղար Թաթուլ Հովհաննիսյանը պաշտոնապես այլ պատճառ է նշում այս մարզիկների՝ ձյուդոյի ՀՀ հավաքականում չընդգրկվելու համար: ՀԺ-ի հետ զրույցում նա ասաց, որ նրանք չեն մասնակցել ՀՀ առաջնություններին, որոնցով մարզչական շտաբն ընտրում է հավաքականի անդամներին: Սահակյան ու Ղազարյանն ասում են, որ որակազրկման մասին իրենց պաշտոնապես ոչինչ չեն ասել, ու ըստ նրանց էլ՝ պատճառը ՀՀ առաջնությունը բաց թողնելն է: Ամեն դեպքում հիմա նրանք ձյուդոյի հավաքականում չեն:

Միաժամանակ Հովհաննիսյանն անընդունելի է համարում, որ ձյուդոիստներն ուժերն են փորձում նաեւ սամբոյում: Նշում է, որ անձնական մարզիչները մոլորության մեջ են գցում մարզիկներին՝ համոզելով, որ սամբոն ավելի հեշտ մարզաձեւ է: Ընդգծում է, որ ձյուդոյի ֆեդերացիան ժամանակ ու միջոցներ է ծախսում նրանց վրա, իսկ նրանք գնում սամբոյի մրցումների են մասնակցում: Նա ասում է, որ ձյուդոիստների նման որոշման հիմնական պատճառը «բանակի հարցը լուծելն է»: Ինչ վերաբերում է գումար վաստակելուն, ապա Հովհաննիսյանը տեղեկություն չունի, որ ձյուդոիստները դրա համար էլ են սամբոյի մրցաշարերի գնում: Նշում է, որ, եթե նման բան կա, դա մարզիկների ընտրությունն է, սակայն ինքը չի ընդունում: Ըստ նրա՝ ավելի լավ է՝ ձյուդոիստն ինչ-որ տեղ աշխատի, քան զուգահեռաբար այլ մարզաձեւով զբաղվի:

«Եթե նա գնա մի տեղ աշխատի, ոչ վնասվածք կստանա, ոչ այդքան ուղեղը կլարի, ոչ էլ իր մրցելու իր ձեւը կփոխի. սամբոն ձյուդոյից սարսափելի հեռվացել է, բացարձակ կապ չունեն իրար հետ: Չեք կարող դուք ելույթի ժամանակ մտածել՝ այս հնարքը կարելի է, թե ոչ»,- ասաց նա՝ ավելացնելով, որ ձյուդոյում էլ բարձր արդյունքներ գրանցելու դեպքում կարելի է գումար վաստակել:

Այս շրջանում ձյուդոյի հավաքականի անդամները շարունակում են մարզվել ու պատրաստվել 2019 թվականի իրենց ստուգատեսներին: Սահակյանն ու Զազարյանն էլ մարզումները չեն թողնում: Անկախ նրանից, որ ձյուդոյի ընտրանի չեն հրավիրվում՝ բացի սամբոյից, զբաղվում են նաեւ ձյուդոյով: