Քաղաքացիներին մեծ հաշվով հետաքրքիր չեն ձախողման պատճառները. Լոռու մարզպետը՝ սուբվենցիոն ծրագրերի մասին

Լոռու մարզի 42 համայնքներում այս տարի կիրականացվի 102 սուբվենցիոն ծրագիր՝ նախորդ տարվա 55-ի փոխարեն: Ներկայացված ծրագրերի ընդհանուր արժեքը կազմում է ավելի քան 5 մլրդ 441 մլն դրամ՝ նախորդ տարվա 1 մլրդ 818 մլն դրամ ընդհանուր գումարի դիմաց:

«Հայկական ժամանակ»-ի հետ զրույցում Լոռու մարզպետ Անդրեյ Ղուկասյանն ասաց՝ ծրագրերի համար նախատեսվող ընդհանուր 5 մլրդ 441 մլն դրամից 1 մլրդ 626 մլն դրամը համայնքների մասնաբաժինն է, 3 մլրդ 85 մլն դրամը՝ պետության, 826 մլն դրամը այլ ներդրողների կողմից արված ներդրումներն են, որոնց մեջ կան ե՛ւ անհատներ, ե՛ւ կազմակերպություններ. «Այս տարվա սուբվենցիոն ծրագրերի կարգը հաստատվեց մի փոքր այլ կերպ՝ կարող է լինել նաեւ 3-րդ կողմ, այս դեպքում համայնքի մասնաբաժինը պակասում է 5 տոկոսով: Մեխանիզմն այնպես է դրված, որ համայնքները շահագրգռված լինեն՝ ներդրողներ բերելու»:

Մարզպետն ասում է՝ սուբվենցիոն ծրագրերի առյուծի բաժինը խոշորացված համայնքներինն է. «Առանձին համայնքներն այս տարի արդեն որոշակի ակտիվություն ունեն, բայց համայնքներ ունենք, որ նորից ի վիճակի չեն եղել մասնակցելու զուտ իրենց բյուջեի սղության պատճառով»:

Տարածքային կառավարման եւ ենթակառուցվածքների զարգացման նախարարություն ներկայացված 102 ծրագրերից 4-ը ներկայացրել է Վանաձոր համայնքը՝ նախորդ տարվա 6-ի փոխարեն (մեկ ծրագիր տեղափոխվեց այս տարի): Ներկայացված ծրագրերի առյուծի բաժինը ճանապարհաշինությունն է, լուսավորությունը, ոռոգման համակարգերի կառուցումը, խմելու ջրագիծը, համայնքապետարանների վերանորոգումը:

Կան խոշորացված համայնքներ, որոնք նախորդ տարվա համեմատ, այս տարի ավելի ակտիվ են: Անդրեյ Ղուկասյանը նկատում է, երբ ուսումնասիրում են համայնքների բյուջեներն ու սուբվենցիոն ծրագրերին մասնակցելու, համայնքային բյուջեից ներդրում անելու չափը, զարմանք է առաջանում. «Ալավերդու բյուջեն 700 մլն դրամից ավելին է, բայց իրենք մասնակցել են անհամեմատ փոքր ծավալի ծրագրերով: Նախորդ տարի ավելի փոքր ու անտրամաբանական մասնակցություն էր, թեպետ համայնքապետը դա կապում է մեծ թվով ՀՈԱԿ-ներ ունենալով: 2019 թ.-ին Ալավերդի համայնքի մասնակցությունը սուբվենցիոն ծրագրերին եղել է 20 մլն դրամ, այս տարի՝ 25 մլն դրամ: Այս ամենը համայնքապետի ոչ էֆեկտիվ կառավարման արդյունք եմ գնահատում: Այստեղ 100 մլն դրամից ավելի ներդրում պետք է լիներ համայնքի բյուջեից, քանի որ խոշորացված համայնք է, եւ 25 մլն դրամ մասնակցությամբ 1 շատ փոքր ծրագիր կիրականացվի, մինչդեռ Ալավերդի խոշորացված համայնքն ունի բազում չլուծված խնդիրներ»,- ասաց Անդրեյ Ղուկասյանը: 

Համեմատականության համար նշեց, որ Ախթալա խոշորացված համայնքի բյուջեն 508 մլն դրամ է, եւ թե՛ նախորդ տարի, թե՛ այս տարի մասնակցել է 8 ծրագրով: Համայնքի մասնակցությունը 138 մլն դրամ է:

Սուբվենցիոն ծրագրերի մասնակցության առումով նախորդ տարի ակտիվ է եղել նաեւ Լոռի Բերդ խոշորացված համայնքը՝ 8 ծրագիր, համայնքի ներդրումը՝ 78 մլն դրամ, այս տարի մասնակցել է 10 ծրագրով, համայնքի մասնաբաժինը՝ 62 մլն դրամ: Համայնքի բյուջեն՝ 280 մլն դրամ:

Անդրադառնալով նախորդ տարի մարզում իրականացված սուբվենցիոն ծրագրերի՝ որոշ դեպքերում եղած ձախողումներին՝ մարզի ղեկավարը վստահեցրեց՝ վերահսկողությունն այս տարի ավելի է լինելու: Ձախողումները, ըստ մարզպետի, կապված էին հիմնականում շինարարական կազմակերպությունների՝ նման ծավալների շինարարությանն անպատրաստ լինելու հետ.

«Այս տարի արդեն կարգը փոխվել է. 10 մլն եւ ավելի դրամ պահանջող ծրագրերի դեպքում շինարարական կազմակերպությունները պետք է բանկային երաշխիք ներկայացնեն ծրագրի 100 տոկոսի չափով: Այն ընկերությունները, որոնք տեխնիկապես թույլ են, այլեւս չեն կարողանա մասնակցել: Կոնկրետ Վանաձորի ձախողումները կապված են թե՛ նշվածով, թե՛ համայնքապետարանի ոչ հետեւողական աշխատանքով: Քաղաքացիներին մեծ հաշվով հետաքրքիր չէ ձախողումների պատճառը, նրանք աշխատանքի արդյունքն են ուզում: Փաստը մնում է փաստ, որ նախորդ ծրագրից մենք այսօր ունենք անբարեկարգ փողոցներ, ունենք կիսատ կառուցված ու շահագործման չհանձնված պուրակներ, Հայքի հրապարակ, որտեղ աշխատանքները դեռ 100 տոկոսով ավարտված չեն…»:

Ի հավելումն այս ամենի՝ մարզպետը մեկ անգամ եւս հիշեցնում ու վստահեցնում է՝ անորակ կամ կիսատ աշխատանքները չեն ընդունվելու, հետեւաբար չեն էլ վճարվելու. «Դուք էլ լավ գիտեք, թե հնում ինչպես են ավարտական ակտեր կամ որակը հավաստող փաստաթղթեր տվել կամ վաճառել: Դա արվել է կոնկրետ պաշտոնյային կաշառելու միջոցով: Քանի որ հիմա դա հնարավոր չէ անգամ պատկերացնել, հետեւաբար իրենք այլընտրանք չունեն. կա՛մ պետք է կատարեն որակյալ աշխատանք, կա՛մ չեն վճարվի: Սա միանշանակ է»: